Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Partie polityczne w Unii Europejskiej

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WSM.INP-PDL-61zn Kod Erasmus / ISCED: 14.1 / (0312) Politologia i wiedza o społeczeństwie
Nazwa przedmiotu: Partie polityczne w Unii Europejskiej
Jednostka: Instytut Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych
Grupy: Zajęcia fakultatywne (do wyboru) dla II roku studiów I stopnia, stacjonarne (POLITOLOGIA)
Punkty ECTS i inne: 2.00
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 30 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Beata Kosowska-Gąstoł
Prowadzący grup: Beata Kosowska-Gąstoł
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Ocena wliczana do średniej:

tak

Cele kształcenia:

Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z rolą odgrywaną przez partie polityczne w procesie integracji europejskiej. Analizowane będą trzy rodzaje podmiotów: partie krajowe, grupy polityczne w Parlamencie Europejskim oraz pozaparlamentarne europartie.

Efekty kształcenia:

EK1: Zna genezę, rozwój oraz rolę wypełnianą przez grupy polityczne w Parlamencie Europejskim [K_W03 +++]

EK2: Rozumie ewolucję założeń doktrynalnych grup politycznych w PE oraz pozaparlamentarnych europartii [K_W04 +++]

EK3: Zna regulacje prawne dotyczące funkcjonowania ponadnarodowych organizacji partii (grup politycznych w PE, europartii) [K_W08+]

EK4: Rozumie procesy zmian zachodzące w partiach politycznych pod wpływem europeizacji [K_W03++]

EK5: Analizuje funkcje wypełniane przez europartie w systemie politycznym UE [K_U03+]

EK6: Wykorzystuje wiedzę zdobytą w trakcie zajęć i samodzielnej lektury tekstów do przygotowania eseju z tematyki przedmiotu, potrafi stosować znane teorii politologiczne do analizy zachodzących zjawisk [K_U10+]


Forma i warunki zaliczenia:

Zaliczenie modułu odbywa się dwustopniowo. W pierwszej kolejności brany jest pod uwagę udział i aktywność studentów w trakcie zajęć. Każdorazowo będzie punktowana znajomość zalecanych tekstów, udział w dyskusjach, umiejętność argumentowania, rozwiązywania problemów oraz wnioskowania.

Drugi etap polega na przygotowaniu pracy zaliczeniowej w formie eseju (o objętości co najmniej 5 stron), który powinien być samodzielną analizą na powiązany z przedmiotem temat, uzgodniony z prowadzącym. Należy przy tym wykorzystać pojęcia i teorie, z którymi student został zapoznany w trakcie kursu oraz wiadomości zdobyte w wyniku samodzielnego studiowania literatury.

Esej powinien być złożony na przedostatnich zajęciach.


Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

EK1, EK2, EK3, EK4, EK5 – ocenianie ciągłe na podstawie aktywnego udziału w zajęciach, zabierania głosu w dyskusjach

EK6 – esej z zakresu tematyki przedmiotu

Przy ocenie eseju brana będzie pod uwagę trafność wyboru tematu, układ pracy, kompletność tez, merytoryczna ocena – zrozumienie procesów transnarodowej integracji i europeizacji partii, dobór i wykorzystanie źródeł, poprawność językowa, opanowanie techniki pisania pracy (przypisy, bibliografia).

Do oceny stosuje się standardową skalę ocen


Metody dydaktyczne - słownik:

E-learning
Metody praktyczne - metoda przewodniego tekstu
Metody praktyczne - symulacja
Metody problemowe - metody aktywizujące - dyskusja dydaktyczna
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny

Bilans punktów ECTS:

Godziny kontaktowe:

– Konwersatorium – 30 godz.

Praca własna studenta:

– Lektura tekstów potrzebnych do przygotowania się do zajęć 15 godz.

– Lektura tekstów potrzebnych do napisania eseju – 8 godz.

– Napisanie eseju o objętości minimum 5 stron – 7 godz.


Łącznie: 60 godz. (2 pkt. ECTS)


Grupa treści kształcenia:

Grupa treści kształcenia do wyboru

Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

brak

Sylabus przedmiotu dla studentów rozpoczynających studia od roku akademickiego 19/20:

politologia

Skrócony opis:

Studenci zostaną zapoznani z genezą oraz ewolucją grup politycznych w Parlamencie Europejskich, a także rolą spełnianą przez nie w tym organie. Omawiane będą również zagadnienia związane z wyborami do PE.

Przedstawione zostaną relacje polskich partii z europejskimi rodzinami partyjnymi oraz ich członkostwo we frakcjach w PE. Uczestnicy kursu zostaną zapoznani z podstawowymi teoriami politologicznymi, za pomocą których można wyjaśnić stosunek poszczególnych partii do integracji.

Dużo uwagi zostanie poświęcone pozaparlamentarnym transnarodowym federacjom partii (określanym obecnie jako partie polityczne na poziomie europejskim, europartie czy europejskie partie polityczne) – ich rozwojowi, a zwłaszcza funkcjom wypełnianym przez nie w systemie politycznym UE. Najwięcej miejsca poświęcone zostanie federacjom, które zdołały wpisać się na trwałe w struktury UE i mają wszelkie szanse stać się partiami europejskimi w pełnym tego słowa znaczeniu (EPP, PES oraz ALDE). Analiza poszczególnych organizacji partii obejmować będzie zagadnienia ich genezy, rozwoju, struktur organizacyjnych, sposobu funkcjonowania, ewolucji założeń doktrynalnych, roli w systemie politycznym UE oraz oddziaływania na partie członkowskie. Omawiany będzie sposób zakładania oraz finansowania partii politycznych na poziomie europejskim z budżetu Unii. Rozpatrywane będzie również zagadnienie „europejskiego systemu partyjnego” oraz szans jego rozwoju.

Przedmiotem analizy i dyskusji będzie także zjawisko europeizacji partii zarówno odgórnej (top-down) jak i oddolnej (bottom-up). Studenci poznają te obszary aktywności partii, w których integracja europejska najsilniej oddziałuje na krajowe partie polityczne.

Pełny opis:

Szczegółowy katalog obejmuje następujące zagadnienia:

1. Ogólne zasady tworzenia frakcji politycznych w Parlamencie Europejskim

2. Pozycja prawna i działalność grup politycznych i deputowanych niezrzeszonych w PE

3. Cechy charakterystyczne relacji politycznych w PE (istniejące podziały, spójność grup, mechanizmy konsensualne, zawierane koalicje)

4. Rozwój historyczny grup politycznych w Parlamencie Europejskim

i skład polityczny PE obecnej kadencji

5. Wybory do PE, ze szczególnym uwzględnieniem wyborów w Polsce

6. Relacje polskich partii z europejskimi „rodzinami” partyjnymi oraz ich członkostwo we frakcjach w PE

7. Czynniki determinujące stosunek partii krajowych do integracji

8. Skuteczność polskich partii politycznych w Parlamencie Europejskim

i jej determinanty

9. Powstanie i rozwój ponadnarodowych federacji partii politycznych (ze szczególnym uwzględnieniem chadeckiej, socjalistycznej, liberalnej)

10. Prawna instytucjonalizacja „partii politycznych na poziomie europejskim” (odnośne uregulowania traktatowe oraz rozporządzenie regulujące status partii politycznych)

11. Pojęcie „partii politycznej na poziomie europejskim” i przegląd istniejących obecnie europartii (m. in.: EPP, PES, ALDE, AECR, EFA, EGP)

12. Zasady finansowania „partii politycznych na poziomie europejskim”

13. „Fundacje polityczne na poziomie europejskim” jako zaplecze dla europejskich partii politycznych

14. Europejskie partie polityczne jako struktury wielopoziomowe

15. Zagadnienie „europejskiego systemu partyjnego” i perspektywy jego rozwoju

16. Wpływ integracji europejskiej na krajowe partie polityczne oraz partii krajowych na integrację (europeizacja top-down oraz bottom-up)

17. Europeizacja polskich partii politycznych na tle innych państw Europy Środkowo-Wschodniej

Literatura:

Literatura podstawowa:

– N. Conti, Domestic Parties and European Integration: the Problem of Party Attitudes to the EU, and the Europeanisation of Parties, „European Political Science” 2007, vol. 6. s. 192-206.

– W. Gagatek, Status prawny partii politycznych w Parlamencie Europejskim, „Studia Europejskie” 2007, nr 2;

– W. Gagatek, Status prawny transnarodowych federacji partii politycznych w Unii Europejskiej, „Międzynarodowy Przegląd Polityczny” 2006, nr 4 (16);

– S. Hix, System polityczny Unii Europejskiej, Warszawa 2010;

– M. Jastrzębski, Status prawny partii politycznych na poziomie europejskim [w:] T. Godlewski i in., Współczesne partie polityczne. Wybrane problemy, Toruń 2009;

– B. Kosowska-Gąstoł, Rozwój historyczny grup politycznych

w Parlamencie Europejskim oraz skład polityczny Parlamentu szóstej kadencji (2004-2009), „Politeja” 2007, nr 1(7);

– B. Kosowska-Gąstoł, Europejskie partie polityczne jako organizacje wielopoziomowe. Rozwój, struktury, funkcje, Kraków 2014;

– B. Kosowska-Gąstoł, System partyjny Unii Europejskiej, [w:] B. Kosowska-Gąstoł (red.), Systemy partyjne państw Unii Europejskiej, Kraków 2010;

– B. Kosowska-Gąstoł, Zagadnienie istnienia europejskiego systemu partyjnego – rozważania terminologiczne, „Rocznik Integracji Europejskiej” 2013, nr 7;

– B. Kosowska-Gąstoł, Zasady tworzenia grup politycznych

w Parlamencie Europejskim ze szczególnym uwzględnieniem tzw. frakcji technicznych, „Przegląd Sejmowy” 2011, nr 6;

– A. Kirpsza, P. Musiałek, D. Stolicki (red.), Podsumowanie siódmej kadencji Parlamentu Europejskiego, Kraków 2015.

– A. Pacześniak, Europeizacja partii politycznych i systemu partyjnego, [w:] A. Pacześniak, R. Riedel (red.), Europeizacja – mechanizmy, wymiary, efekty, Oslo-Toruń-Wrocław 2010;

– A. Pacześniak, Europeizacja polskich partii politycznych, Warszawa 2014;

– A. Pacześniak, R. Wiszniowski (red.), Europejska scena partyjna i jej aktorzy, Toruń 2014.

Literatura uzupełniająca:

– H. H. Arnim von, Europejska zmowa, Wrocław 2009;

– E. Dydak, Wybory do Parlamentu Europejskiego, Warszawa 2003;

– J. Gaffney (ed.), Political parties and the European Union, London

& New York 1996;

– R. Glajcar, W. Wojtasik (red.), Wybory do Parlamentu Europejskiego w Polsce 2009, Katowice 2010;

– T. G. Grosse, W objęciach europeizacji. Wybrane przykłady z Europy Środkowej i Wschodniej, Warszawa 2012;

– S. van Hecke, Do Transnational Party Federations Matter? (…and Why Should We Care?), „Journal of Contemporary European Research” 2010, Vol. 6, nr 2, s. 407, [online] https://jcer.net/index.php/jcer/article/view/198.

– S. Hix, Ch. Lord, Political Parties in the European Union, New York 1997;

– S. Hix, A. G. Noury, G. Roland, Democratic Politics in the European Parliament, Cambridge 2007;

– B. Kosowska-Gąstoł, Europeizacja partii i systemów partyjnych

w Europie Środkowo-Wschodniej, [w:] A. Czwołek, M. Nowak-Paralusz,

K. Gawron-Tabor (red.), Partie i systemy partyjne Europy Środkowo-Wschodniej. Dwie dekady doświadczeń, Toruń 2013, s. 11-35;

– B. Kosowska-Gąstoł, Prawna instytucjonalizacja partii politycznych na poziomie europejskim, „Studia Europejskie”, nr 3/2005;

– A. Kreppel, The European Parliament and Supranational Party System, Cambridge 2002;

– G. Marks, M. R. Steenbergen, European Integration and Political Conflict, Cambridge 2004;

– G. Marks, C. J. Wilson, L. Ray, National Political Parties and European Integration, „American Journal of Political Science” 2002, vol. 46, no. 3, s. 585-594.

– W. Peszyński, Pierwsze wybory do Parlamentu Europejskiego

w Polsce, Toruń 2007;

– J. Ruszkowski, Parlament Europejski. Dynamika instytucjonalna

i kompetencyjna, Szczecin 2010;

– A. A. Skrzypek, Partia Europejskich Socjalistów 1957-2009, ASPRA-JR, Warszawa 2010;

– J. Wahl, Europejska Partia Ludowa i Europejska Partia Ludowa – Europejscy Demokraci w Parlamencie Europejskim, Gliwice 2005.

Uwagi:

fakultet dla II roku politologii

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.