Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Geologia dynamiczna

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WGG.ING-8-IO Kod Erasmus / ISCED: 07.3 / (0532) Nauki o ziemi
Nazwa przedmiotu: Geologia dynamiczna
Jednostka: Instytut Nauk Geologicznych
Grupy: Geologia, studia stacjonarne pierwszego stopnia, I rok semestr letni, obowiązkowe dla danego roku
Punkty ECTS i inne: 11.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2020/2021" (zakończony)

Okres: 2021-02-25 - 2021-06-15
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Michał Gradziński
Prowadzący grup: Michał Gradziński, Renata Jach, Kamila Kasperek, Bartosz Kluska, Piotr Łapcik
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Ocena wliczana do średniej:

tak

Efekty kształcenia:

Wiedza:

Student wykazuje znajomość podstawowych procesów geologicznych kształtujących glob ziemski (K_W01+++, K_W05+, K_W06++, K_W07 ++, K_W09++, K_W10+, K_W11+, K_W13+++).


Umiejętności:

Student rozpoznaje minerały skałotwórcze i podstawowe rodzaje skał, oraz interpretuje warunki ich powstania, rozpoznaje podstawowe struktury sedymentacyjne; potrafi wykonać podstawowe pomiary kompasem geologicznym; interpretuje mapy geologiczne, sporządza przekroje geologiczne z mapy,

(K_U01+, K_U02+, K_U03++).


Kompetencje:

Ma świadomość różnych możliwości interpretacji zjawisk przyrodniczych (K_K04+)

Student ma świadomość konieczności poszerzania swojej wiedzy w zakresie procesów geologicznych (K_K01++, K_K07++).



Wymagania wstępne:

Prerekwizyty nie wymagane

Forma i warunki zaliczenia:

ĆWICZENIA SEMESTR II:

Warunkiem zaliczenia jest:

- uzyskanie (łącznie) 60 % z możliwych do uzyskania punktów w trzech kolokwiach

- oddanie i zaliczenie prac graficznych.

W przypadku nie uzyskania zaliczenia w I terminie, istnieje możliwość jednokrotnej poprawy – test z całości materiału.


Oceny z części praktycznej i teoretycznej w semestrze I oraz oceny końcowe z ćwiczeń w I jak i II semestrze wystawiane są według przedziałów procentowych:

60% punktów – 3,0

68% punktów – 3,5

76% punktów – 4,0

84% punktów – 4,5

91% punktów – 5,0


Zaliczenie ćwiczeń z I i II semestru jest warunkiem dopuszczenia do egzaminu.


EGZAMIN:

warunkiem zdania egzaminu jest uzyskanie minimum 50% maksymalnej ilości punktów możliwych do uzyskania w danym roku


Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Efekty z zakresu wiedzy:

(K_W01+++, K_W05+, K_W06++, K_W07 ++, K_W09++, K_W10+, K_W11+, K_W13+++)

Sprawdzane w formie kolokwiów przeprowadzanych na ćwiczeniach, testów, esejów lub prezentacji oraz egzaminu testowego na zakończenie kursu.

Efekty z zakresu umiejętności:

(K_U01+, K_U02+, K_U03++)

Sprawdzane na bieżąco podczas rozpoznawania przez studentów minerałów i skał oraz struktur sedymentacyjnych na zajęciach oraz w trakcie zaliczeń poszczególnych grup skał (osobno skał magmowych, osadowych i metamorficznych). Prace graficzne oraz ocena posługiwania się kompasem geologicznym sprawdzające wiedzę i umiejętności praktyczne w zakresie podstaw kartografii.

Efekty z zakresu kompetencji:

(K_K01++, K_K07++)

Sprawdzanie przygotowania się studentów w zakresie wiedzy wykraczającej poza materiał zawarty w podręczniku bazowym (np.: eseje; omówienie okazów kolekcjonerskich studentów); ciągłe odwoływanie się i sprawdzanie wiedzy „wstecz”; przyznawanie dodatkowych punktów za aktywność i wiedzę wykraczającą poza podstawę.

(K_K04+)

Sprawdzane poprzez ocenę staranności i terminowości przygotowania własnych materiałów pomocniczych do ćwiczeń oraz prac graficznych w części kartograficznej, ocenę obecności i aktywności na zajęciach i ocenę pracy w parach i grupach.



Metody dydaktyczne:

Wykłady raz w tygodniu 3 godziny lekcyjne – 15 tygodni w semestrze zimowym oraz 10 tygodni w semestrze letnim. Ćwiczenia praktyczne poprzedzone krótkim wprowadzeniem teoretycznym w formie pokazu multimedialnego oraz praktyczną prezentacją omawianej grupy skał, a następnie ćwiczenia praktyczne z okazami minerałów skałotwórczych poszczególnych grup skał, okazami skał (praca w parach lub małych grupach); zagadnienia teoretyczne dotyczące występowania skał przygotowywane przez studentów w formie prezentacji lub esejów.

Ćwiczenia: dwa razy w tygodniu po 2 godziny tygodniowo, 15 tygodni w semestrze zimowym; trzy godziny tygodniowo przez 10 tygodni w semestrze letnim.

Konsultacje (zarówno regularne, jak też organizowane w indywidualnych przypadkach).



Bilans punktów ECTS:

Udział w wykładach – 70 h

Udział w ćwiczeniach – 60 + 30 h

Przygotowanie do ćwiczeń – 20 h

Przygotowanie esejów lub prezentacji – 5 h

Przygotowanie się do zaliczenia ćwiczeń (opanowanie materiału, przygotowanie do kolokwiów, testów i rozpoznawania minerałów i skał) – 20 h

Przygotowanie do egzaminu – 65 h

Łącznie: 275 h



Sylabus przedmiotu dla studentów rozpoczynających studia od roku akademickiego 19/20 lub później:

geologia, rok 1

Skrócony opis:

kurs trwa cały rok, w semestrze zimowym jest zaliczenie z ćwiczeń, w semestrze letnim zaliczenie z ćwiczeń + egzamin

Pełny opis:

Treść kursu: Struktura Ziemi, a zwłaszcza litosfery, minerały i ich własności fizyczne, główne rodzaje skał, paleomagnetyzm, strumień cieplny, czas geologiczny, plutonizm, wulkanizm, powierzchniowe procesy geologiczne: wietrzenie, erozja, ruchy masowe, współczesne i kopalne środowiska sedymentacyjne (środowisko eoliczne, fluwialne, glacjalne, morskie), diageneza, metamorfizm, wody podziemne i ich ochrona, zjawiska krasowe, tektonika, trzęsienia ziemi, hipoteza Wegenera, tektonika płyt litosferycznych, pasma orogeniczne i ich powstanie, surowce w tym ropa naftowa i gaz ziemny, skutki działalności antropogenicznej.

Zakres ćwiczeń: Charakterystyka, opis i makroskopowe rozpoznawanie minerałów skałotwórczych, skał: magmowych, metamorficznych i osadowych, klasyfikacja skał, określanie genezy skał. Elementy sedymentologii: struktury sedymentacyjne, struktury erozyjne, struktury deformacyjne, struktury biogeniczne. Rozpoznawanie makroskopowe struktur w skałach.

Mapa geologiczna, jej typy i elementy. Parametry zalegania warstwy. Posługiwanie się kompasem geologicznym. Pomiar kątów poziomych (azymuty linii biegu i kierunku nachylenia) oraz pionowych (upad). Metody zapisu pomiarów położenia warstwy w przestrzeni. Teoretyczne zasady intersekcji geologicznej Metody interpretacji i wykreślania linii intersekcyjnych. Czytanie map, wykonywanie przekrojów geologicznych.

Literatura:

Literatura podstawowa:

Jaroszewski W. (red.), 1986: Przewodnik do ćwiczeń z geologii dynamicznej. Wydawnictwa Geol. Warszawa.

Roniewicz P. (red.), 1999: Przewodnik do ćwiczeń z geologii dynamicznej. Wyd. PAE, Warszawa.

Jaroszewski W., Marks L., Radomski A., 1985: Słownik geologii dynamicznej. Wyd. Geol.

Ksiażkiewicz M., 1979, Geologia dynamiczna, Wyd. Geol., Warszawa. 708 pp..

Plummer C. C., Carlson, D. H. & Hammersley, L., 2010. Physical Geology (13th Edition). McGraw Hill, New York, 644 pp.

Literatura uzupełniająca:

Dadlez, R. & Jaroszewski, W., 1994. Tektonika. Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa, 744 pp.

Duxbury A. C., Duxbury A. B & Sverdrup K. A., 2002. Oceany Świata. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 636 pp.

Gradziński, R., Kostecka, A., Radomski, A. & Unrug, R., 1986. Zarys sedymentologii. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa, 628 pp.

Hefferan, K. & O’Brien, J., 2010. Earth materials. Wiley-Blackwell, Chichester, 610 pp.

Jaroszewski W., Marks L. & Radomski A., 1985. Słownik geologii dynamicznej. Wydawnictwa Geologiczne, 310 pp.

Lindner, L., ed., 1992. Czwartorzęd. Osady, metody badań, stratygrafia. Wydawnictwo PAE, Warszawa, 683 pp.

Koziar J., 1989. Kompas geologiczny. Technika i analiza pomiarów. Wyd. UWr, Wrocław.

Migoń, P., 2006. Geomorfologia. Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa, 462 pp.

Mizerski W., 2002. Geologia dynamiczna. Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa, 370 pp.

Oberc J., 1988: Interpretacja mapy geologicznej z elementami tektoniki geometrycznej. Wyd. UWr, Wrocław.

Ryka, W. & Maliszewska, A., 1991. Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa, 416 pp.

Stanley S. M., 2002. Historia Ziemi. PWN, Warszawa, 705 pp.

Żaba, J., 2003. Ilustrowany słownik skał i minerałów. Videograf II, Katowice, 504 pp.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2021/2022" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2022-02-25 - 2022-06-15

Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Michał Gradziński
Prowadzący grup: Michał Gradziński, Elżbieta Machaniec
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Ocena wliczana do średniej:

tak

Efekty kształcenia:

Wiedza:

Student wykazuje znajomość podstawowych procesów geologicznych kształtujących glob ziemski (K_W01+++, K_W05+, K_W06++, K_W07 ++, K_W09++, K_W10+, K_W11+, K_W13+++).


Umiejętności:

Student rozpoznaje minerały skałotwórcze i podstawowe rodzaje skał, oraz interpretuje warunki ich powstania, rozpoznaje podstawowe struktury sedymentacyjne; potrafi wykonać podstawowe pomiary kompasem geologicznym; interpretuje mapy geologiczne, sporządza przekroje geologiczne z mapy,

(K_U01+, K_U02+, K_U03++).


Kompetencje:

Ma świadomość różnych możliwości interpretacji zjawisk przyrodniczych (K_K04+)

Student ma świadomość konieczności poszerzania swojej wiedzy w zakresie procesów geologicznych (K_K01++, K_K07++).



Wymagania wstępne:

Prerekwizyty nie wymagane

Forma i warunki zaliczenia:

ĆWICZENIA SEMESTR II:

Warunkiem zaliczenia jest:

- uzyskanie (łącznie) 60 % z możliwych do uzyskania punktów w trzech kolokwiach

- oddanie i zaliczenie prac graficznych.

W przypadku nie uzyskania zaliczenia w I terminie, istnieje możliwość jednokrotnej poprawy – test z całości materiału.


Oceny z części praktycznej i teoretycznej w semestrze I oraz oceny końcowe z ćwiczeń w I jak i II semestrze wystawiane są według przedziałów procentowych:

60% punktów – 3,0

68% punktów – 3,5

76% punktów – 4,0

84% punktów – 4,5

91% punktów – 5,0


Zaliczenie ćwiczeń z I i II semestru jest warunkiem dopuszczenia do egzaminu.


EGZAMIN:

warunkiem zdania egzaminu jest uzyskanie minimum 50% maksymalnej ilości punktów możliwych do uzyskania w danym roku


Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Efekty z zakresu wiedzy:

(K_W01+++, K_W05+, K_W06++, K_W07 ++, K_W09++, K_W10+, K_W11+, K_W13+++)

Sprawdzane w formie kolokwiów przeprowadzanych na ćwiczeniach, testów, esejów lub prezentacji oraz egzaminu testowego na zakończenie kursu.

Efekty z zakresu umiejętności:

(K_U01+, K_U02+, K_U03++)

Sprawdzane na bieżąco podczas rozpoznawania przez studentów minerałów i skał oraz struktur sedymentacyjnych na zajęciach oraz w trakcie zaliczeń poszczególnych grup skał (osobno skał magmowych, osadowych i metamorficznych). Prace graficzne oraz ocena posługiwania się kompasem geologicznym sprawdzające wiedzę i umiejętności praktyczne w zakresie podstaw kartografii.

Efekty z zakresu kompetencji:

(K_K01++, K_K07++)

Sprawdzanie przygotowania się studentów w zakresie wiedzy wykraczającej poza materiał zawarty w podręczniku bazowym (np.: eseje; omówienie okazów kolekcjonerskich studentów); ciągłe odwoływanie się i sprawdzanie wiedzy „wstecz”; przyznawanie dodatkowych punktów za aktywność i wiedzę wykraczającą poza podstawę.

(K_K04+)

Sprawdzane poprzez ocenę staranności i terminowości przygotowania własnych materiałów pomocniczych do ćwiczeń oraz prac graficznych w części kartograficznej, ocenę obecności i aktywności na zajęciach i ocenę pracy w parach i grupach.



Metody dydaktyczne:

Wykłady raz w tygodniu 3 godziny lekcyjne – 15 tygodni w semestrze zimowym oraz 10 tygodni w semestrze letnim. Ćwiczenia praktyczne poprzedzone krótkim wprowadzeniem teoretycznym w formie pokazu multimedialnego oraz praktyczną prezentacją omawianej grupy skał, a następnie ćwiczenia praktyczne z okazami minerałów skałotwórczych poszczególnych grup skał, okazami skał (praca w parach lub małych grupach); zagadnienia teoretyczne dotyczące występowania skał przygotowywane przez studentów w formie prezentacji lub esejów.

Ćwiczenia: dwa razy w tygodniu po 2 godziny tygodniowo, 15 tygodni w semestrze zimowym; trzy godziny tygodniowo przez 10 tygodni w semestrze letnim.

Konsultacje (zarówno regularne, jak też organizowane w indywidualnych przypadkach).



Bilans punktów ECTS:

Udział w wykładach – 70 h

Udział w ćwiczeniach – 60 + 30 h

Przygotowanie do ćwiczeń – 20 h

Przygotowanie esejów lub prezentacji – 5 h

Przygotowanie się do zaliczenia ćwiczeń (opanowanie materiału, przygotowanie do kolokwiów, testów i rozpoznawania minerałów i skał) – 20 h

Przygotowanie do egzaminu – 65 h

Łącznie: 275 h



Sylabus przedmiotu dla studentów rozpoczynających studia od roku akademickiego 19/20 lub później:

geologia, rok 1

Skrócony opis:

kurs trwa cały rok, w semestrze zimowym jest zaliczenie z ćwiczeń, w semestrze letnim zaliczenie z ćwiczeń + egzamin

Pełny opis:

Treść kursu: Struktura Ziemi, a zwłaszcza litosfery, minerały i ich własności fizyczne, główne rodzaje skał, paleomagnetyzm, strumień cieplny, czas geologiczny, plutonizm, wulkanizm, powierzchniowe procesy geologiczne: wietrzenie, erozja, ruchy masowe, współczesne i kopalne środowiska sedymentacyjne (środowisko eoliczne, fluwialne, glacjalne, morskie), diageneza, metamorfizm, wody podziemne i ich ochrona, zjawiska krasowe, tektonika, trzęsienia ziemi, hipoteza Wegenera, tektonika płyt litosferycznych, pasma orogeniczne i ich powstanie, surowce w tym ropa naftowa i gaz ziemny, skutki działalności antropogenicznej.

Zakres ćwiczeń: Charakterystyka, opis i makroskopowe rozpoznawanie minerałów skałotwórczych, skał: magmowych, metamorficznych i osadowych, klasyfikacja skał, określanie genezy skał. Elementy sedymentologii: struktury sedymentacyjne, struktury erozyjne, struktury deformacyjne, struktury biogeniczne. Rozpoznawanie makroskopowe struktur w skałach.

Mapa geologiczna, jej typy i elementy. Parametry zalegania warstwy. Posługiwanie się kompasem geologicznym. Pomiar kątów poziomych (azymuty linii biegu i kierunku nachylenia) oraz pionowych (upad). Metody zapisu pomiarów położenia warstwy w przestrzeni. Teoretyczne zasady intersekcji geologicznej Metody interpretacji i wykreślania linii intersekcyjnych. Czytanie map, wykonywanie przekrojów geologicznych.

Literatura:

Literatura podstawowa:

Jaroszewski W. (red.), 1986: Przewodnik do ćwiczeń z geologii dynamicznej. Wydawnictwa Geol. Warszawa.

Roniewicz P. (red.), 1999: Przewodnik do ćwiczeń z geologii dynamicznej. Wyd. PAE, Warszawa.

Jaroszewski W., Marks L., Radomski A., 1985: Słownik geologii dynamicznej. Wyd. Geol.

Ksiażkiewicz M., 1979, Geologia dynamiczna, Wyd. Geol., Warszawa. 708 pp..

Plummer C. C., Carlson, D. H. & Hammersley, L., 2010. Physical Geology (13th Edition). McGraw Hill, New York, 644 pp.

Literatura uzupełniająca:

Dadlez, R. & Jaroszewski, W., 1994. Tektonika. Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa, 744 pp.

Duxbury A. C., Duxbury A. B & Sverdrup K. A., 2002. Oceany Świata. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 636 pp.

Gradziński, R., Kostecka, A., Radomski, A. & Unrug, R., 1986. Zarys sedymentologii. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa, 628 pp.

Hefferan, K. & O’Brien, J., 2010. Earth materials. Wiley-Blackwell, Chichester, 610 pp.

Jaroszewski W., Marks L. & Radomski A., 1985. Słownik geologii dynamicznej. Wydawnictwa Geologiczne, 310 pp.

Lindner, L., ed., 1992. Czwartorzęd. Osady, metody badań, stratygrafia. Wydawnictwo PAE, Warszawa, 683 pp.

Koziar J., 1989. Kompas geologiczny. Technika i analiza pomiarów. Wyd. UWr, Wrocław.

Migoń, P., 2006. Geomorfologia. Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa, 462 pp.

Mizerski W., 2002. Geologia dynamiczna. Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa, 370 pp.

Oberc J., 1988: Interpretacja mapy geologicznej z elementami tektoniki geometrycznej. Wyd. UWr, Wrocław.

Ryka, W. & Maliszewska, A., 1991. Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa, 416 pp.

Stanley S. M., 2002. Historia Ziemi. PWN, Warszawa, 705 pp.

Żaba, J., 2003. Ilustrowany słownik skał i minerałów. Videograf II, Katowice, 504 pp.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.