Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Gramatyka kontrastywna polsko-hiszpańska

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WF-IFR523 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Gramatyka kontrastywna polsko-hiszpańska
Jednostka: Instytut Filologii Romańskiej
Grupy: filologia hiszpańska - stacjonarne I stopnia; I,II,III rok; obowiązkowe do całego toku studiów
kierunek: filologia hiszpańska; studia I stopnia- przedmioty obowiązkowe
Punkty ECTS i inne: 3.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: hiszpański

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2020/2021" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2021-02-24 - 2021-06-14
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 30 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Andrzej Zieliński
Prowadzący grup: Andrzej Zieliński
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Efekty kształcenia:

Wiedza; Student:

• ma podstawową wiedzę o miejscu i znaczeniu gramatyki kontrastywnej w systemie nauk humanistycznych oraz o jej specyfice przedmiotowej i metodologicznej języka hiszpańskiego NFEs1A_W01 ++

• zna i rozumie przyczyny błędów wynikających z interferencji międzyjęzykowej; NFEs1A_W02 +++

• ma podstawową wiedzę o powiązaniach gramatyki kontrastywnej polsko- hiszpańskiej z innymi dyscyplinami naukowymi w obszarze nauk humanistycznych, a zwłaszcza z analizą kontrastywną innych obszarów językowych NFEs1A_W04 ++

• Zna i rozumie podstawowe różnice w typologii języków NFEs1A_W06 +++

Umiejętności; Student:

• Potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje dotyczące gramatyki kontrastywnej języka hiszpańskiego i polskiego, wykorzystując różne źródła polskie i obcojęzyczne NFEs1A_U06 +++

• potrafi pod kierunkiem opiekuna naukowego formułować i analizować problemy badawcze w zakresie gramatyki kontrastywnej języka hiszpańskiego i polskiego oraz dobrać metody i narzędzia pozwalające na rozwiązanie tych problemów; potrafi też dokonać prezentacji opracowanych zagadnień NFEs1A_U08 ++

• posiada umiejętność merytorycznego argumentowania, z wykorzystaniem poglądów innych autorów, oraz formułowania wniosków NFEs1A_U10 +++


Kompetencje społeczne; Student:

• rozumie potrzebę rozwoju posiadanych przez siebie umiejętności i wiedzy z zakresu gramatyki kontrastywnej języka hiszpańskiego i języka polskiego NFEs1A_K01 ++

• potrafi określić priorytety przy realizacji określonego zadania związanego z zagadnieniami z zakresu gramatyki kontrastywnej NFEs1A_K03 +++

• rozumie konieczność przestrzegania etyki swojego zawodu i kieruje się jej zasadami NFEs1A_K04 +++


Wymagania wstępne:

Zaliczony kurs z fonetyki języka hiszpańskiego, z morfologii (gramatyka opisowa 2a)

Forma i warunki zaliczenia:

Uzyskanie zaliczenia:

• Ocena ciągła na podstawie udziału w prowadzonych dyskusjach

• Uzyskanie oceny pozytywnej z egzaminu końcowego na koniec semestru.

• Na egzaminie pisemnym w języku hiszpańskim obowiązuje następująca skala ocen (1-100 pkt.):

• 0-65 pkt. – ocena ndst

• 66-72 pkt. – ocena dst

• 73-78 pkt. – ocena + dst

• 79-84 pkt. – ocena db

• 85-92 pkt. – ocena + db

• 93-100 pkt.- ocena bdb


Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Na konwersatorium wymagana jest obecność.

W trakcie zajęć studenci są oceniani w sposób ciągły na podstawie uczestnictwa i aktywności na zajęciach oraz przygotowania do zajęć. Student powinien przeczytać teksty zadane przez wykładowcę oraz przygotować się do omawiania/dyskusji podanych tematów dotyczących zadanych lektur.

Metody kształtujące dla oceny ciągłej to:

• dyskusja oceniająca sposób przygotowania zadanych zagadnień

• przygotowanie przez studentów opracowań ustnych na zadany temat.


Egzamin w języku hiszpańskim

Metody dydaktyczne - słownik:

Metody podające - pogadanka
Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody podające - wykład informacyjny
Metody praktyczne - ćwiczenia przedmiotowe
Metody problemowe - klasyczna metoda problemowa
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny

Metody dydaktyczne:

• Metoda problemowa, dyskusja w trakcie zajęć,

• metody aktywizujące: prezentacje referatów, dyskusja dydaktyczna.

• Metody podające: wykład informacyjny, objaśnienie.

• Metody problemowe: wykład problemowy, wykład konwersatoryjny, klasyczna metoda problemowa.

• Metody eksponujące: lektura.

• Metody praktyczne: pogadanka


Bilans punktów ECTS:

3 ETCS:

• 30 godz zajęć- 1 ECTS

• Lektura tekstów 30 godz- 1 ECTS

• Przygotowanie się do zajęć i do egzaminu 30 h- 1 ECTS.


Punkty ECTS przyznaje się po uzyskaniu oceny pozytywnej z egzaminu.

Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

nie dotyczy

Sylabus przedmiotu dla studentów rozpoczynających studia od roku akademickiego 19/20:

filologia hiszpańska

Skrócony opis:

Dziedziny: językoznawstwo hiszpańskie, gramatyka hiszpańska i polska, gramatyka kontrastywna.

Podczas trzydziestu godzin omówi się następujące zagadnienia:

1. Elementy fonetyki i fonologii

2. Grupa nominalna (determinanty, rzeczownik, przymiotnik)

3. Dopełnienie bliższe i dalsze

4. Grupa orzeczenia (użycie trybów i czasów, aspekt , opisowe konstrukcje czasowników ruchu)

5. Elementy składni (szyk zdania)

6. Elementy leksyki (laguny leksykalne; pożyczki językowe, itp.)

Pełny opis:

Dziedziny: językoznawstwo hiszpańskie, gramatyka hiszpańska i polska, gramatyka kontrastywna.

Podczas trzydziestu godzin omówi się następujące zagadnienia:

1. Elementy fonetyki i fonologii

2. Grupa nominalna (determinanty, rzeczownik, przymiotnik)

3. Dopełnienie bliższe i dalsze

4. Grupa orzeczenia (użycie trybów i czasów oraz aspekt języka hiszpańskiego)

5. Elementy składni (szyk zdania)

6. Elementy leksyki (laguny leksykalne; pożyczki językowe, itp.)

Literatura:

Literatura podstawowa:

Alarcos Llorach E. (2003): Gramática de la lengua española; Madrid, Espasa.

Bartnicka B y H. Satkiewicz (2006): Gramatyka języka polskiego. Podręcznik dla cudzoziemców, Warszawa, Wiedza Powszechna.

Bańko, W. (2007): Wykłady z polskiej fleksji, Warszawa, Wydawnictwo PWN.

Bosque, I. y V. Demonte (eds.) (2000): Gramática descriptiva de la lengua española, Madrid, Espasa, III Vols.

Foland Kugler, M. (2007): Gramática concisa polaca, Warszawa, Ex libris.

Grzegorczykowa, R. (2008): Wykłady z polskiej składni, Warszawa, Wydawnictwo PWN.

Konieczna- Twardzikowa, J. (1993): La categoría del caso en el sustantivo español. Un análisis contrastivo desde la perspectiva polaca, Kraków, Universitas.

Klemensiewicz, Z. (1986): Podstawowe wiadomosći z gramatyki języka polskiego, Warszawa, PWN.

Janda, L. (2004): Koncepcja przypadka i czasu w językach słowiańskich, Kraków, Universitas.

Maderska, M. (2008): Im Griff Praxis Grammatik Polnisch, Poznań, Lektror Klett- Pons.

Pawlik, J. (2001): Selección de problemas de gramática española. Poznań, UAM.

+ XI numer monograficzny Studiów Iberystycznych (2012)

Literatura uzupełniająca:

Heine, B. (1997): Cognitive Foundations of Grammar, Oxford University Press.

Rudzka—Ostyn, R. (2000): Z rozważań nad kategorią przypadka, Kraków, Universitas.

Santos Gargallo I. (1993): Análisis contrastivo, análisis de errores e interlengua en el marco de la lingüística contrastiva, Madrid, Síntesis.

Uwagi:

-----

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.