Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Polska polityka europejska

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: UJ.WSM.INP-SDL-44-1 Kod Erasmus / ISCED: 14.6 / (0312) Politologia i wiedza o społeczeństwie
Nazwa przedmiotu: Polska polityka europejska
Jednostka: Instytut Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych
Grupy: Zajęcia fakultatywne do wyboru dla I roku studiów I stopnia, stacjonarne ( stosunki międzynarodowe)
Punkty ECTS i inne: 3.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (w trakcie)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 30 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Michał Dulak
Prowadzący grup: Michał Dulak
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Cele kształcenia:

Student potrafi scharakteryzować cele, funkcje oraz aktorów polityki europejskiej Polski. Wiedzę tę potrafi wykorzystać do krytycznej analizy bieżących wydarzeń, zaś zdobyte umiejętności praktyczne wykorzysta na rynku pracy jako analityk lub urzędnik administracji publicznej.


Student po ukończeniu kursu zdobędzie wiedzę o sposobie funkcjonowania i koordynacji krajowej polityki europejskiej, a także identyfikowania rządzących nią prawidłowości. Dzięki temu student będzie potrafił dogłębnie rozumieć i wyjaśnić związki przyczynowo-skutkowe między zjawiskami oraz decyzjami w sferze zarządzania polityką europejską państwa członkowskiego. Praktyczna analiza danych oraz złożonych sytuacji społecznych i politycznych przygotuje go do pracy w administracji publicznej szczebla centralnego i samorządowego, a także innych organizacjach (think-tanki, NGO) działających w interesie publicznym.


Efekty kształcenia:

EK1: Student w pełni rozumie istotę i specyfikę krajowej polityki europejskiej.


EK2: Student potrafi samodzielnie wyjaśnić rolę poszczególnych elementów systemu krajowej polityki europejskiej odpowiedzialnych za wypełnianie zobowiązań państwa członkowskiego oraz dbanie o interesy kraju w UE.


EK3: Student potrafi dokonać krytycznej analizy wydarzeń dotyczących obecności Polski w UE.


EK4: Student potrafi samodzielnie, a także w ramach zespołu zaproponować scenariusz działania dla decydentów politycznych.


Wymagania wstępne:

Student po pierwsze powinien wykazywać się bardzo dobrą znajomością instytucji i zasad ustroju Rzeczypospolitej Polskiej. Po drugie, student powinien wiedzieć, jakie kompetencje w zakresie polityki zagranicznej posiadają instytucje i organy państwa polskiego. Po trzecie, student powinien znać podstawy systemu politycznego Unii Europejskiej, tj. zasady prawne, strukturę oraz kompetencje najważniejszych instytucji unijnych.

Forma i warunki zaliczenia:

1. Obecność na zajęciach

2. Aktywność w czasie dyskusji oraz pracy zespołów analitycznych

3. Przygotowanie oraz zaprezentowanie policy brief

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

EK1-EK2 i EK4: Wcielenie się w rolę doradcy politycznego i opracowanie materiału analitycznego (notatka, brief) dla ministra, w którym zawarty zostanie scenariusz koordynacji działań poszczególnych elementów systemu krajowej polityki europejskiej wobec analizowanego hipotetycznego wydarzenia.


EK3-EK4: Przygotowanie w ramach zespołów policy brief, który będzie się odnosił do wybranego przez studentów prawdziwego wydarzenia związanego z obecnością Polski w UE.


Metody dydaktyczne - słownik:

Metody podające - anegdota
Metody podające - pogadanka
Metody podające - prelekcja
Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody podające - wykład informacyjny
Metody praktyczne - ćwiczenia przedmiotowe
Metody praktyczne - metoda przewodniego tekstu
Metody praktyczne - symulacja
Metody problemowe - metody aktywizujące - dyskusja dydaktyczna
Metody problemowe - metody aktywizujące - metoda przypadków
Metody problemowe - metody aktywizujące - metoda sytuacyjna
Metody problemowe - metody aktywizujące - seminarium
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny

Metody dydaktyczne:

Metody podające - anegdota

Metody podające - pogadanka

Metody podające - prelekcja

Metody podające - prezentacja multimedialna

Metody podające - wykład informacyjny

Metody praktyczne - ćwiczenia przedmiotowe

Metody praktyczne - metoda przewodniego tekstu

Metody praktyczne - symulacja

Metody problemowe - metody aktywizujące - dyskusja dydaktyczna

Metody problemowe - metody aktywizujące - metoda przypadków

Metody problemowe - metody aktywizujące - metoda sytuacyjna

Metody problemowe - metody aktywizujące - seminarium

Metody problemowe - wykład konwersatoryjny


Bilans punktów ECTS:

3 ECTS

Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

n/d

Sylabus przedmiotu dla studentów rozpoczynających studia od roku akademickiego 19/20:

stosunki międzynarodowe

Skrócony opis:

Tytułem wprowadzenia do zajęć omówione zostaną najważniejsze koncepcje teoretyczne i pojęcia, które wyjaśniają wzajemne oddziaływanie na siebie sytemu politycznego UE oraz systemu politycznego państwa członkowskiego. Punktem wyjścia do dyskusji o siłach i słabościach wybranych koncepcji teoretycznych będzie zachowanie aktorów krajowych (przedstawicieli władzy wykonawczej, parlamentarzyści, urzędnicy, grupy interesów) oraz aktorów subnarodowych (jednostki samorządu terytorialnego) w UE, które na co dzień obserwujemy w relacjach medialnych. Pierwsza zasadnicza część kursu polegać będzie na przedstawieniu systemu krajowej polityki europejskiej, a więc jej najważniejszych aktorów, procedur i sfer działania, związanych z wykonywaniem obowiązków państwa członkowskiego w UE. Każdorazowo omawianie wspomnianych kwestii rozpoczynać będzie się od krytycznej analizy materiału źródłowego (stanowisko rządu, stenogram z posiedzenia komisji sejmowej), danych zastanych (np. dane statystyczne dotyczące pytań prejudycjalnych) czy studium przypadku. Logika prezentowania poszczególnych elementów systemu bazuje na trójpodziale władzy. Pozwoli to w klarowny sposób wyjaśnić studentom zadania rządu, parlamentu oraz sądów, jakie mają w kształtowaniu krajowej polityki europejskiej (dbanie o należyte wykonywanie obowiązków członkowskich oraz ochrona interesów państw w UE). Dodatkowo omówiona zostanie uzupełniająca rola sektora społeczno-gospodarczego oraz samorządu terytorialnego, jako ważnych elementów systemu politycznego kraju, którzy również funkcjonują na rożnych poziomach politycznych UE.

Przy omawianiu każdego z aktorów systemu krajowej polityki (rząd, parlament, sądy, NGO, reprezentanci biznesu, samorząd terytorialny) zaprezentowane zostaną także główne zmienne analityczne (bodźce do działania, preferencje, język i narracja, instrumenty), którymi studenci posługiwać będą się w drugiej części kursu, gdzie metodą warsztatową prowadzone będzie analiza krajowej polityki europejskiej.

Pełny opis:

1. Wzajemne oddziaływanie na siebie systemu politycznego UE oraz systemu politycznego państwa członkowskiego

a) Pojęcie europeizacji

b) Multi-level governance

c) Teoria dwupoziomowej gry Putnama (two-level game)

2. System krajowej polityki europejskiej – cele, funkcje, struktura i mechanizmy działania

a) przedstawienie dwóch głównych modeli rządowej koordynacji polityki europejskiej państw regionu

 model Wolfganga Wesselsa, Andreasa Maurera i Jürgena Mittaga (wymiary: horyzontalna koordynacja i funkcjonalna decentralizacja)

 model Husseina Kassima (wymiary: stopień decentralizacji, poziom ambicji państwa dotyczącej koordynacji spraw unijnych)

b) modele parlamentarnej kontroli spraw europejskich

 model oparty o analizę dokumentów

 model mandatowy

 modele mieszane

c) praktyka funkcjonowania parlamentów w UE

 uprawnienia parlamentów krajowych wynikające z Traktatu z Lizbony

 Early warning system i kontrola przestrzegania zasady pomocniczości

 Dialog polityczny z Komisją Europejską

 Parlamentarny wymiar prezydencji w Radzie Unii Europejskiej

d) Koordynacja postępowań dotyczących państwa członkowskiego przed Trybunałem Sprawiedliwości UE

 postępowanie związane ze składaniem pytań prejudycjalnych do TS UE przez sądy krajowe

 obrona państwa członkowskiego w przypadku wszczętej przeciwko niemu sprawy przed TS UE.

e) rola organizacji pozarządowych, sektora biznesowego w kształtowaniu krajowej polityki europejskiej

f) miejsce samorządu terytorialnego w systemie krajowej polityki europejskiej

3. Modele koordynacji krajowej polityki europejskiej w wybranych innych państwach Europy Środkowo-Wschodniej

a) Duże państwa – Niemcy

b) Średnie państwa – Węgry, Bułgaria, Czechy, Słowacja, Rumunia

c) Małe państwa – Litwa, Łotwa, Estonia

Literatura:

Literatura podstawowa:

H. Kassim, B. G. Peters, V. Wright (eds.), The National Co-ordination of EU Policy: The Domestic Level, Oxford 2000.

L. Gärtner, J. Hörner, L. Obholzer, National Coordination of EU Policy: A Comparative Study of the Twelve ―New Member States, "Journal of Contemporary European Research", 2011, vol. 7, no. 1.

A. Nowak-Far, Koncepcja sfer relacyjnych – stosowanie i podstawowe parametry oceny, „Przegląd Europejskie”, 2005, nr 1.

M. Dulak, Legitymizacja polskiej polityki europejskiej. Analiza systemowa, Kraków 2017.

W. Wessels, A. Maurer, J. Mittag, Fifteen into one?: The European Union and its member states, Manchester 2003.

R. Mieńkowska-Norkiene (red.), Koordynacja polityk unijnych w Polsce, Warszawa 2009.

R. K. Tabaszewski, Proces koordynacji polityki europejskiej w Polsce, [w:] P. Tosiek (red.), Unia Europejska po Traktacie z Lizbony. Pierwsze doświadczenia i nowe wyzwania, Lublin 2012.

T. Kołodziej, Rządowa koordynacja polityki europejskiej w Polsce. Ewolucja systemowa w okresie od aplikacji o członkostwo do prezydencji w Radzie Unii Europejskiej, Warszawa 2012.

Literatura uzupełniająca:

A. Sepos, The national coordination of EU policy: Organisational efficiency and European outcomes, “Journal of European Integration” 2004, vol. 27, no. 2.

H. Kassim, A. Menon, B. G. Peters, V. Wright (eds.), The National Co-ordination of EU Policy: The European Level, Oxford 2001.

E. Bouquet, National Coordination of EU Policy: Is Poland following the French path?, „Stiftung Wissenschaft und Politik Working Paper FG 1”, 2006, no. 6.

T. A. Börzel, T. Risse, When Europe hits home: Europeanization and domestic change, „European Integration Online Papers”, 2000, vol. 4, no 15.

T. G. Grosse, W objęciach europeizacji. Wybrane przykłady z Europy Środkowej i Wschodniej, Warszawa 2012.

J. Ruszkowski, L. Wojnicz (red.), Multi-governance w Unii Europejskiej, Szczecin-Warszawa 2013.

R.D. Putnam, Diplomacy and Domestic Politics: The Logic of Two-Level Games, "International Organization" 1988, vol. 42, no. 3.

A. Nowak-Far, A. Michoński, Krajowa administracja w unijnym procesie podejmowania decyzji, Warszawa 2004.

A. Nowak-Far (red.), Dostosowanie polskiej administracji do członkostwa w Unii Europejskiej, Warszawa 2005.

Usprawnienie kształtowania się polskiego stanowiska w UE - skuteczniejsza polityka europejska, Raport Instytutu Kościuszki, Kraków 2007.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.