Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Chemia organiczna z elementami biochemii II

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WCh-PNC02b-13 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (0114) Kształcenie nauczycieli ze specjalizacją tematyczną
Nazwa przedmiotu: Chemia organiczna z elementami biochemii II
Jednostka: Wydział Chemii
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 10.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-01-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 10 godzin więcej informacji
Ćwiczenia w formie kształcenia na odległość, 10 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Paweł Bernard
Prowadzący grup: Paweł Bernard, Małgorzata Krzeczkowska, Ewa Odrowąż
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Ocena wliczana do średniej:

tak

Efekty kształcenia:

Dysponuje wiedzą z zakresu chemii organicznej i biochemii w stopniu pozwalającym na realizację tych zagadnień podczas nauczania chemii w gimnazjum i w szkołach ponadgimnazjalnych.

Rozumie podstawowe pojęcia, prawa i zjawiska chemiczne; opisuje właściwości najważniejszych pierwiastków i organicznych związków chemicznych; dostrzega zależność pomiędzy budową substancji a jej właściwościami fizycznymi i chemicznymi.

Zna przepisy dotyczące składowania i wykorzystania i utylizacji substancji chemicznych w pracowni szkolnej.

Korzysta z chemicznych tekstów źródłowych, biegle wykorzystuje nowoczesne technologie informatyczne do pozyskiwania, przetwarzania, tworzenia i prezentowania informacji. Krytycznie odnosi się do pozyskiwanych informacji.

Wykazuje zainteresowanie chemią i naukami przyrodniczymi. Potrafi formułować opinie na temat podstawowych zagadnień przyrodniczych i popularyzować wiedzę z tej dziedziny nauki.


Forma i warunki zaliczenia:

Wykład – ocenianie ciągłe (bez oceny)

Ćwiczenia – ocenianie ciągłe (bez oceny)

E-ćwiczenia – ocenianie ciągłe (bez oceny)

Seminarium – ocenianie ciągłe (bez oceny)

Egzamin z całości materiału (ocena)


Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Bieżąca ocena wiedzy i kompetencji uczestników, elektroniczna kontrola realizacji materiału na platformie e-nauczania, egzamin przedmiotowy, egzamin dyplomowy.

Metody dydaktyczne:

Wykład informacyjny, heureza, dyskusja, ćwiczenia laboratoryjne.

Bilans punktów ECTS:

Bilans punktów - Cześć I i II

Udział w wykładach - 45h.

Udział w wykładach w ćwiczeniach, seminariach, e-ćwiczeniach razem 30h

Samodzielne opanowanie omówionego materiału i studiowanie zaleconej literatury - 60h.

Samodzielne rozwiązywanie zadań na platformie e-nauczania - 55h.

Przygotowanie do egzaminu przedmiotowego oraz dyplomowego, obecność na egzaminach - 60h.


Łączny nakład pracy: 250 godz., co odpowiada 10 punktom ECTS


Grupa treści kształcenia:

Grupa treści podstawowych

Skrócony opis:

Izomeria w chemii organicznej ze szczególnym uwzględnieniem izomerii optycznej. Centra stereogeniczne, chiralność, enancjomery, związki mezo i mieszaniny racemiczne. Konformacja alkanów i cykloheksanu. Addycja elektrofilowa do alkenów. Związki aromatyczne, kryterium aromatyczności, rezonans, substytucja elektrofilowa. Halogenki alkilowe, alkohole, fenole, etery, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe i ich pochodne, aminy i związki heterocykliczne. Biocząsteczki: węglowodany z podkreśleniem znaczenia glukozy, aminokwasy i białka, kwasy nukleinowe, steroidy. Elementy biochemii statycznej, struktura i funkcja naturalnych związków organicznych. Wybrane metody badania struktury białek i kwasów nukleinowych. Elementy biochemii dynamicznej; fotosynteza i biosynteza białek.

Współczesna chemia organiczna – co już osiągnęła i dokąd zmierza. Mnogość naturalnych i syntetycznych związków organicznych oraz ich liczne zastosowania, Metody rozdziału i oczyszczania (np. chromatograficzne) związków organicznych oraz ustalania ich struktury (techniki klasyczne i spektroskopowe: MS, IR, UV-VIS, NMR). Struktura związków węgla i jej podstawy teoretyczne: hybrydyzacja orbitali (sp3, sp2, sp), orbitale molekularne, delokalizacja, sprzężenie. Wzory i modele związków organicznych. Nomenklatura systematyczna i nazewnictwo zwyczajowe związków organicznych. Reakcje związków organicznych: ich klasyfikacja (addycja, eliminacja, substytucja, kondensacja, przegrupowanie, izomeryzacja, utlenianie-redukcja) i rozumienie (produkty pośrednie i stany przejściowe, kontrola termodynamiczna i kinetyczna). Mechanizmy reakcji związków organicznych (nukleofile, elektrofile, rodniki). Elementy planowania syntezy organicznej (konstruowanie węglowego szkieletu cząsteczki, wymiana grup funkcyjnych, analiza retrosyntetyczna).

Pełny opis:

Izomeria w chemii organicznej ze szczególnym uwzględnieniem izomerii optycznej. Centra stereogeniczne, chiralność, enancjomery, związki mezo i mieszaniny racemiczne. Konformacja alkanów i cykloheksanu. Addycja elektrofilowa do alkenów. Związki aromatyczne, kryterium aromatyczności, rezonans, substytucja elektrofilowa. Halogenki alkilowe, alkohole, fenole, etery, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe i ich pochodne, aminy i związki heterocykliczne. Biocząsteczki: węglowodany z podkreśleniem znaczenia glukozy, aminokwasy i białka, kwasy nukleinowe, steroidy. Elementy biochemii statycznej, struktura i funkcja naturalnych związków organicznych. Wybrane metody badania struktury białek i kwasów nukleinowych. Elementy biochemii dynamicznej; fotosynteza i biosynteza białek.

Współczesna chemia organiczna – co już osiągnęła i dokąd zmierza. Mnogość naturalnych i syntetycznych związków organicznych oraz ich liczne zastosowania, Metody rozdziału i oczyszczania (np. chromatograficzne) związków organicznych oraz ustalania ich struktury (techniki klasyczne i spektroskopowe: MS, IR, UV-VIS, NMR). Struktura związków węgla i jej podstawy teoretyczne: hybrydyzacja orbitali (sp3, sp2, sp), orbitale molekularne, delokalizacja, sprzężenie. Wzory i modele związków organicznych. Nomenklatura systematyczna i nazewnictwo zwyczajowe związków organicznych. Reakcje związków organicznych: ich klasyfikacja (addycja, eliminacja, substytucja, kondensacja, przegrupowanie, izomeryzacja, utlenianie-redukcja) i rozumienie (produkty pośrednie i stany przejściowe, kontrola termodynamiczna i kinetyczna). Mechanizmy reakcji związków organicznych (nukleofile, elektrofile, rodniki). Elementy planowania syntezy organicznej (konstruowanie węglowego szkieletu cząsteczki, wymiana grup funkcyjnych, analiza retrosyntetyczna).

Literatura:

1. J. McMurry, Chemia organiczna, Tom 1-5, PWN, Warszawa 2007.

2. R. T. Morrison, R. N. Boyd, Chemia organiczna, Tom 1-2, PWN, Warszawa 2009.

3. H. Hart, L. E. Craine, D. J. Hart, Ch. M. Hadad, Chemia organiczna. Krótki kurs, PZWL, Warszawa 2008.

4. W. Danikiewicz, Chemia dla licealistów. Chemia organiczna, Oficyna wydawnicza K. Pazdro, Warszawa 1997.

5. G. Kupryszewski, Wstęp do chemii organicznej.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 10 godzin więcej informacji
Ćwiczenia w formie kształcenia na odległość, 10 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Paweł Bernard
Prowadzący grup: (brak danych)
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Ocena wliczana do średniej:

tak

Efekty kształcenia:

Dysponuje wiedzą z zakresu chemii organicznej i biochemii w stopniu pozwalającym na realizację tych zagadnień podczas nauczania chemii w gimnazjum i w szkołach ponadgimnazjalnych.

Rozumie podstawowe pojęcia, prawa i zjawiska chemiczne; opisuje właściwości najważniejszych pierwiastków i organicznych związków chemicznych; dostrzega zależność pomiędzy budową substancji a jej właściwościami fizycznymi i chemicznymi.

Zna przepisy dotyczące składowania i wykorzystania i utylizacji substancji chemicznych w pracowni szkolnej.

Korzysta z chemicznych tekstów źródłowych, biegle wykorzystuje nowoczesne technologie informatyczne do pozyskiwania, przetwarzania, tworzenia i prezentowania informacji. Krytycznie odnosi się do pozyskiwanych informacji.

Wykazuje zainteresowanie chemią i naukami przyrodniczymi. Potrafi formułować opinie na temat podstawowych zagadnień przyrodniczych i popularyzować wiedzę z tej dziedziny nauki.


Forma i warunki zaliczenia:

Wykład – ocenianie ciągłe (bez oceny)

Ćwiczenia – ocenianie ciągłe (bez oceny)

E-ćwiczenia – ocenianie ciągłe (bez oceny)

Seminarium – ocenianie ciągłe (bez oceny)

Egzamin z całości materiału (ocena)


Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Bieżąca ocena wiedzy i kompetencji uczestników, elektroniczna kontrola realizacji materiału na platformie e-nauczania, egzamin przedmiotowy, egzamin dyplomowy.

Metody dydaktyczne:

Wykład informacyjny, heureza, dyskusja, ćwiczenia laboratoryjne.

Bilans punktów ECTS:

Bilans punktów - Cześć I i II

Udział w wykładach - 45h.

Udział w wykładach w ćwiczeniach, seminariach, e-ćwiczeniach razem 30h

Samodzielne opanowanie omówionego materiału i studiowanie zaleconej literatury - 60h.

Samodzielne rozwiązywanie zadań na platformie e-nauczania - 55h.

Przygotowanie do egzaminu przedmiotowego oraz dyplomowego, obecność na egzaminach - 60h.


Łączny nakład pracy: 250 godz., co odpowiada 10 punktom ECTS


Grupa treści kształcenia:

Grupa treści podstawowych

Skrócony opis:

Izomeria w chemii organicznej ze szczególnym uwzględnieniem izomerii optycznej. Centra stereogeniczne, chiralność, enancjomery, związki mezo i mieszaniny racemiczne. Konformacja alkanów i cykloheksanu. Addycja elektrofilowa do alkenów. Związki aromatyczne, kryterium aromatyczności, rezonans, substytucja elektrofilowa. Halogenki alkilowe, alkohole, fenole, etery, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe i ich pochodne, aminy i związki heterocykliczne. Biocząsteczki: węglowodany z podkreśleniem znaczenia glukozy, aminokwasy i białka, kwasy nukleinowe, steroidy. Elementy biochemii statycznej, struktura i funkcja naturalnych związków organicznych. Wybrane metody badania struktury białek i kwasów nukleinowych. Elementy biochemii dynamicznej; fotosynteza i biosynteza białek.

Współczesna chemia organiczna – co już osiągnęła i dokąd zmierza. Mnogość naturalnych i syntetycznych związków organicznych oraz ich liczne zastosowania, Metody rozdziału i oczyszczania (np. chromatograficzne) związków organicznych oraz ustalania ich struktury (techniki klasyczne i spektroskopowe: MS, IR, UV-VIS, NMR). Struktura związków węgla i jej podstawy teoretyczne: hybrydyzacja orbitali (sp3, sp2, sp), orbitale molekularne, delokalizacja, sprzężenie. Wzory i modele związków organicznych. Nomenklatura systematyczna i nazewnictwo zwyczajowe związków organicznych. Reakcje związków organicznych: ich klasyfikacja (addycja, eliminacja, substytucja, kondensacja, przegrupowanie, izomeryzacja, utlenianie-redukcja) i rozumienie (produkty pośrednie i stany przejściowe, kontrola termodynamiczna i kinetyczna). Mechanizmy reakcji związków organicznych (nukleofile, elektrofile, rodniki). Elementy planowania syntezy organicznej (konstruowanie węglowego szkieletu cząsteczki, wymiana grup funkcyjnych, analiza retrosyntetyczna).

Pełny opis:

Izomeria w chemii organicznej ze szczególnym uwzględnieniem izomerii optycznej. Centra stereogeniczne, chiralność, enancjomery, związki mezo i mieszaniny racemiczne. Konformacja alkanów i cykloheksanu. Addycja elektrofilowa do alkenów. Związki aromatyczne, kryterium aromatyczności, rezonans, substytucja elektrofilowa. Halogenki alkilowe, alkohole, fenole, etery, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe i ich pochodne, aminy i związki heterocykliczne. Biocząsteczki: węglowodany z podkreśleniem znaczenia glukozy, aminokwasy i białka, kwasy nukleinowe, steroidy. Elementy biochemii statycznej, struktura i funkcja naturalnych związków organicznych. Wybrane metody badania struktury białek i kwasów nukleinowych. Elementy biochemii dynamicznej; fotosynteza i biosynteza białek.

Współczesna chemia organiczna – co już osiągnęła i dokąd zmierza. Mnogość naturalnych i syntetycznych związków organicznych oraz ich liczne zastosowania, Metody rozdziału i oczyszczania (np. chromatograficzne) związków organicznych oraz ustalania ich struktury (techniki klasyczne i spektroskopowe: MS, IR, UV-VIS, NMR). Struktura związków węgla i jej podstawy teoretyczne: hybrydyzacja orbitali (sp3, sp2, sp), orbitale molekularne, delokalizacja, sprzężenie. Wzory i modele związków organicznych. Nomenklatura systematyczna i nazewnictwo zwyczajowe związków organicznych. Reakcje związków organicznych: ich klasyfikacja (addycja, eliminacja, substytucja, kondensacja, przegrupowanie, izomeryzacja, utlenianie-redukcja) i rozumienie (produkty pośrednie i stany przejściowe, kontrola termodynamiczna i kinetyczna). Mechanizmy reakcji związków organicznych (nukleofile, elektrofile, rodniki). Elementy planowania syntezy organicznej (konstruowanie węglowego szkieletu cząsteczki, wymiana grup funkcyjnych, analiza retrosyntetyczna).

Literatura:

1. J. McMurry, Chemia organiczna, Tom 1-5, PWN, Warszawa 2007.

2. R. T. Morrison, R. N. Boyd, Chemia organiczna, Tom 1-2, PWN, Warszawa 2009.

3. H. Hart, L. E. Craine, D. J. Hart, Ch. M. Hadad, Chemia organiczna. Krótki kurs, PZWL, Warszawa 2008.

4. W. Danikiewicz, Chemia dla licealistów. Chemia organiczna, Oficyna wydawnicza K. Pazdro, Warszawa 1997.

5. G. Kupryszewski, Wstęp do chemii organicznej.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.