Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Historia filmu klasycznego

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WZ.ISA-MO2-106.2/4 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Historia filmu klasycznego
Jednostka: Instytut Sztuk Audiowizualnych
Grupy: Obowiązkowe na II roku studiów stacjonarnych filmoznawstwa i wiedzy... (dwusemestralne)
Punkty ECTS i inne: 8.00
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Rok akademicki 2021/2022" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2021-10-01 - 2022-06-15
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 60 godzin, 60 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Marta Stańczyk, Miłosz Stelmach
Prowadzący grup: Rafał Syska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Cele kształcenia:

- Student potrafi opisać wzajemne przenikanie się kina i nowych mediów z punktu widzenia różnych konwencji oraz technik charakterystycznych dla sztuki XX wieku.

- Student wykorzystuje wiedzę dotyczącą historii kina do analizy innych zjawisk z zakresu kultury audiowizualnej.

- Student wykazuje gotowość dalszego pogłębiania wiedzy na temat historii kina klasycznego.

- Student zdobywa kompetencje do działalności redakcyjnej i wydawniczej zorientowanej na promocję wartościowych dzieł z historii kina klasycznego.

Efekty kształcenia:

- Student zdobywa pogłębioną wiedzę z zakresu historii kina klasycznego, lata 1927 - 1958.

- Student potrafi usytuować twórczość jakiegoś reżysera w określonym nurcie filmowym i poetyce autorskiej, a dzieła gatunkowego w określonym modelu genologicznym.

- Student zna najważniejsze filmy z historii kina klasycznego, fabularne, dokumentalne i animowane.

- Student wykorzystuje znajomość konwencji estetycznych, sposobów reprezentacji, form i stylów charakterystycznych dla kina klasycznego w procesie tworzenia wiedzy o kulturze filmowej XX wieku.

- Student potrafi analizować zmieniające się konwencje estetyczne, formy i gatunki kina klasycznego.

- Student dostrzega wzajemne związki istniejące między kinematografią a innymi dziedzinami sztuki oraz znajduje dla interpretacji różnych zjawisk kulturowych odpowiednie konteksty polityczne i społeczne.

- Student potrafi krytycznie ocenić filmy epoki kina klasycznego.

Wymagania wstępne:

- Znajomość historii kina niemego.

- Chęć poznania dzieł, poetyk, dorobków twórczych, metod produkcyjnych i kontekstów społeczno-politycznych okresu kina klasycznego, 1927-1958.

Forma i warunki zaliczenia:

Egzamin ustny w czasie sesji czerwcowej w 2019 roku

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Egzamin ustny sprawdzający faktograficzną i kontekstualną wiedzę studentów, znajomość dzieł filmowych oraz umiejętność ich interpretacji.

Metody dydaktyczne - słownik:

Metody eksponujące - film
Metody eksponujące - pokaz połączony z przeżyciem
Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie
Metody podające - wykład informacyjny
Metody praktyczne - pokaz
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny

Metody dydaktyczne:

- wykład

- prezentacja określonych zagadnień tematycznych

- pokaz fragmentów filmowych



Skrócony opis:

Zajęcia z historii kina klasycznego obejmują okres od wprowadzenia dźwięku w 1927 roku do początku tzw. kina nowofalowego, czyli 1958 roku. Są poświęcone opisowi kolejnych ważnych nurtów i poetyk filmowych, autorskiej twórczości reżyserów, rozwojowi różnych gatunków filmowych, systemom produkcyjnym oraz ideowej i propagandowej wymowie dzieł.

Pełny opis:

Zajęcia z historii kina klasycznego obejmują okres od wprowadzenia dźwięku - symbolicznie ustanowioną datą jest dzień premiery "Śpiewaka jazzbandu" Alana Croslanda 6 października 1927 roku - do początku tzw. kina nowofalowego, czyli 1958 roku.

Zajęcia poświęcone są opisowi kolejnych ważnych nurtów i poetyk filmowych, np. kina New Dealu, realizmu poetyckiego, filmu noir, kina nazistowskiego, socrealistycznego, neorealistycznego; autorskiej twórczości reżyserów, np. Franka Capry, Alfreda Hitchcocka, Orsona Wellesa, Sergieja Eisensteina, Luisa Buñuela, Ingmara Bergmana, Akiry Kurosawy; rozwojowi różnych gatunków filmowych, np. filmowi gangsterskiemu, westernowi, musicalowi, horrorowi, S-F; różnym systemom produkcyjnym; ideowej i propagandowej wymowie dzieł związanych np. z epoką Wielkiego Kryzysu w USA, epoką stalinowską w ZSRR, epoką hitlerowską w Niemczech, epoką Frontu Ludowego we Francji, epoką makkartyzmu w USA itd.

Literatura:

- Historia kina, tom 2: Kino klasyczne, red. Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Rafał Syska, Universitas, Kraków 2011.

Uwagi:

Zapraszam!

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.