Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Teorie i metody oddziaływania w psychologii

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WZ.IPS-42/Vst Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (0313) Psychologia
Nazwa przedmiotu: Teorie i metody oddziaływania w psychologii
Jednostka: Instytut Psychologii Stosowanej
Grupy: Przedmioty dla programu WZKS-n069-1-MD-10
V rok studia stacjonarne - PLAN STUDIÓW
V rok, semestr zimowy, studia stacjonarne - przedmioty obowiązkowe
Punkty ECTS i inne: 7.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/2021" (w trakcie)

Okres: 2020-10-01 - 2021-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 175 miejsc więcej informacji
Wykład, 15 godzin, 175 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Iwona Sikorska
Prowadzący grup: Małgorzata Kuleta-Krzyszkowiak, Bogusława Piasecka, Iwona Sikorska
Strona przedmiotu: http://brak
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Ocena wliczana do średniej:

tak

Efekty kształcenia:

K_W12

Ma pogłębioną wiedzę o rodzajach więzi społecznych i o rządzących nimi prawidłowościach istotnych z punktu widzenia psychologii; zna w sposób pogłębiony wybrane metody i narzędzia pomiaru oraz opisu odpowiednie dla psychologii społecznej

K_W19

Rozumie istotę funcjonalności i dysfunkcjonalności, harmonii i dysharmonii, przystosowania i nieprzystosowania, normy i patologii w kontekście zachowania jednostki

K_W32

Ma rozszerzoną wiedzę o projektowaniu oddziaływań psychologicznych i ich ewaluacji

K_W34

Ma uporządkowaną i pogłębioną wiedzę o uczestnikach działalności psychoedukacyjnej, psychoprofilaktycznej, pomocowej i terapeutycznej, pogłębioną w wybranych zakresach

K_W13

Ma szczegółową wiedzę o funkcjonowaniu i dynamice małych grup społecznych

K_W35

Ma wiedzę w zakresie działań interwencyjnych wobec jednostek oraz grup społecznych; zna zasady korygowania zaburzeń funkcjonowania jednostek, zaburzeń relacji społecznych oraz w związkach partnerskich, rodzinie i społeczeństwie

K_W17

Ma uporządkowaną wiedzę o celach, sposobie organizacji i funkcjonowania instytucji pomocowych, poradnianych, terapeutycznych, psychoprofilaktycznych, psychoedukacyjnych, pogłębioną w wybranych zakresach

K_U08

Posiada umiejętność nawiązywania i podtrzymywania kontaktu psychologicznego

K_U14

Potrafi zaplanować działania psychoterapeutyczne i je w podstawowym zakresie przeprowadzić

K_K15

Potrafi budować sojusz terapeutyczny

K_K10

Realizuje zadania zawodowe w sposób rozważny i ostrożny, zapewniając bezpieczeństwo sobie, klientom i współpracownikom

K_K12

Dba o wszechstronny rozwój osobisty, stale doskonali własny warsztat pracy profesjonalnej


WIEDZA: Znajomość różnych form pomocy psychologicznej ( terapia, rehabilitacja , resocjalizacja itp) i różnych grup odbiorców pomocy.( wiek , rodzaje problemów, indywidualny klient, grupa itp).

UMIEJĘTNOŚCI ; różnicowania podejścia teoretycznego i strategii w zależności od typu wspomaganego i jego problemu ,zdolność zastosowania podstawowych procedur i strategii pomocy proponowanych przez specyficzną formę pomagania ( nacisk na te metody , które mają charakter uniwersalny i są obecne wielu formach oddziaływań),umiejętność posługiwania się narzędziem ze świadomością jego podstaw teoretycznych, jego zalet i ewentualnych przeciwwskazań, zdolność obserwacji i samoobserwacji , wglądu i wykorzystania tej zdolności w relacji pomagania.

POSTAWY;

Odpowiedzialności, ostrożności , wrażliwości na problemy etyczne związane z pomocą, cierpliwości , tolerancji , współpracy i gotowości do samorozwoju w pełnionej roli.




Wymagania wstępne:

brak wymagań wstępnych – przedmiot obowiązkowy , sekwencyjny

Forma i warunki zaliczenia:

Warunkiem zaliczenia semestru jest wygłoszenie (w parach) jednego tematu (do wyboru) i zaprezentowanie w uzupełnieniu wybranych (po konsultacji) metod i technik .

Warunkiem zaliczenia całego przedmiotu jest zdanie testu wiadomości , którego pytania obejmują problemy prezentowane na zajęciach i omawiane w lekturze.


Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Ocena prezentacji referatu ( oddany tez w wersji pisemnej) i przedstawionych grupie technik ( po indywidualnych konsultacjach).

Koniec zajęć ; test wiadomości ; min. 90 pytań zamkniętych



Metody dydaktyczne:

Formą realizacji przedmiotu jest wykład informacyjny i metody aktywizujące ; dyskusja, studium przypadku,inscenizacja, multimedialne prezentacje, filmy instruktażowe.



Bilans punktów ECTS:

Udział w zajęciach 80 godzin,;

zapoznanie się z literaturą 30 godzin, prezentacja referatu i wybranych technik ; 15 godzin,

przygotowanie do egzaminu 35 godzin



Grupa treści kształcenia:

Grupa treści kierunkowych

Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

nie dotyczy

Skrócony opis:

nie dotyczy

Pełny opis:

Celem przedmiotu jest prezentacja 1. założeń teoretycznych , stojących za podstawowymi strategiami oddziaływań w psychologii zdrowia, rehabilitacji , psychoterapii, reedukacji resocjalizacji itp.2.przybliżenie studentom wybranych technik ( obszar zastosowania, plusy i ograniczenia )

W wyniku ukończenia przedmiotu student:

2.zdobywa umiejętność wykorzystywania metod stosownie do przyjętej perspektywy teoretycznej i problemu klienta, nabywa zdolności posługiwania się narzędziem ( instrukcja , przeprowadzenie itp),rozwija umiejętność analizy i interpretacji procesu pomagania zgodnie z jego formą i zastosowaniem.

Zdobywa3. wiedzę pozwalającą mu zdefiniować i różnicować formy oddziaływań psychologicznych, zorientować się w wielości i różnorodności podejść teoretycznych ,stosowanych w oddziaływaniach pomocowych i tych związanych z samorozwojem Przekazana wiedza uzupełniona jest przez charakterystykę strategii typowych dla opisywanych szkół , co umożliwia kojarzenie założeń teoretycznych z technikami oddziaływania i z określonymi grupami klientów , wobec których te metody są najbardziej skuteczne. Wiedza o procedurach , ich zaletach i ograniczeniach daje studentowi możliwość lepszego , bardziej świadomego posługiwania się narzędziami w przyszłej pracy.

Kształtuje 4. postawę ostrożności w operowaniu metodą, poznaje jej ograniczenia, zdobywa zdolność elastycznego myślenia o strategiach zmiany i oczekiwanych efektach .Kształtuje postawę kooperacji, rozwija odpowiedzialność i zdolność autoprezentacji oraz zdolności trenerskie i lidera grupy.

Z założeniami paradygmatu humanistycznego prezentowane są metody wspierania rozwoju i samorealizacji , nastawione na kreatywność i wykorzystanie potencjału ( np. wizualizacja, metafora ,wykorzystanie muzyki itp.).

Z założeniami behawioralno-poznawczymi prezentowane są metody oddziaływań krótkoterminowych ; doradztwo, interwencja, terapia itp.( relaksacja, samowzmocnienie , psychodrama itp )

Z założeniami psychologii analitycznej omawiane są techniki interpretacji, pracy z niechęcią ,analizy snów ,pracy z ciałem itp.

Za założeniami modelu systemowego omawiane są techniki genogramu, pytań cyrkularnych, intencji paradoksalnych itp.

Literatura:

Lektury obowiązkowe dr A. Kopczyńska-Tyszko ;

1. Grzesiuk , Psychoterapia ( 1-295),

2. Shneider M., Corey , Metody grupowej pomocy psychologicznej rozdział IV, V, VI, VII, VIII,

3. Sek H., Społeczna psychologia kliniczna , ( 365-443. 472-501).

4. Egan G., Kompetentne pomaganie,

5. Garfield , Psychoterapia i zmiana zachowania ,

6. Lazarus Wyobraźnia w psychoterapii,

7. Jasiecka D .Oblicza kryzysu psychologicznego ( 111-213),

8. Barker , Metafory w psychoterapii,

9. Necka E., Psychologia twórczości (rozdział 1-4,7-9)

10. Santorski , Rezonans i dialog, AB pomocy psychologicznej , Jestem także ciałem ,

11. Czapow, Czapow, Psychodrama , rozdz. 1( część 2,3), rozdz. 2,3,4.

12. Oster, Gould , Rysunek w psychoterapii , ( rozdz. 1,3)

13. Corey, Teoria i praktyka poradnictwa i psychoterapii (rozdział 1,3)

14. Koziełło, Taniec i psychoterapia (rozdział 3,4)

15. Houston, Gestalt (rozdział 2,5, 8)

16. Hill C., Sen w psychoterapii

Literatura obowiązkowa dr I. Sikorska:

Cohen, J.A., Mannarino, A.P., Deblinger , E. (2011). Terapia traumy I traumatycznej żałoby u dzieci I młodzieży. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, ss. 3-21 oraz 35-48

Kazdin, A.E.; Weisz, J.R. (2006). Psychoterapia dzieci młodzieży. Metody oparte na dowodach. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, rozdział 1 i 2, s. 3-46

Knill, Ch., M. (1996). Programy aktywności i komunikacji. S. 7-18

V. Maas (1999). Uczenie się przez zmysły., s. 16-31 oraz 138 - 141

Sikorska, I. (2010). Rozwój dziecka w przedszkolu. Kraków: Wyd. UJ, s. 35- 51.

Wolańczyk, Kołakowski, SKotnicka (1999). Nadpobudliwość psychoruchowa. S. 128-165

Literatura uzupełniająca:

• Ford, J.D.(2010). Posttraumatic Stress Disorder. Scientific and Professional Dimensions. Amsterdam, Boston, Oxford: Elsevier Academic Press

• Gil. E. (2006). Helping Abused and Traumatized Children. Directing and Nondirecting Approaches. New York, London: The Guilford Press

• Herman, J.L. (2004). Przemoc, uraz psychiczny i powrót do równowagi. Gdańsk: GWp

Uwagi:

nie dotyczy

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.