Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Psychopatologia w biegu życia Część III

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WZ.IPS-564/IVst/psnn Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (0313) Psychologia
Nazwa przedmiotu: Psychopatologia w biegu życia Część III
Jednostka: Instytut Psychologii Stosowanej
Grupy: IV rok studia stacjonarne - PLAN STUDIÓW
IV rok studia stacjonarne, specjalność: NEUROPSYCHOLOGIA I NEUROKOGNITYWISTYKA - PLAN STUDIÓW
IV rok, semestr zimowy, studia stacjonarne - przedmioty obowiązkowe
Przedmioty dla programu WZKS-069-2-MD-10, neuropsychologia i neurokogniwistyka
Przedmioty dla programu WZKS-n069-1-MD-10
Punkty ECTS i inne: 2.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/2021" (w trakcie)

Okres: 2020-10-01 - 2021-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 20 godzin, 200 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Bogusława Piasecka
Prowadzący grup: Krzysztof Gerc, Bogusława Piasecka, Iwona Sikorska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Cele kształcenia:

W ramach przedmiotu Studenci opanują podstawową wiedzę związaną z zaburzeniami zdrowia psychicznego dzieci, młodzieży, osób dorosłych i starszych, związanymi z wiekiem. Nauczą się różnicować określone zaburzenie, jego przyczyny i skutki. Nabędą kompetencje w zakresie diagnozy, stawiania hipotez i sposobów udzielania pomocy dzieciom, młodzieży, osobom dorosłym, w wieku senioralnym i rodzinie jako przyszli psycholodzy.

Przedmiot kształtuje postawę rozumienia i poszanowania odmienności, tolerancji oraz buduje szerokie granice dla pojęć normy i patologii, uwzględniając aspekty rozwojowe.


Efekty kształcenia:

K_W27

Ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę w zakresie zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania; zna objawy i przyczyny zaburzeń i zmian chorobowych, a także dysfunkcji społecznych oraz metody ich oceny i leczenia w zakresie niezbędnym dla psychologa; zna w sposób pogłębiony wybrane sposoby klasyfikacji zaburzeń, metody ich diagnozy oraz opisu odpowiednie dla psychopatologii oraz psychologii zaburzeń

K_W23

Ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę na temat wpływu kontekstu społecznego na sposób funkcjonowania ludzi; zna w sposób pogłębiony wybrane metody i narzędzia pomiaru oraz opisu odpowiednie dla psychologii społecznej

K_W30

Posiada rozszerzoną wiedzę o projektowaniu badań diagnostycznych, stawianiu i weryfikowaniu hipotez, a także na temat wnioskowania diagnostycznego; zna w sposób pogłębiony wybrane metody i narzędzia pomiaru oraz opisu odpowiednie dla psychologii klinicznej dzieci i dorosłych oraz neuropsychologii

K_U02

Potrafi wykorzystywać i integrować wiedzę teoretyczną z zakresu psychologii oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizy przyczyn i przebiegu procesów psychicznych, zachowania jednostek oraz zjawisk społecznych

K_U18

Potrafi wykorzystywać wiedzę psychologiczną do ewaluacji efektów podjętych działań w celu rozwiązania problemów praktycznych

K_U07

Potrafi porozumiewać się i współpracować ze specjalistami w zakresie psychologii i innych dziedzin, jak i z z osobami spoza grona specjalistów

K_K03

Utożsamia się z wartościami, celami i zadaniami realizowanymi w praktyce psychologicznej; ma rozwiniętą wrażliwość badawczą, odznacza się rzetelnością, rozwagą, dojrzałością i zaangażowaniem w projektowaniu, planowaniu i realizowaniu działań psychologicznych

K_K04

Jest przekonany o konieczności i wadze przestrzegania zasad etyki zawodowej; podejmuje refleksję na tematy związane z etyką działania, prawidłowo identyfikuje problemy moralne i dylematy etyczne związane z własną i cudzą pracą; właściwie rozstrzyga dylematy związane z praktyką zawodową i działalnością naukowo-badawczą

W ramach przedmiotu studenci opanują podstawową wiedzę związaną z zaburzeniami zdrowia psychicznego dzieci, młodzieży, osób dorosłych i starszych, związanymi z wiekiem. Nauczą się różnicować określone zaburzenie, jego przyczyny i skutki. Nabędą kompetencji w zakresie diagnozy, stawiania hipotez i sposobów udzielania pomocy dzieciom, młodzieży, osobom dorosłym, w wieku senioralnym i rodzinie jako przyszli psycholodzy.

Przedmiot kształtuje postawę rozumienia i poszanowania odmienności, tolerancji oraz buduje szerokie granice dla pojęć normy i patologii, uwzględniając aspekty rozwojowe.

Uczestnicy:

- Identyfikują przekazaną wiedzę /informację/ na temat ADHD – geneza, różnicowanie diagnostyczne;

- Znają praktyczne metody pracy terapeutycznej z dzieckiem z zespołem hiperkinetycznym z deficytem uwagi;

- Potrafią przedstawić sposoby rozwijania potencjału dziecka z zespołem hiperkinetycznym;

- Są w stanie wskazać metody stymulowania rozwoju dziecka z ADHD.

Potrafią scharakteryzować formy i metody pracy z objawami ADHD;

- Potrafią zaproponować adekwatne do problemów określonego dziecka ćwiczenia usprawniające procesy koncentracji uwagi słuchowej;

- Potrafią scharakteryzować ćwiczenia usprawniające integrację sensoryczno – motoryczną u dzieci z ADHD;

- znają charakterystykę zaburzeń psychicznych rozpoznawanych w okresie adolescencji

- potrafią zdefiniować problem normy i patologii w okresie adolescencji;

- potrafią scharakteryzować zaburzenia psychiczne rozpoczynające się w okresie adolescencji, ale nieswoiste dla tego okresu życia: a/ zaburzenia nastroju; b/ schizofrenia i zespoły schizofrenopodobne; c/ zaburzenia lękowe i hipochondryczne. Tzw. depresja młodzieńcza.

Studenci są wprowadzeni w najważniejsze zagadnienia teoretyczne związane z obszarem psychopatologii związanej z wiekiem. Zostaną wskazane różnice pomiędzy zaburzeniami u osoby w wieku rozwojowym a osobą dorosłą.

Omawiane jednostki zaburzeń prezentowano w zakresie patogenezy, diagnostyki, prognozy oraz strategii terapii i pomocy psychologicznej

Studenci poznają koncepcje związane z wpływem środowiska rodzinnego na funkcjonowanie psychiczne dzieci.


Wymagania wstępne:

brak dodatkowych wymagań

Forma i warunki zaliczenia:

Egzamin pisemny testowy, z pytaniami badającymi wiedzę, umiejętności i postawy Studenta.

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Egzamin pisemny (testowy), z pytaniami badającymi wiedzę, umiejętności i postawy Studenta.

Metody dydaktyczne - słownik:

Metody eksponujące - ekspozycja
Metody eksponujące - film
Metody podające - anegdota
Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie
Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody podające - wykład informacyjny
Metody problemowe - wykład problemowy

Metody dydaktyczne:

Metody eksponujące - ekspozycja

Metody eksponujące - film

Metody podające - anegdota

Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie

Metody podające - prezentacja multimedialna

Metody podające - wykład informacyjny

Metody problemowe - wykład problemowy


Bilans punktów ECTS:

20 godzin uczestnictwo w wykładzie, 20 godzin zapoznanie się z literaturą przedmiotu, 20 godzin przygotowanie do egzaminu

Grupa treści kształcenia:

Grupa treści podstawowych

Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

Nie dotyczy

Skrócony opis:

Przedmiot poświęcony jest zjawiskom psychopatologicznym związanym z wiekiem oraz szeroko pojętym uwarunkowaniom prawidłowego i zaburzonego funkcjonowania w różnych okresach życia.

W jego trakcie podjęta zostanie problematyka zaburzeń zdrowia psychicznego, związanych z wiekiem oraz szeroko pojętym uwarunkowaniom prawidłowego i zaburzonego funkcjonowania w różnych okresach życia.

Pełny opis:

Problematyka szczegółowa wykładów:

Wykłady 1 - 2 (dr Krzysztof Gerc)

Psychopatologia dzieci i młodzieży; zagadnienia ogólne;

Definicje i działy psychopatologii. Czy - w konfrontacji z przyjętymi na świecie klasyfikacjami psychiatrycznymi (DSM-V, ICD-10) - psychopatologia jest jeszcze potrzebna, a jeżeli tak, to jaka? Główne paradygmaty psychopatologii. Główne problemy, z którymi boryka się psychopatologia okresu rozwojowego.

Wykłady 3-4 (dr Iwona Sikorska):

Zaburzenia psychiczne rozpoznawane w niemowlęctwie (w okresie wczesnodziecięcym)

Największe zagrożenia dla prawidłowego rozwoju psychiki dziecka w okresie wczesnodziecięcym: 1) problemy defektów biologicznych: a/ problemy dające się skompensować (np. fenyloketonuria, choroba syropu klonowego, itp.); b/ problemy w zasadzie niemożliwe do skompensowania [choć w niektórych przypadkach istnieje możliwość, tak jak np. w autyzmie wczesnodziecięcym, złagodzenia ich skutków]; 2) problem nadmiernej symbiozy z matką [osobą stale opiekującą się dzieckiem]; 3) tzw. całościowe zaburzenia rozwojowe: postacie i obrazy kliniczne, przypuszczalne przyczyny, rozpowszechnienie i terapia (usiłowania terapeutyczne) autyzmu.

Wykłady 5-6 (dr Iwona Sikorska):

Zaburzenia psychiczne rozpoznawane w wieku przedszkolnym

Problemy konfliktowe spotykające zwykle dzieci będące w okresie przedszkolnym (np. pojawienie się młodszego rodzeństwa, próby instytucjonalnego uspołecznienia, itp.). Zaburzenia typu nerwicowego występujące zwykle w wieku przedszkolnym: a/ wybiórczy mutyzm; b/ enuresis; c/ encopresis; d/ inne. Zaburzenia identyfikacji płci okresu dzieciństwa.

Wykłady 7-8 (dr Krzysztof Gerc):

Rozpoznanie, przyczyny i podział niepełnosprawności intelektualnej.

Zaburzenia hiperkinetyczne (zespoły nadpobudliwości ruchowej; ADHD) - epidemiologia, etiologia, możliwości terapeutyczne.

Wykłady 9 - 10 (dr Krzysztof Gerc):

Zaburzenia emocjonalne rozpoczynające się w dzieciństwie.

Zespoły tików i ich różnicowanie z zespołami natręctw. Lęk w okresie dzieciństwa. Problem kryzysu adolescencyjnego oraz normy i patologii w okresie adolescencji. Różne wzorce triangulacji dzieci, proces parentyfikacji i jego wpływ na rozwój w późniejszych etapach życia.

Wykłady 11-12 (dr Bogusława Piasecka)

Depresja młodzieńcza

Wykłady 13-14 (dr Bogusława Piasecka)

Zaburzenia zachowania (i emocji) rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym. Zaburzenia psychiczne rozpoznawane w okresie adolescencji.

Kontekst, etiologia i metody diagnozowania oraz terapii.

Wykłady 15-16 (dr Bogusława Piasecka)

Zaburzenia dzieci i młodzieży związane z sytuacją rodzinną.

Prawidłowe i nieprawidłowe style wychowawcze i postawy rodzicielskie.

Wykłady 17-18 (dr Bogusława Piasecka)

Starzenie się fizjologiczne i patologiczne. Teorie przystosowania do starości

Indywidualne, rodzinne i społeczne uwarunkowania deficytów odporności psychofizycznej osób starszych

Wykłady 19-20 (dr Bogusława Piasecka)

Przemoc w okresie starości i zachowania suicydalne osób starszych

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

Kendall, P.C. (2004). Zaburzenia okresu dzieciństwa i adolescencji. Gdańsk: GWP

Steuden S. (2011). Psychologia starzenia się i starości, Warszawa, Wyd. Naukowe PWN

Lektura uzupełniająca:

Wolańczyk T. ,Kołakowski, A. Skotnicka, M.(1999). Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci - prawie wszystko, co chcielibyście wiedzieć, książka dla nauczycieli i lekarzy. Wydawnictwo Bifolium – Lublin:

Borkowska R., Domańska Ł.(2007). Neuropsychologia kliniczna dziecka. Wydawnictwo Naukowe PWN – Warszawa

Terpińska K. (2008). Rodzina i Ty. Wyd. Eneteia.

Uwagi:

Nie dotyczy

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.