Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Laboratoryjne nauczanie umiejętności klinicznych 1/4

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WL-L2.Lab.N.U.K.I Kod Erasmus / ISCED: 12.1 / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Laboratoryjne nauczanie umiejętności klinicznych 1/4
Jednostka: Zakład Dydaktyki Medycznej
Grupy: Przedmioty II rok, kierunek lekarski, studia stacjonarne
Punkty ECTS i inne: 2.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Symulacje, 39 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Agnieszka Skrzypek
Prowadzący grup: Bogdan Ciążyński, Konrad Jabłoński, Anna Kocurek, Bogumiła Kowalska, Agnieszka Skrzypek, Małgorzata Szczepanek, Małgorzata Waluś-Miarka, Jolanta Ziębicka
Strona przedmiotu: http://www.zdm.cm-uj.krakow.pl
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie
Cele kształcenia:

Przekazanie studentowi wiedzy na temat zbierania wywiadu lekarskiego, z uwzględnieniem dokładnego omówienia części biomedycznej oraz umiejętności i technik komunikacyjnych.

Wykształcenie u studenta umiejętności badania fizykalnego, w tym badania piersi, per rectum oraz cewnikowania pęcherza moczowego. Przygotowanie studenta do zajęć klinicznych w ramach Propedeutyki Interny, poprzez wyuczenie umiejętności badania podmiotowego oraz przedmiotowego.


Efekty kształcenia:

Po zakończonym kursie student winien wykazać umiejętność badania podmiotowego z zastosowaniem umiejętności i technik komunikacyjnych, uwzględnić perspektywę pacjenta. Student winien wykonać szczegółowe badanie przedmiotowe, rozróżniać podstawowe zjawiska osłuchowe w sercu i płucach, prawidłowo wykonać na fantomie badanie piersi, per rectum oraz wykonać badanie otoskopowe, oftalmoskopowe, przeprowadzić badanie z zastosowaniem stroików oraz wykonać na fantomie cewnikowanie pęcherza moczowego.

Wymagania wstępne:

Znajomość anatomii, fizjologii.

Forma i warunki zaliczenia:

Standaryzowany egzamin praktyczny (OSCE) oparty o demonstrację nabytych umiejętności na 5 stacjach. Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest obecność na zajęciach (2 zajęcia student może opuścić) oraz zebranie wywiadu lekarskiego i oddanie go w formie pisemnej asystentowi

prowadzącemu zajęcia w wyznaczonym na pierwszych zajęciach terminie.



Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Standaryzowany egzamin praktyczny (OSCE) oparty o demonstrację nabytych umiejętności na 5 stacjach. Warunkiem zaliczenia OSCE jest zaliczenie przynajmniej 4 z 5 stacji- obligatoryjnie student musi zaliczyć stację z umiejętności badania podmiotowego.

Standaryzowany egzamin praktyczny (OSCE) oparty o demonstrację nabytych umiejętności na 5 stacjach:

- 1 stacja 10-minutowa z umiejętności zbierania wywiadu lekarskiego

- 1 stacja 5-minutowa z symulatorem (interpretacja zjawisk osłuchowych z układu oddechowego lub krążenia)

- 3 stacji, każda trwająca 5 minut, z umiejętności badania fizykalnego

(w tym badania per rectum i prostaty na fantomie, piersi na fantomie, badań z zastosowaniem oftalmoskopu, otoskopu, młoteczków neurologicznych oraz kamertonów, cewnikowanie pęcherza moczowego na fantomie).

Warunki uzyskania zaliczenia na OSCE:

- pozytywne zaliczenie stacji z wywiadem (zarówno części merytorycznej, jak i global rating)

- pozytywne zaliczenie przynajmniej 3 z pozostałych 4 stacji.


Metody dydaktyczne - słownik:

Metody eksponujące - film
Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie
Metody praktyczne - ćwiczenia przedmiotowe
Metody problemowe - metody aktywizujące - dyskusja dydaktyczna

Metody dydaktyczne:

Ćwiczenia praktyczne oparte o odgrywanie ról oraz badanie przeprowadzone na fantomach.

Bilans punktów ECTS:

2

Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

Kurs obejmuje 39 godzin- zajęcia trwają po 2 godz. zegarowe w tygodniu.

Student może nie uczestniczyć w 2 zajęciach.



Skrócony opis:

Wiedza obejmująca badanie podmiotowe, umiejętność zastosowania technik komunikacyjnych. Model diagnoza/choroba. Perspektywa pacjenta. Badanie przedmiotowe (z rozbiciem na układy), rozróżnianie podstawowych zjawisk osłuchowych w sercu i płucach, prawidłowo wykonane na fantomie badanie per rectum, prostaty oraz piersi. Cewnikowanie pęcherza moczowego. Badanie oftalmoskopowe, otoskopowe, zastosowanie kamertonów.

Pełny opis:

1.Nauka umiejętności zbierania wywiadu - część 1. Część biomedyczna wywiadu.

2.Nauka umiejętności zbierania wywiadu – część 2. Identyfikacja celu pacjenta, screening, podsumowanie (oraz referowanie); pytania zamknięte SOCRATES – ćwiczenia z wykorzystaniem wywiadów przygotowanych przez studentów.

3.Nauka umiejętności zbierania wywiadu – część 3.

Pytania otwarte i zamknięte. Umiejętności komunikacyjne : klaryfikacje, drogowskazy, ukryte wskazówki niewerbalne

4.Nauka umiejętności zbierania wywiadu – część 4. Perspektywa pacjenta.

5.Nauka umiejętności zbierania wywiadu – część 5. Doskonalenie umiejętności badania podmiotowego.

6. Nauka badania głowy i szyi. Badanie reakcji źrenic na światło. Próby stroikowe, badanie z zastosowaniem otoskopu oraz oftalmoskopu

7. Nauka badania klatki piersiowej, badanie płuc. Słuchanie szmerów płucnych na symulatorze.

8. Nauka badania serca. Nauka badania obwodowego układu krążenia.

Słuchanie tonów i szmerów serca na symulatorze.

9.Nauka badania jamy brzusznej. Nauka badania per rectum.

10. Badanie onkologiczne. Badanie piersi. Badanie prostaty. Ćwiczenia na fantomach.

11. Nauka badania neurologicznego.

12. Badanie układu ruchu.

13. Nauka cewnikowania pęcherza moczowego. Nauka wykonywania EKG.

14. Ćwiczenia doskonalące umiejętność zbierania wywiadu lekarskiego.

OSCE teaching.

Literatura:

1. Przewodnik Batesa po badaniu przedmiotowym i podmiotowym. Lynn S. Bickley. Red.wyd. Pol. Zbigniew Gaciong

2. Bates – KIESZONKOWY PRZEWODNIK PO BADANIU PODMIOTOWYM I PRZEDMIOTOWYM. LYNN S. BICKLEY

3. Badanie Kliniczne. Macleod.

4. Zbieranie wywiadu lekarskiego i badanie fizykalne. Instrukcja do ćwiczeń. ZDM.

5. Propedeutyka chorób wewnętrznych. J.P. Dubiel, W. Król cz. I i II.

6. Diagnostyka ogólna chorób wewnętrznych. E. Szczeklik, A. Szczeklik.

7. Ogólna diagnostyka internistyczna. J. Tatoń, A. Czech.

8. Diagnostyka różnicowa objawów chorobowych. pod red. F. Kokota.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2020-02-24 - 2020-06-14
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Symulacje, 39 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Agnieszka Skrzypek
Prowadzący grup: Łukasz Balcerzak, Bogdan Ciążyński, Konrad Jabłoński, Małgorzata Kloch, Anna Kocurek, Agnieszka Skrzypek, Agata Stalmach-Przygoda, Małgorzata Waluś-Miarka, Dorota Zawiślak, Jolanta Ziębicka, Joanna Zorska
Strona przedmiotu: http://www.zdm.cm-uj.krakow.pl
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie
Cele kształcenia:

Przekazanie studentowi wiedzy na temat zbierania wywiadu lekarskiego, z uwzględnieniem dokładnego omówienia części biomedycznej oraz umiejętności i technik komunikacyjnych.

Wykształcenie u studenta umiejętności badania fizykalnego, w tym badania piersi, per rectum oraz cewnikowania pęcherza moczowego. Przygotowanie studenta do zajęć klinicznych w ramach Propedeutyki Interny, poprzez wyuczenie umiejętności badania podmiotowego oraz przedmiotowego.


Efekty kształcenia:

Po zakończonym kursie student winien wykazać umiejętność badania podmiotowego z zastosowaniem umiejętności i technik komunikacyjnych, uwzględnić perspektywę pacjenta. Student winien wykonać szczegółowe badanie przedmiotowe, rozróżniać podstawowe zjawiska osłuchowe w sercu i płucach, prawidłowo wykonać na fantomie badanie piersi, per rectum oraz wykonać badanie otoskopowe, oftalmoskopowe, przeprowadzić badanie z zastosowaniem stroików oraz wykonać na fantomie cewnikowanie pęcherza moczowego.

Wymagania wstępne:

Znajomość anatomii, fizjologii.

Forma i warunki zaliczenia:

Standaryzowany egzamin praktyczny (OSCE) oparty o demonstrację nabytych umiejętności na 5 stacjach. Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest obecność na zajęciach (2 zajęcia student może opuścić) oraz zebranie wywiadu lekarskiego i oddanie go w formie pisemnej asystentowi

prowadzącemu zajęcia w wyznaczonym na pierwszych zajęciach terminie.



Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Standaryzowany egzamin praktyczny (OSCE) oparty o demonstrację nabytych umiejętności na 5 stacjach. Warunkiem zaliczenia OSCE jest zaliczenie przynajmniej 4 z 5 stacji- obligatoryjnie student musi zaliczyć stację z umiejętności badania podmiotowego.

Standaryzowany egzamin praktyczny (OSCE) oparty o demonstrację nabytych umiejętności na 5 stacjach:

- 1 stacja 10-minutowa z umiejętności zbierania wywiadu lekarskiego

- 1 stacja 5-minutowa z symulatorem (interpretacja zjawisk osłuchowych z układu oddechowego lub krążenia)

- 3 stacji, każda trwająca 5 minut, z umiejętności badania fizykalnego

(w tym badania per rectum i prostaty na fantomie, piersi na fantomie, badań z zastosowaniem oftalmoskopu, otoskopu, młoteczków neurologicznych oraz kamertonów, cewnikowanie pęcherza moczowego na fantomie).

Warunki uzyskania zaliczenia na OSCE:

- pozytywne zaliczenie stacji z wywiadem (zarówno części merytorycznej, jak i global rating)

- pozytywne zaliczenie przynajmniej 3 z pozostałych 4 stacji.


Metody dydaktyczne - słownik:

Metody eksponujące - film
Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie
Metody praktyczne - ćwiczenia przedmiotowe
Metody problemowe - metody aktywizujące - dyskusja dydaktyczna

Metody dydaktyczne:

Ćwiczenia praktyczne oparte o odgrywanie ról oraz badanie przeprowadzone na fantomach.

Bilans punktów ECTS:

2

Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

Kurs obejmuje 39 godzin- zajęcia trwają po 2 godz. zegarowe w tygodniu.

Student może nie uczestniczyć w 2 zajęciach.



Skrócony opis:

Wiedza obejmująca badanie podmiotowe, umiejętność zastosowania technik komunikacyjnych. Model diagnoza/choroba. Perspektywa pacjenta. Badanie przedmiotowe (z rozbiciem na układy), rozróżnianie podstawowych zjawisk osłuchowych w sercu i płucach, prawidłowo wykonane na fantomie badanie per rectum, prostaty oraz piersi. Cewnikowanie pęcherza moczowego. Badanie oftalmoskopowe, otoskopowe, zastosowanie kamertonów.

Pełny opis:

1.Nauka umiejętności zbierania wywiadu - część 1. Część biomedyczna wywiadu.

2.Nauka umiejętności zbierania wywiadu – część 2. Identyfikacja celu pacjenta, screening, podsumowanie (oraz referowanie); pytania zamknięte SOCRATES – ćwiczenia z wykorzystaniem wywiadów przygotowanych przez studentów.

3.Nauka umiejętności zbierania wywiadu – część 3.

Pytania otwarte i zamknięte. Umiejętności komunikacyjne : klaryfikacje, drogowskazy, ukryte wskazówki niewerbalne

4.Nauka umiejętności zbierania wywiadu – część 4. Perspektywa pacjenta.

5.Nauka umiejętności zbierania wywiadu – część 5. Doskonalenie umiejętności badania podmiotowego.

6. Nauka badania głowy i szyi. Badanie reakcji źrenic na światło. Próby stroikowe, badanie z zastosowaniem otoskopu oraz oftalmoskopu

7. Nauka badania klatki piersiowej, badanie płuc. Słuchanie szmerów płucnych na symulatorze.

8. Nauka badania serca. Nauka badania obwodowego układu krążenia.

Słuchanie tonów i szmerów serca na symulatorze.

9.Nauka badania jamy brzusznej. Nauka badania per rectum.

10. Badanie onkologiczne. Badanie piersi. Badanie prostaty. Ćwiczenia na fantomach.

11. Nauka badania neurologicznego.

12. Badanie układu ruchu.

13. Nauka cewnikowania pęcherza moczowego. Nauka wykonywania EKG.

14. Ćwiczenia doskonalące umiejętność zbierania wywiadu lekarskiego.

OSCE teaching.

Literatura:

1. Przewodnik Batesa po badaniu przedmiotowym i podmiotowym. Lynn S. Bickley. Red.wyd. Pol. Zbigniew Gaciong

2. Bates – KIESZONKOWY PRZEWODNIK PO BADANIU PODMIOTOWYM I PRZEDMIOTOWYM. LYNN S. BICKLEY

3. Badanie Kliniczne. Macleod.

4. Zbieranie wywiadu lekarskiego i badanie fizykalne. Instrukcja do ćwiczeń. ZDM.

5. Propedeutyka chorób wewnętrznych. J.P. Dubiel, W. Król cz. I i II.

6. Diagnostyka ogólna chorób wewnętrznych. E. Szczeklik, A. Szczeklik.

7. Ogólna diagnostyka internistyczna. J. Tatoń, A. Czech.

8. Diagnostyka różnicowa objawów chorobowych. pod red. F. Kokota.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.