Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Gramatyka kontrastywna (wykład)

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WF.FLG.GK.1 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Gramatyka kontrastywna (wykład)
Jednostka: Zakład Filologii Węgierskiej
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 2.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/2021" (zakończony)

Okres: 2020-10-01 - 2021-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład z elementami konwersatorium, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Michał Németh
Prowadzący grup: Michał Németh
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie
Cele kształcenia:

Celem zajęć jest przedstawienie cech strukturalnych języka węgierskiego — w ujęciu kontrastywnym (typologicznym i historycznym). Porównywany jest on z innymi językami: najczęściej znanymi z liceum lub ze studiów (angielski, niemiecki, francuski, łacina) lub z mniej znanymi (np. turecki, mandżurski). Istotą zajęć jest to, by osadzić terminologię językoznawczą dotyczącą języka węgierskiego (polską i węgierską terminologię) i kategorie językowe w siatce pojęć ogólnojęzykoznawczych. Zajęcia mają być również wprowadzeniem do gramatyki opisowej języka węgierskiego.

Efekty kształcenia:

NFHu1A_W02 - zna podstawową terminologię filologiczną w języku węgierskim

NFHu1A_W03 - zna podstawową terminologię filologiczną w języku polskim

NFHu1A_U10 - umie przedstawić logiczne argumenty na rzecz własnych poglądów, jak i poglądów innych autorów, oraz potrafi formułować wnioski

NFHu1A_K01 - zna zakres posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności oraz rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się i rozwoju zawodowego


Wymagania wstępne:

BRAK

Forma i warunki zaliczenia:

Zaliczenie ustne lub pisemne (w zależności od obostrzeń związanych z epidemią COVID-19)

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Zaliczenie ustne lub pisemne (w zależności od obostrzeń związanych z epidemią COVID-19), ocena aktywności na zajęciach

Metody dydaktyczne - słownik:

Metody podające - wykład informacyjny
Metody problemowe - metody aktywizujące - dyskusja dydaktyczna

Metody dydaktyczne:

Wykład informacyjny, dyskusje dydaktyczne.

Bilans punktów ECTS:

2 punkty ECTS - obecność i aktywność na zajęciach

1 punkt ECTS - praca domowa


= 3 punkty ECTS (semestr zimowy)


Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

Nie dotyczy

Sylabus przedmiotu dla studentów rozpoczynających studia od roku akademickiego 19/20 lub później:

filologia węgierska, rok 1

Skrócony opis:

Celem zajęć jest przedstawienie cech strukturalnych języka węgierskiego — w ujęciu kontrastywnym (typologicznym i historycznym). Porównywany jest on z innymi językami: najczęściej znanymi z liceum lub ze studiów (angielski, niemiecki, francuski, łacina) lub z mniej znanymi (np. turecki, mandżurski). Istotą zajęć jest to, by osadzić terminologię językoznawczą dotyczącą języka węgierskiego (polską i węgierską terminologię) i kategorie językowe w siatce pojęć ogólnojęzykoznawczych. Zajęcia mają być również wprowadzeniem do gramatyki opisowej języka węgierskiego.

Pełny opis:

Celem zajęć jest przedstawienie cech strukturalnych języka węgierskiego — w ujęciu kontrastywnym (typologicznym i historycznym). Porównywany jest on z innymi językami: najczęściej znanymi z liceum lub ze studiów (angielski, niemiecki, francuski, łacina) lub z mniej znanymi (np. turecki, mandżurski). Istotą zajęć jest to, by osadzić terminologię językoznawczą dotyczącą języka węgierskiego (polską i węgierską terminologię) i kategorie językowe w siatce pojęć ogólnojęzykoznawczych. Zajęcia mają być również wprowadzeniem do gramatyki opisowej języka węgierskiego.

Literatura:

Csápláros, I., 1963, Zarys elementarnej gramatyki języka węgierskiego, Warszawa–Łódź.

Dunaj, B., 1979, Zarys morfonologii współczesnej polszczyzny. Kraków.

Grzegorczykowa, R., 1984, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe. Warszawa.

Antal, L., 1961, A magyar esetrendszer (= Nyelvtudományi Értekezések 29), Budapest.

Bańczerowski, J., 1987, System konsonantyczny języka polskiego i węgierskiego w ujęciu kontra-stywnym. – Gregor, F., Nyomárkay, I. (red.): Szlavisztikai tanulmányok. Emlékkönyv Király Péter 70. születésnapjára, Budapest.

Bihari, G. 1990. Kauzatív különíró szókapcsolatok a lengyel nyelvben a magyarral összevetve. – Bań-czerowski, J., Snope, J. (red.): Polono-hungarica. Nyelvészet, történelem, irodalom, Budapest.

É. Kiss, K., 2002, The Syntax of Hungarian, Cambridge.

Grzegorczykowa, R., Laskowski, R., Wróbel, H., 1998, Gramatyka współczesna języka polskiego. Mor-fologia, Warszawa.

Fodor, I., 2004, A világ nyelvei és nyelvcsaládjai, Budapest.

Hall, R. A., Jr., 1938, An Analytical Grammar of the Hungarian Language [= Language 14/2 (Supplement. Language Monograph 18)], Baltimore.

Keszler, B., 2002, Kis magyar grammatika, Budapest.

Milewski, T., 2004, Językoznawstwo, Warszawa.

Mroczko, E., 2010, Zwięzła gramatyka języka węgierskiego, Warszawa.

Strutyński, J., 2005, Gramatyka polska. Kraków.

Tompa, J., 1968, Ungarische Grammatik (= Janua Linguarum. Studia memoriae Nicolai van Wijk dedicata. Series Practica 96), The Hague – Paris.

Wróbel, H., 2001, Gramatyka języka polskiego. Kraków.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2020/2021" (w trakcie)

Okres: 2021-02-25 - 2021-06-15
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład z elementami konwersatorium, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Michał Németh
Prowadzący grup: Michał Németh
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie
Cele kształcenia:

Celem zajęć jest przedstawienie cech strukturalnych języka węgierskiego — w ujęciu kontrastywnym (typologicznym i historycznym). Porównywany jest on z innymi językami: najczęściej znanymi z liceum lub ze studiów (angielski, niemiecki, francuski, łacina) lub z mniej znanymi (np. turecki, mandżurski). Istotą zajęć jest to, by osadzić terminologię językoznawczą dotyczącą języka węgierskiego (polską i węgierską terminologię) i kategorie językowe w siatce pojęć ogólnojęzykoznawczych. Zajęcia mają być również wprowadzeniem do gramatyki opisowej języka węgierskiego.

Efekty kształcenia:

NFHu1A_W02 - zna podstawową terminologię filologiczną w języku węgierskim

NFHu1A_W03 - zna podstawową terminologię filologiczną w języku polskim

NFHu1A_U10 - umie przedstawić logiczne argumenty na rzecz własnych poglądów, jak i poglądów innych autorów, oraz potrafi formułować wnioski

NFHu1A_K01 - zna zakres posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności oraz rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się i rozwoju zawodowego


Wymagania wstępne:

Brak

Forma i warunki zaliczenia:

Zaliczenie ustne lub pisemne (w zależności od obostrzeń związanych z epidemią COVID-19)

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Zaliczenie ustne lub pisemne (w zależności od obostrzeń związanych z epidemią COVID-19), Ocena aktywności na zajęciach

Metody dydaktyczne - słownik:

Metody podające - wykład informacyjny
Metody problemowe - metody aktywizujące - dyskusja dydaktyczna

Metody dydaktyczne:

Wykład informacyjny, dyskusje dydaktyczne.

Bilans punktów ECTS:

2 punkty ECTS - obecność i aktywność na zajęciach

1 punkt ECTS - praca domowa


= 3 punkty ECTS (semestr zimowy)


Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

Nie dotyczy

Skrócony opis:

Celem zajęć jest przedstawienie cech strukturalnych języka węgierskiego — w ujęciu kontrastywnym (typologicznym i historycznym). Porównywany jest on z innymi językami: najczęściej znanymi z liceum lub ze studiów (angielski, niemiecki, francuski, łacina) lub z mniej znanymi (np. turecki, mandżurski). Istotą zajęć jest to, by osadzić terminologię językoznawczą dotyczącą języka węgierskiego (polską i węgierską terminologię) i kategorie językowe w siatce pojęć ogólnojęzykoznawczych. Zajęcia mają być również wprowadzeniem do gramatyki opisowej języka węgierskiego.

Pełny opis:

1) Najważniejsze różnice strukturalne między językami indoeuropejskimi a uralskimi

2) Językoznawstwo typologiczne: typy struktur językowych: - języki izolujące; - języki fleksyjne; - języki aglutynacyjne; - języki inkorporacyjne

3) Najważniejsze różnice między językiem węgierskim a wybranymi językami indoeuropejskimi:

a) Fonetyka i fonologia (jakość samogłosek i spółgłosek, iloczas)

b) fonotaktyka (łączliwość samogłosek i spółgłosek)

c) morfologia

- wyrażanie kategorii posesywności

- wyrażanie określoności

- koniugacja przedmiotowa (określona) i podmiotowa (nieokreślona)

- system przypadków

- wyrażanie przypadków przestrzennych

- pol. przyimki vs. węg. postpozycje i przypadki przestrzenne

- zasadnicze kategorie czasownika

- kwestia aspektu

- cechy inkorporacji w języku węgierskim

- podział na części mowy

- słowotwórstwo

d) postaci słownikowe wyrazów

e) ważniejsze różnice w ortografii

Literatura:

Csápláros, I., 1963, Zarys elementarnej gramatyki języka węgierskiego, Warszawa–Łódź.

Dunaj, B., 1979, Zarys morfonologii współczesnej polszczyzny. Kraków.

Grzegorczykowa, R., 1984, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe. Warszawa.

Antal, L., 1961, A magyar esetrendszer (= Nyelvtudományi Értekezések 29), Budapest.

Bańczerowski, J., 1987, System konsonantyczny języka polskiego i węgierskiego w ujęciu kontra-stywnym. – Gregor, F., Nyomárkay, I. (red.): Szlavisztikai tanulmányok. Emlékkönyv Király Péter 70. születésnapjára, Budapest.

Bihari, G. 1990. Kauzatív különíró szókapcsolatok a lengyel nyelvben a magyarral összevetve. – Bań-czerowski, J., Snope, J. (red.): Polono-hungarica. Nyelvészet, történelem, irodalom, Budapest.

É. Kiss, K., 2002, The Syntax of Hungarian, Cambridge.

Grzegorczykowa, R., Laskowski, R., Wróbel, H., 1998, Gramatyka współczesna języka polskiego. Mor-fologia, Warszawa.

Fodor, I., 2004, A világ nyelvei és nyelvcsaládjai, Budapest.

Hall, R. A., Jr., 1938, An Analytical Grammar of the Hungarian Language [= Language 14/2 (Supplement. Language Monograph 18)], Baltimore.

Keszler, B., 2002, Kis magyar grammatika, Budapest.

Milewski, T., 2004, Językoznawstwo, Warszawa.

Mroczko, E., 2010, Zwięzła gramatyka języka węgierskiego, Warszawa.

Strutyński, J., 2005, Gramatyka polska. Kraków.

Tompa, J., 1968, Ungarische Grammatik (= Janua Linguarum. Studia memoriae Nicolai van Wijk dedicata. Series Practica 96), The Hague – Paris.

Wróbel, H., 2001, Gramatyka języka polskiego. Kraków.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.