Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Geomorfologia Polski Południowej

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WG.IG-5801-D Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (0532) Nauki o ziemi
Nazwa przedmiotu: Geomorfologia Polski Południowej
Jednostka: Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 3.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2020/2021"

Okres: 2021-02-25 - 2021-06-15
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia terenowe, 40 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Piotr Kłapyta
Prowadzący grup: Piotr Kłapyta
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Ocena wliczana do średniej:

tak

Efekty kształcenia:

Student zna i rozumie prawidłowości wykształcenia rzeźby regionu karpackiego oraz współczesne kierunki jej rozwoju, które wynikają z wczesniejszych etapów jej kształtowania.

Posiada umiejętności:

- rozpoznania odbicia struktury geologicznej w rzeźbie regionu,

- wykazania uwarunkowań i zróżnicowania współczesnych procesów fluwialnych i stokowych,

Student ma swiadomość poligenezy rzeźby wybranych obszarów oraz strukturalnych uwarunkowań rzeźby Karpat.

(KW_011, KKS_01, KKS_08)


Wymagania wstępne:

Zalecane: Geomorfologia, Geologia

Forma i warunki zaliczenia:

Zaliczenie pisemne na ocenę

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Zaliczenie pisemne na ocenę

Metody dydaktyczne - słownik:

Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie

Metody dydaktyczne:

Wykłady w terenie, obserwacje terenowe, analiza materiałów gra-ficznych, dyskusja.

Bilans punktów ECTS:

Godziny „kontaktowe” z prowadzącym – 42 godz.

Czytanie wskazanej literatury, przygotowanie do zajęć – 30 godz.

Przygotowanie się do egzaminu końcowego – 30 godz.

Razem 102 godz. pracy studenta


Sylabus przedmiotu dla studentów rozpoczynających studia od roku akademickiego 19/20 lub później:

geografia, rok 1
geografia i gospodarka przestrzenna, rok 2

Skrócony opis:

Kurs w kompleksowy sposób zaznajamia z problematyką kształtowania struktur geologicznych górotworu karpackiego oraz rozwoju ich rzeźby. Problematyka zajęć obejmuje zagadnienia ewolucji rzeźby całego łuku karpackiego, jednak ze szczególnym uwzględnieniem wybranych, reprezentatywnych regionów geomorfologicznych Karpat zewnętrznych i centralnych, poznawanych podczas wyjazdów terenowych. Zagadnienia poruszane podczas zajęć wiązą się

z aktualnie toczoną dyskusji na temat strukturalnego uwarunkowania rzeźby Karpat i roli wczesniejszych etapów ich rozwoju w formowaniu współczesnej rzeźby.

Pełny opis:

- Etapy rozowju strukturalnego Karpat.

- Wtórne deformacje tektoniczne a rzeźba strukturalna Karpat, odbicie struktury geologicznej w rzeźbie regionu.

- Rola procesów neotektonicznych we współczesnym rozwoju rzeźby

- Jednostki tektoniczne Karpat i ich zróżnicowanie litologiczne.

- Jednostki geomorfologiczne Karpat i ich charakterystyka.

- Główne typy rzeźby: rzeźba beskidzka, rzeźba pogórska, rzeźba den dolin i kotlin.

- Karpackie powierzchnie zrównań mit czy rzeczywistość.

- Formy skałkowe w Karpatach fliszowych: ich wiek, geneza, typy

- Rejony osuwiskowe w Polskich Karpatach fliszowych i ich związek z budową geologiczną regionu: wskaźnik osuwiskowości Karpat, kinematyka osuwisk. Model dynamicznego stoku osuwiskowego w Karpatach fliszowych, współczesne tendencje przekształceń form osuwiskowych, zagrożenia osuwaniem, datowanie osuwisk.

- Ewolucja i strukturalne założenia sieci rzecznej w Karpatach w późnym neogenie i wczesnym czwartorzędzie. Czwartorzędowe zmiany układu sieci rzecznej. Geneza, wiek i typy przełomów rzecznych.

- Typy i współczesna dynamika koryt, litologiczne, neotektoniczne i antropogeniczne uwarunkowania intensywności procesów fluwialnych.

- Zbiorniki zaporowe Karpat - ich funkcje, zdolność retencyjna, tempo zamulania, intensywność modelowania strefy brzegowej, resuspensja osadów.

- Kotlina Orawsko-Nowotarska jako aktywny neotektonicznie śródgórski basen sedymentacyjny.

- Morfologiczne uwarunkowania rozwoju torfowisk na Podhalu.

- Pieniński Pas Skałkowy ewolucja geodynamiczna, znaczenie głębokiej tektoniki oraz trzeciorzędowego wulkanizmu w ewolucji rzeźby.

- Uwarunkowania i zróżnicowanie współczesnych procesów morfogenetycznych, wartości progowe w przekształcaniu systemów naturalnych środowiska przyrodniczego, rola zjawisk ekstremalnych i procesów sekularnych w ewolucji rzeźby.

Literatura:

Baugmart-Kotarba M., 1991-92, Rozwój geomorfologiczny Kotliny Orawskiej w warunkach ruchów neotektonicznych, Studia Geom. Carpatho-Balcanica, 25-26.

Bober L., 1984, Rejony osuwiskowe w polskich Karpatach fliszowych i ich związek z budową geologiczną, Biul. IG, 340.

Izmaiłow B., Kaszowski L., Krzemień K., Święchowicz J., 1995, Rzeźba, (w:) J. Warszyńska red. Karpaty Polskie. Przyroda, człowiek i jego działalność, Kraków.

Jankowski L., Margielewski W., 2014, Strukturalne uwarunkowania rozwoju rzeźby Karpat zewnętrznych – nowe spojrzenie, Przegląd Geologiczny, 62, 1, 29-35.

Starkel L., Kostrzewski A., Kotarba A., Krzemień K., (red.) 2008, Współczesne przemiany rzeźby Polski, Kraków, 1-400.

Starkel L., 2014, O niektórych prawidłowościach rozwoju rzeźby gór i ich przedpoli, IGi PZ PAN, Sedno, 382.

Stupnicka E., 1997, Geologia regionalna Polski, Wyd. UW, Warszawa.

Zuchiewicz W., 2010, Neotektonika Karpat polskich i zapadliska podkarpackiego, Wyd. AGH, 234.

oraz wybrane publikacje specjalistyczne.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.