Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Historia literatury perskiej klasycznej - wykł.

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WF.IO-L-IRA-3-08wA Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Historia literatury perskiej klasycznej - wykł.
Jednostka: Instytut Orientalistyki
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 3.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 30 godzin, 12 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Renata Rusek-Kowalska
Prowadzący grup: Renata Rusek-Kowalska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Efekty kształcenia:

Wiedza

Student:

- zna i rozumie podstawowe metody analizy i interpretacji tekstów kultury w zakresie iranistyki (ma podstawową wiedzę o znaczeniu literatury w kształtowaniu tożsamości narodu; ma podstawową wiedzę o stylach i gatunkach literackich i ich ewolucji oraz podstawową orientację w historii regionu) NFIr3A_W06++


Umiejętności

Student:

- potrafi rozpoznać różne rodzaje tekstów kultury oraz przeprowadzić ich analizę i interpretację z zastosowaniem podstawowych metod, w celu określenia ich znaczeń, miejsca w procesie historyczno-kulturowym i oddziaływania społecznego NFIr3A_U09 ++


Kompetencje społeczne

Student:

- rozumie potrzebę rozwoju posiadanych przez siebie umiejętności i wiedzy NFIr3A_K01 +

- ma świadomość wartości dziedzictwa kulturowego w jego różnorodności, jest świadom odpowiedzialności za jego zachowanie (ma świadomość wartości dziedzictwa literackiego w budowaniu tożsamości narodu) NFIr3A_K05 ++


Wymagania wstępne:

zaliczony II rok iranistyki (studia licencjackie)

Forma i warunki zaliczenia:

egzamin

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów Uzupełnieniem dydaktycznych metod podających są metody problemowe, w tym aktywizujące. Metody kształtujące dla oceny ciągłej oraz metoda podsumowująca sprawdzają nie tylko wiedzę, ale i umiejętności studenta.


Metody kształtujące dla oceny ciągłej:

- do oceny ciągłej wliczana jest aktywność studentów, którzy analizują i interpretują przedstawione im przykłady tekstów literackich.

- dopuszczone są 3 nieobecności w danym semestrze. W przypadku większej ich liczby student ma obowiązek przeczytać dodatkową, zadaną mu pozycję książkową i zdać z niej materiał;


Metoda podsumowująca:

- przeprowadzenie egzaminu ustnego:

- student zna wszystkie teksty omawiane na ćwiczeniach z przedmiotu, potrafi je zidentyfikować pod względem genologicznym, zanalizować i zinterpretować oraz odnieść do szerszego kontekstu historyczno-literackiego.

- student posiada wiedzę na temat ewolucji gatunków literackich i dynamiki procesów historyczno-literackich w odniesieniu do kultury perskiej.


Forma i warunki zaliczenia modułu, w tym zasady dopuszczenia do egzaminu, zaliczenia, a także forma i warunki zaliczenia poszczególnych zajęć wchodzących w zakres danego modułu Zaliczenie w formie odpowiedzi ustnej na ocenę. Student ma przeczytać i zanalizować pod względem stylu wybrane przez prowadzącego zajęcia teksty literackie, zidentyfikować je i odnieść do odpowiedniego kontekstu historyczno-literackiego.



Metody dydaktyczne - słownik:

Metody podające - anegdota
Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie
Metody podające - opis
Metody podające - opowiadanie
Metody podające - pogadanka
Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody podające - wykład informacyjny
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny

Metody dydaktyczne:

Metody podające: wykład informacyjny, anegdota, objaśnienie lub wyjaśnienie, opis, opowiadanie, pogadanka, prezentacja multimedialna;

metody praktyczne: metoda przewodniego tekstu;

metody problemowe: klasyczna metoda problemowa;

metody aktywizujące: wykład konwersatoryjny.


Bilans punktów ECTS:

30 godz. - 3 pkt. ECTS

uczestnictwo w zajęciach - 30 godz. - 1 pkt. ECTS

egzamin ustny - 30 pkt. - 2 pkt. ECTS

Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

nie dotyczy

Skrócony opis:

Wykłady obejmują historię klasycznej literatury perskiej od XIII wieku do początku wieku XX. Jest to okres kulminacji literatury nowoperskiej (literatura mistyczna, styl iracki) i jej stopniowego schyłku (styl indyjski, bāz-gašt). Okres świetności zostanie zaprezentowany z perspektywy ewolucji i kulminacji literatury mistycznej: gazal, epika, proza (Attār, Moulānā), gazalu miłosnego (Saʿdi, Hāfez) oraz literatury dydaktycznej (epika i proza rymowana). W drugiej części zostanie poddany refleksji styl indyjski (XVI-XVIII w.), uznany przez część badaczy za przejaw literackiej dekadencji oraz próby powrotu do prostoty stylu chorasańskiego i stylu irackiego (bāz-gašt, poł. XVIII początek XX w.).

Pełny opis:

1. Romans historyczny i miłosny. Xamse Nezāmiego z Gandży. (3)

2. Sufizm perski i ewolucja perskiej literatury mistycznej. Niewyrażalność a język symboliczny: kluczowe motywy i gatunki literackie (1)

3. Kulminacja masnawi mistycznego (Attār, Moulānā). Warianty strukturalne masnawi mistycznego, parabola (hekāyat-e tamsili) jako medium przekazu treści mistycznych i wybrane przykłady opowieści alegorycznych. Farido-d-din Attār: Elāhi-nāme (“Księga Boga”), Manteqo-t-teyr („Rozmowa ptaków”); Moulānā Jalālo-d-din Rumi: Masnavi-ye ma’navi. (4)

4. Ewolucja gazalu mistycznego: rozwój formy i symboliki mistycznej na przykładach gazali Sanā’iego, Attāra i Moulāny. (1)

5. Styl iracki (sabk-e erāqi). Saʿdi i rozkwit literatury dydaktycznej na przykładzie Bustānu i Golestānu. (1)

6. Ewolucja i rozkwit poezji lirycznej. Porównanie qazali Sa’diego i Hafiza: prozodia, język i wybrane figury retoryczne, wybrane motywy kluczowe. (1)

7. Jāmi jako chātam aš-šoʿarā. Ostatni wielki klasyk czy epigon? (1)

8. Styl indyjski (sabk-e hendi) - innowacja czy literacka dekadencja (Bidel, Sa’eb) (1)

9. Bāz-gašt jako próba powrotu do tradycji stylu chorasańskiego i irackiego. (1)

Literatura:

LITERATURA PODSTAWOWA

A.J. Arberry, Classical Persian Literature, London 1958 (reprint 1994, 2005).

A.J. Arberry, Fifty poems of Hāfiz. Texts and translations collected and made, introduced and annotated by Arthur J. Arberry, London 1995 (reprint)

E.G. Browne, A Literary History of Persia, t. II, III, IV, London, Cambridge 1906 - 1924 (reprint 1956-59).

J.T.P. De Bruijn (red.), General Introduction to Persian Literature, London, New York 2008.

W. Dulęba, Klasyczne podstawy poetyki perskiej, Kraków 1986.

J. Rypka (red.), History of Iranian Literature, Dordrecht 1968.

J. Rypka, Historia literatury perskiej i tadżyckiej, Warszawa 1970

Z. Safā, Tārix-e adabiyyāt dar Irān, t. II-V, Tehrān 1332-1362 (1953-1984) (lub inne daty).

Z. Safā, Tārix-e adabiyyāt-e Irān, Tehrān 1355 (1976-1977) (lub inne daty).

F. Thiesen, A Manual of Classical Persian Prosody, Wiesbaden 1982.

E. Yarshater (red.), Persian Literature, Columbia Lectures on Iranian Studies 3, New York 1988.

LEKTURY UZUPEŁNIAJĄCE

L. Anvar, The Hidden Pearls of Wisdom: Desire and Initiation in Laylī u Majnūn, [w:] A Key to the Treasure of the Hakīm Artistic and Humanistic Aspects of Nizāmī Ganjavī’s Khamsa, J.-C. Bürgel, C. van Ruymbeke, Leiden 2011, s. 53-76.

H. Abbāspur, Ihām, [w:] Farhang-nāme-ye adabi-ye fārsi, t. 2, H. Anuše (red.), Tehrān 1376 (1997-1998), s. 182-183.

S. Cammann, The Interplay of Art, Literature, and Religion in Ṣafavid Symbolism, “Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland”, nr 2 (1978), s. 124-136.

P. Chelkowski, The Mirror of the Invisible World. Tales from the Khamseh of Nizami, New York 1975

P. Chelkowski, Nizāmi’s Iskandarnāmeh, Rzym 1977.

W. C. Chittick, The Perfect Man as the Prototype of the Self in the Sufism of Jāmī, “Studia Islamica”, nr 49 (1979), s. 135-157.

M. Eslāmi-ye Nodušan, Āyā Vis-o Rāmin yek manzume-ye zedd-e axlāqi ast?, [w:] Jām-e jahān-bin, M. Eslāmi-ye Nodušan, wyd. III, Tehrān 1349 (1970-1971), s. 346-383.

Q.F. Fallāh, Mouj-e ejtemaʿi-ye sabk-e hendi, Mašhad 1374 (1995-1996)

H. Hojjati, Andām-e āšeq va ma’šuq dar adab-e fārsi, [w:] Farhang-nāme-ye adabi-ye fārsi, t. 2, H. Anuše (red.), Tehrān 1376 (1997-1998), s. 134-162.

H. Jāvid, Hāfez-e jāvid. Šarh-e došvāri-hā-ye abyāt va qazaliyyāt-e Divān-e Hāfez, Tehrān 2007 (lub inne daty).

A. Kasravi, Hāfez če miguyad?, [w:] Čand maqāle, Entešārāt-e Mehr, Köln 1996, s. 109-110; 143-149.

L. Lewisohn (red.), The Heritage of Sufism: The Legacy of Medieval Persian Sufism (1150-1500), t. II, Oxford, Boston 1999.

L. Lewisohn, The Sacred Music of Islam: Samā’ in the Persian Sufi Tradition, British Journal of Ethnomusicology, t. 6 (1997), s. 1-33.

M. Motahhari, Erfān-e Hāfez, Tehrān 1362 (1983) (lub inne daty).

N. Prigarina, Indijskij stil i ego mesto v persidskoj literature, Moskva 1999.

M. Reisner, Evolucja klassičeskoj gazeli na farsi (X-XIV w.), Moskva 1989.

H. Ritter, The Ocean of the Soul. Man, the World and God in the Stories of Farīd al-Dīn ‘Attār, Leiden, Boston 2003.

A. Schimmel, Mystical Dimensions of Islam, North Carolina 1981

A. Schimmel, Mystical Poetry in Islam: The Case of Maulana Jalaladdin Rumi, “Religion & Literature”, t. 20, nr 1, “The Literature of Islam” (Spring 1988), s. 67-80.

M.S. Southgate, Portrait of Alexander in Persian Alexander-Romances of the Islamic Era, "Journal of the American Oriental Society", t. 97, nr 3 (lipiec-wrzesień 1977), s. 278-284.

M.S. Southgate, Men, Women, and Boys: Love and Sex in the Works of Sa’di, “Iranian Studies”, t. 17, nr 4 (jesień 1984), s. 413-452.

S. Šamisā, Seyr-e qazal dar še’r-e fārsi, Tehrān 1386 (2007-2008).

M. Tourage, Phallocentric Esotericism in a Tale from Jalal al-Din Rumi’s Masnavi-yi Ma‘navi, “Iranian Studies”, t. 39, nr 1 (marzec 2006), s. 47-70.

B. Utas, The Character and Structure of the Sufi-religious Terminology, [w:] A Persian Sufi Poem: Vocabulary and Terminology, Scandinavian Institute of Asian Studies Monograph Series, no 36, Lund 1978, s. 194-206. (opracowanie masnawi Tariq-at-tahqiq, przypisywanego Sanajemu)

A. Zarrinkub, Bahr dar kuze. Naqd va tafsir-e qesse-hā va tamsilāt-e Masnavi, Tehrān 1373 (1994).

TEKSTY ŹRÓDŁOWE

Attār, Farido-d-din, Divān, red. T. Tafazzoli 1345 (1966).

Attār, Farido-d-din, Manteqo-t-teyr, red. S. Gouharin, Tehrān 1374 (1995-1996) (lub inne wydania).

Attār, Farido-d-din, Tazkerato-l-ouliyā, red. M. Este’lāmi, Tehrān 1348 (1969-1970) (lub inne wydania).

Divān-e Hāfez, red. P.N. Xānlari, Tehrān 1983.

Jāmi, Abdo-l-rahmān ebn-e Ahmad, Divān-e kāmel-e Jāmi, red. H. Razi, Tehrān 1341 (1962-1963).

Jāmi, Abdo-l-rahmān ebn-e Ahmad, Masnavi-ye Haft Ourang, red. A. Modarres-e Gilāni, Tehrān 1337 (1958-1959) (lub inne wydania).

Nezāmi-ye Ganje’i, Eqbāl-nāme, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 9, Tehrān 1393 (2014-2015)

Nezāmi-ye Ganje’i, Haft peykar, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 14, Tehrān 1395 (2016)

Nezāmi-ye Ganje’i, Xosrou-o Širin, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 16, Tehrān 1395 (2016)

Nezāmi-ye Ganje’i, Leyli-o Majnun, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 17, Tehrān 1396 (2017)

Nezāmi-ye Ganje’i, Maxzan-l-asrār, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 17, Tehrān 1395 (2016)

Nezāmi-ye Ganje’i, Šaraf-nāme, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 7, Tehrān 1393 (2014-2015)

Rumi, Moulānā Jalālo-d-din Mohammad Balxi, Qazaliyyāt-e Šams-e Tabriz, red. Š. Kadkani, Tehrān 1387 (2008-2009).

Rumi, Jalālo-d-din Mohammad, Masnavi, red. M. Este’lāmi, Tehrān 2000.

Saʿdi, Bustān, red. Q. Yusofi, Tehrān 1980.

Saʿdi, Qazaliyāt, red. Q. Yusofi, Tehrān 2006.

Saʿdi, Golestān, red. Q. Yusofi, Tehrān 1989.

Saʿdi, Kolliyāt, red. M. ʿA. Foruqi, popr. B. Xorramšāhi Tehrān 1996.

Sā’eb-e Tabrizi, Kolliyāt, red. S. Šamisā, Tehrān 1995.

POLSKIE PRZEKŁADY

Dywan perski, wybór i tłum. W. Dulęba, Kraków 1977.

Drugi dywan perski, wybór i tłum. W. Dulęba, Kraków 1980.

Trzeci dywan perski, wybór i tłum. W. Dulęba, Kraków 1986.

Hafiz, Pieśni miłosne, wybór i tłum. W. Dulęba, Kraków 1973.

Rumi Dżalaluddin, Wybór poezji, tłum C. Barks, M. Oziewicz, Kraków 2007.

Rumi Dżalaluddin Moulana, Poezje, tłum. Marek Smurzyński, Kraków 2007.

Saady z Szirazu [Sa’di], Gulistan (Perska księga nazwana Giulistan to jest Ogród Różany), przekład S. Otwinowski, Warszawa 1879 (wersja elektroniczna: http://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/279711/content).

Sa’di z Szyrazu, Gulistan to jest Ogród różany Sa'dego z Szyrazu, z oryginału perskiego przeł. W. z Biebersteina Kazimirski, Paryż 1876 (wersja elektroniczna: http://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/281313/content).

A. Zajączkowski, Gazele wybrane Hafiza, Warszawa 1957.

Ubejd Zakani, Błazeństwa i mądrości, Warszawa 1988.

„Literatura na świecie”, nr (10)90, 1978.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/2021" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2020-10-01 - 2021-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 30 godzin, 12 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Renata Rusek-Kowalska
Prowadzący grup: Renata Rusek-Kowalska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Efekty kształcenia:

Wiedza

Student:

- zna i rozumie podstawowe metody analizy i interpretacji tekstów kultury w zakresie iranistyki (ma podstawową wiedzę o znaczeniu literatury w kształtowaniu tożsamości narodu; ma podstawową wiedzę o stylach i gatunkach literackich i ich ewolucji oraz podstawową orientację w historii regionu) NFIr3A_W06++


Umiejętności

Student:

- potrafi rozpoznać różne rodzaje tekstów kultury oraz przeprowadzić ich analizę i interpretację z zastosowaniem podstawowych metod, w celu określenia ich znaczeń, miejsca w procesie historyczno-kulturowym i oddziaływania społecznego NFIr3A_U09 ++


Kompetencje społeczne

Student:

- rozumie potrzebę rozwoju posiadanych przez siebie umiejętności i wiedzy NFIr3A_K01 +

- ma świadomość wartości dziedzictwa kulturowego w jego różnorodności, jest świadom odpowiedzialności za jego zachowanie (ma świadomość wartości dziedzictwa literackiego w budowaniu tożsamości narodu) NFIr3A_K05 ++


Wymagania wstępne:

zaliczony II rok iranistyki (studia licencjackie)

Forma i warunki zaliczenia:

egzamin

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów Uzupełnieniem dydaktycznych metod podających są metody problemowe, w tym aktywizujące. Metody kształtujące dla oceny ciągłej oraz metoda podsumowująca sprawdzają nie tylko wiedzę, ale i umiejętności studenta.


Metody kształtujące dla oceny ciągłej:

- do oceny ciągłej wliczana jest aktywność studentów, którzy analizują i interpretują przedstawione im przykłady tekstów literackich.

- dopuszczone są 3 nieobecności w danym semestrze. W przypadku większej ich liczby student ma obowiązek przeczytać dodatkową, zadaną mu pozycję książkową i zdać z niej materiał;


Metoda podsumowująca:

- przeprowadzenie egzaminu ustnego:

- student zna wszystkie teksty omawiane na ćwiczeniach z przedmiotu, potrafi je zidentyfikować pod względem genologicznym, zanalizować i zinterpretować oraz odnieść do szerszego kontekstu historyczno-literackiego.

- student posiada wiedzę na temat ewolucji gatunków literackich i dynamiki procesów historyczno-literackich w odniesieniu do kultury perskiej.


Forma i warunki zaliczenia modułu, w tym zasady dopuszczenia do egzaminu, zaliczenia, a także forma i warunki zaliczenia poszczególnych zajęć wchodzących w zakres danego modułu Zaliczenie w formie odpowiedzi ustnej na ocenę. Student ma przeczytać i zanalizować pod względem stylu wybrane przez prowadzącego zajęcia teksty literackie, zidentyfikować je i odnieść do odpowiedniego kontekstu historyczno-literackiego.



Metody dydaktyczne - słownik:

Metody podające - anegdota
Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie
Metody podające - opis
Metody podające - opowiadanie
Metody podające - pogadanka
Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody podające - wykład informacyjny
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny

Metody dydaktyczne:

Metody podające: wykład informacyjny, anegdota, objaśnienie lub wyjaśnienie, opis, opowiadanie, pogadanka, prezentacja multimedialna;

metody praktyczne: metoda przewodniego tekstu;

metody problemowe: klasyczna metoda problemowa;

metody aktywizujące: wykład konwersatoryjny.


Bilans punktów ECTS:

30 godz. - 3 pkt. ECTS

uczestnictwo w zajęciach - 30 godz. - 1 pkt. ECTS

egzamin ustny - 30 pkt. - 2 pkt. ECTS

Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

nie dotyczy

Skrócony opis:

Wykłady obejmują historię klasycznej literatury perskiej od XIII wieku do początku wieku XX. Jest to okres kulminacji literatury nowoperskiej (literatura mistyczna, styl iracki) i jej stopniowego schyłku (styl indyjski, bāz-gašt). Okres świetności zostanie zaprezentowany z perspektywy ewolucji i kulminacji literatury mistycznej: gazal, epika, proza (Attār, Moulānā), gazalu miłosnego (Saʿdi, Hāfez) oraz literatury dydaktycznej (epika i proza rymowana). W drugiej części zostanie poddany refleksji styl indyjski (XVI-XVIII w.), uznany przez część badaczy za przejaw literackiej dekadencji oraz próby powrotu do prostoty stylu chorasańskiego i stylu irackiego (bāz-gašt, poł. XVIII początek XX w.).

Pełny opis:

1. Romans historyczny i miłosny. Xamse Nezāmiego z Gandży. (3)

2. Sufizm perski i ewolucja perskiej literatury mistycznej. Niewyrażalność a język symboliczny: kluczowe motywy i gatunki literackie (1)

3. Kulminacja masnawi mistycznego (Attār, Moulānā). Warianty strukturalne masnawi mistycznego, parabola (hekāyat-e tamsili) jako medium przekazu treści mistycznych i wybrane przykłady opowieści alegorycznych. Farido-d-din Attār: Elāhi-nāme (“Księga Boga”), Manteqo-t-teyr („Rozmowa ptaków”); Moulānā Jalālo-d-din Rumi: Masnavi-ye ma’navi. (4)

4. Ewolucja gazalu mistycznego: rozwój formy i symboliki mistycznej na przykładach gazali Sanā’iego, Attāra i Moulāny. (1)

5. Styl iracki (sabk-e erāqi). Saʿdi i rozkwit literatury dydaktycznej na przykładzie Bustānu i Golestānu. (1)

6. Ewolucja i rozkwit poezji lirycznej. Porównanie qazali Sa’diego i Hafiza: prozodia, język i wybrane figury retoryczne, wybrane motywy kluczowe. (1)

7. Jāmi jako chātam aš-šoʿarā. Ostatni wielki klasyk czy epigon? (1)

8. Styl indyjski (sabk-e hendi) - innowacja czy literacka dekadencja (Bidel, Sa’eb) (1)

9. Bāz-gašt jako próba powrotu do tradycji stylu chorasańskiego i irackiego. (1)

Literatura:

LITERATURA PODSTAWOWA

A.J. Arberry, Classical Persian Literature, London 1958 (reprint 1994, 2005).

A.J. Arberry, Fifty poems of Hāfiz. Texts and translations collected and made, introduced and annotated by Arthur J. Arberry, London 1995 (reprint)

E.G. Browne, A Literary History of Persia, t. II, III, IV, London, Cambridge 1906 - 1924 (reprint 1956-59).

J.T.P. De Bruijn (red.), General Introduction to Persian Literature, London, New York 2008.

W. Dulęba, Klasyczne podstawy poetyki perskiej, Kraków 1986.

J. Rypka (red.), History of Iranian Literature, Dordrecht 1968.

J. Rypka, Historia literatury perskiej i tadżyckiej, Warszawa 1970

Z. Safā, Tārix-e adabiyyāt dar Irān, t. II-V, Tehrān 1332-1362 (1953-1984) (lub inne daty).

Z. Safā, Tārix-e adabiyyāt-e Irān, Tehrān 1355 (1976-1977) (lub inne daty).

F. Thiesen, A Manual of Classical Persian Prosody, Wiesbaden 1982.

E. Yarshater (red.), Persian Literature, Columbia Lectures on Iranian Studies 3, New York 1988.

LEKTURY UZUPEŁNIAJĄCE

L. Anvar, The Hidden Pearls of Wisdom: Desire and Initiation in Laylī u Majnūn, [w:] A Key to the Treasure of the Hakīm Artistic and Humanistic Aspects of Nizāmī Ganjavī’s Khamsa, J.-C. Bürgel, C. van Ruymbeke, Leiden 2011, s. 53-76.

H. Abbāspur, Ihām, [w:] Farhang-nāme-ye adabi-ye fārsi, t. 2, H. Anuše (red.), Tehrān 1376 (1997-1998), s. 182-183.

S. Cammann, The Interplay of Art, Literature, and Religion in Ṣafavid Symbolism, “Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland”, nr 2 (1978), s. 124-136.

P. Chelkowski, The Mirror of the Invisible World. Tales from the Khamseh of Nizami, New York 1975

P. Chelkowski, Nizāmi’s Iskandarnāmeh, Rzym 1977.

W. C. Chittick, The Perfect Man as the Prototype of the Self in the Sufism of Jāmī, “Studia Islamica”, nr 49 (1979), s. 135-157.

M. Eslāmi-ye Nodušan, Āyā Vis-o Rāmin yek manzume-ye zedd-e axlāqi ast?, [w:] Jām-e jahān-bin, M. Eslāmi-ye Nodušan, wyd. III, Tehrān 1349 (1970-1971), s. 346-383.

Q.F. Fallāh, Mouj-e ejtemaʿi-ye sabk-e hendi, Mašhad 1374 (1995-1996)

H. Hojjati, Andām-e āšeq va ma’šuq dar adab-e fārsi, [w:] Farhang-nāme-ye adabi-ye fārsi, t. 2, H. Anuše (red.), Tehrān 1376 (1997-1998), s. 134-162.

H. Jāvid, Hāfez-e jāvid. Šarh-e došvāri-hā-ye abyāt va qazaliyyāt-e Divān-e Hāfez, Tehrān 2007 (lub inne daty).

A. Kasravi, Hāfez če miguyad?, [w:] Čand maqāle, Entešārāt-e Mehr, Köln 1996, s. 109-110; 143-149.

L. Lewisohn (red.), The Heritage of Sufism: The Legacy of Medieval Persian Sufism (1150-1500), t. II, Oxford, Boston 1999.

L. Lewisohn, The Sacred Music of Islam: Samā’ in the Persian Sufi Tradition, British Journal of Ethnomusicology, t. 6 (1997), s. 1-33.

M. Motahhari, Erfān-e Hāfez, Tehrān 1362 (1983) (lub inne daty).

N. Prigarina, Indijskij stil i ego mesto v persidskoj literature, Moskva 1999.

M. Reisner, Evolucja klassičeskoj gazeli na farsi (X-XIV w.), Moskva 1989.

H. Ritter, The Ocean of the Soul. Man, the World and God in the Stories of Farīd al-Dīn ‘Attār, Leiden, Boston 2003.

A. Schimmel, Mystical Dimensions of Islam, North Carolina 1981

A. Schimmel, Mystical Poetry in Islam: The Case of Maulana Jalaladdin Rumi, “Religion & Literature”, t. 20, nr 1, “The Literature of Islam” (Spring 1988), s. 67-80.

M.S. Southgate, Portrait of Alexander in Persian Alexander-Romances of the Islamic Era, "Journal of the American Oriental Society", t. 97, nr 3 (lipiec-wrzesień 1977), s. 278-284.

M.S. Southgate, Men, Women, and Boys: Love and Sex in the Works of Sa’di, “Iranian Studies”, t. 17, nr 4 (jesień 1984), s. 413-452.

S. Šamisā, Seyr-e qazal dar še’r-e fārsi, Tehrān 1386 (2007-2008).

M. Tourage, Phallocentric Esotericism in a Tale from Jalal al-Din Rumi’s Masnavi-yi Ma‘navi, “Iranian Studies”, t. 39, nr 1 (marzec 2006), s. 47-70.

B. Utas, The Character and Structure of the Sufi-religious Terminology, [w:] A Persian Sufi Poem: Vocabulary and Terminology, Scandinavian Institute of Asian Studies Monograph Series, no 36, Lund 1978, s. 194-206. (opracowanie masnawi Tariq-at-tahqiq, przypisywanego Sanajemu)

A. Zarrinkub, Bahr dar kuze. Naqd va tafsir-e qesse-hā va tamsilāt-e Masnavi, Tehrān 1373 (1994).

TEKSTY ŹRÓDŁOWE

Attār, Farido-d-din, Divān, red. T. Tafazzoli 1345 (1966).

Attār, Farido-d-din, Manteqo-t-teyr, red. S. Gouharin, Tehrān 1374 (1995-1996) (lub inne wydania).

Attār, Farido-d-din, Tazkerato-l-ouliyā, red. M. Este’lāmi, Tehrān 1348 (1969-1970) (lub inne wydania).

Divān-e Hāfez, red. P.N. Xānlari, Tehrān 1983.

Jāmi, Abdo-l-rahmān ebn-e Ahmad, Divān-e kāmel-e Jāmi, red. H. Razi, Tehrān 1341 (1962-1963).

Jāmi, Abdo-l-rahmān ebn-e Ahmad, Masnavi-ye Haft Ourang, red. A. Modarres-e Gilāni, Tehrān 1337 (1958-1959) (lub inne wydania).

Nezāmi-ye Ganje’i, Eqbāl-nāme, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 9, Tehrān 1393 (2014-2015)

Nezāmi-ye Ganje’i, Haft peykar, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 14, Tehrān 1395 (2016)

Nezāmi-ye Ganje’i, Xosrou-o Širin, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 16, Tehrān 1395 (2016)

Nezāmi-ye Ganje’i, Leyli-o Majnun, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 17, Tehrān 1396 (2017)

Nezāmi-ye Ganje’i, Maxzan-l-asrār, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 17, Tehrān 1395 (2016)

Nezāmi-ye Ganje’i, Šaraf-nāme, red. H.V. Dastgerdi, S. Hamidyān, wyd. 7, Tehrān 1393 (2014-2015)

Rumi, Moulānā Jalālo-d-din Mohammad Balxi, Qazaliyyāt-e Šams-e Tabriz, red. Š. Kadkani, Tehrān 1387 (2008-2009).

Rumi, Jalālo-d-din Mohammad, Masnavi, red. M. Este’lāmi, Tehrān 2000.

Saʿdi, Bustān, red. Q. Yusofi, Tehrān 1980.

Saʿdi, Qazaliyāt, red. Q. Yusofi, Tehrān 2006.

Saʿdi, Golestān, red. Q. Yusofi, Tehrān 1989.

Saʿdi, Kolliyāt, red. M. ʿA. Foruqi, popr. B. Xorramšāhi Tehrān 1996.

Sā’eb-e Tabrizi, Kolliyāt, red. S. Šamisā, Tehrān 1995.

POLSKIE PRZEKŁADY

Dywan perski, wybór i tłum. W. Dulęba, Kraków 1977.

Drugi dywan perski, wybór i tłum. W. Dulęba, Kraków 1980.

Trzeci dywan perski, wybór i tłum. W. Dulęba, Kraków 1986.

Hafiz, Pieśni miłosne, wybór i tłum. W. Dulęba, Kraków 1973.

Rumi Dżalaluddin, Wybór poezji, tłum C. Barks, M. Oziewicz, Kraków 2007.

Rumi Dżalaluddin Moulana, Poezje, tłum. Marek Smurzyński, Kraków 2007.

Saady z Szirazu [Sa’di], Gulistan (Perska księga nazwana Giulistan to jest Ogród Różany), przekład S. Otwinowski, Warszawa 1879 (wersja elektroniczna: http://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/279711/content).

Sa’di z Szyrazu, Gulistan to jest Ogród różany Sa'dego z Szyrazu, z oryginału perskiego przeł. W. z Biebersteina Kazimirski, Paryż 1876 (wersja elektroniczna: http://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/281313/content).

A. Zajączkowski, Gazele wybrane Hafiza, Warszawa 1957.

Ubejd Zakani, Błazeństwa i mądrości, Warszawa 1988.

„Literatura na świecie”, nr (10)90, 1978.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.