Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Kurs monograficzny z kina współczesnego

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WZ.ISA-MF1-124.1/1 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Kurs monograficzny z kina współczesnego
Jednostka: Instytut Sztuk Audiowizualnych
Grupy: Fakultatywne w I semestrze I roku studiów stacjonarnych filmoznawstwa i wiedzy o nowych mediach
Punkty ECTS i inne: 3.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-01-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 60 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Rafał Syska
Prowadzący grup: Rafał Syska
Strona przedmiotu: http://brak
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Dodatkowe strony WWW:

brak

Cele kształcenia:

Zapoznanie się z wybranymi zjawiskami filmu najnowszego

Efekty kształcenia:

Student ma pogłębioną wiedzę z zakresu genologii filmu.


Student rozpoznaje zjawiska zachodzące w obrębie współczesnego kina gatunków.


Student identyfikuje gatunki i podgatunki filmowe oraz relacje pomiędzy nimi.


Student potrafi dokonać analizy dzieła filmowego, wykorzystując pojęcia z zakresu genologii filmu.


Student potrafi krytycznie odnieść się do opisu gatunków filmowych w tekstach filmoznawczych i opracowaniach popularnonaukowych.


Student ma nawyk pogłębiania i aktualizowania wiedzy na temat kontekstów występowania gatunków filmowych.

Wymagania wstępne:

brak

Forma i warunki zaliczenia:

egzamin końcowy

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Ocena aktywności studentów podczas zajęć, a także sprawdzenie zaprezentowanego materiału dydaktycznego podczas egzaminu końcowego.

Metody dydaktyczne - słownik:

Metody eksponujące - film
Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody podające - wykład informacyjny
Metody praktyczne - pokaz
Metody problemowe - metody aktywizujące - dyskusja dydaktyczna
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny

Metody dydaktyczne:

Analiza materiałów audiowizualnych, omówienie i analiza tekstów.

Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

Ogólne dla całego kierunku

Skrócony opis:

Współczesne kino gatunków

Zajęcia mają na celu zapoznanie studentów z najnowszymi tendencjami w genologii filmu. W toku zajęć przedstawiona zostanie ewolucja klasycznych gatunków filmowych, wyodrębnianie się podgatunków, zjawisko występowania gatunków progresywnych oraz fenomen hybrydyzacji gatunków.

Pełny opis:

Kurs z kina współczesnego zostanie poświęcony wybranym zjawiskom rewolucji cyfrowej i postępującej korporatyzacji najnowszego kina. Dominującym wątkiem zajęć będzie analiza przyczyn i konsekwencji, pojawienia się technologii cyfrowych w przemyśle filmowym i dystrybucji treści audiowizualnych. Analiza tekstualna, charakterystyczna dla klasycznego filmoznawstwa, zostanie zastąpiona narzędziami przynależnymi do production studies i nowej ontologii kina zdigitalizowanego, odchodzącego od tradycyjnych form reprezentacji. Zagadnienie to zostanie poprzedzone opisem tendencji rozwijanych w latach 80. w kinie hollywoodzkim, gdzie – na gruncie kina jeszcze analogowego – zaczęły pojawiać się techniki i strategie rozwinięte w kolejnych dekadach kina cyfrowego. To właśnie na przykładzie powstających wówczas filmów zostaną opisane takie zjawiska jak: CGI (computer generated imagery), performing capture, digital split screen, DCP, eliminacja rzeczywistości profilmowej etc.

Drugim aspektem poruszonym na zajęciach będzie wspomniany już temat kina korporacyjnego, wiążącego film z procesem tworzenia konglomeratów medialnych, a w konsekwencji wypracowaniem organizacyjnej, gatunkowej, inscenizacyjnej i ekonomicznej podstawy pod dominację blockbustera. Przy opisie tego zjawiska pojawią się analizy nakierowany na narrację, produkcję i technologię, które pozwolą na aplikację w tok analizy takich fenomenów jak merchandising, antynomia narracja-spektakl, „nowe kino atrakcji”, product placement etc.

Jedną z konsekwencji rozwoju technik cyfrowych jest coraz silniej dostrzegalne zjawisko niekompletności filmu. W toku zajęć zostaną zanalizowane: a). szerokie spektra zjawisk paratekstualnych; b). potencjał alternatywności filmowego bytu (dodatki do płyt wizyjnych, strony internetowe, aplikacje, alternatywne wersje finałów, aktywność odbiorcza etc.); c). zniknięcie tzw. „kopii wzorcowej” filmu wyeliminowanej w procesie postępującej cyfryzacji kina; d). redefinicja zjawiska rzeczywistości profilmowej wraz z rozwojem technologii CGI; e). fenomen arcydzieła filmowego, będącego efektem skomplikowanych negocjacji ulokowanych na pograniczu badań ontologicznych, epistemologicznych i estetycznych.

Rewolucja cyfrowa prowadzi do analizy rozmaitych formatów anty-kina, filmów „nielegitymizowanych”, eksploatacyjnych, galeryjnych, użytkowych, tworzonych w przeszłości i współcześnie, których status i wartość nie jest oparta na kryterium artystycznej doniosłości lub komercyjnej atrakcyjności, ale warunkowana „innymi” celami stwarzanymi każdorazowo przed lub w trakcie powstania tych zapisów. Za przykład mogą posłużyć zarówno filmy pornograficzne, rejestracje eksperymentów medycznych, muzealne mappingi i artystyczne reinterpretacje zapisów CCTV. Rewolucja kina, to rewolucja formatów, dostosowywanych do codziennych praktyk odbiorczych. To również porzucenie tradycyjnych standardów narracyjnych na rzecz takich zjawisk jak cinematic VR.

Powrotem do bardziej tradycyjnie rozumianego filmu będą analizy poszczególnych rozwiązań estetycznych, stanowiących konsekwencję pojawienia się i rozwoju cyfrowych technik obrazowania. Za przykłady tych fenomenów posłużą split screen i SnorriCam, a także nowy sposób inscenizowania mastershotów i znaczące rozszerzenie możliwości audialnych przez uprzestrzennienie dźwięku.

Wreszcie, na zajęciach nie może zabraknąć tematyki wideoeseistycznej W tym segmencie zajęć zostaną zanalizowane najczęściej pojawiające się formaty wideoesejów – coraz popularniejszej na Zachodzie metodzie uprawiania pracy naukowo-badawczej, ulokowanej na pograniczu krytyki filmowej, kinofilii, akademickiego filmoznawstwa i działalności artystycznej. Oprócz przeprowadzenia analizy najważniejszych wideoesejów, zostaną też przedstawione narzędzia ich tworzenia, a efektem tej części seminarium powinien być zrealizowany przez wybranych studentów wideoesej.

Literatura:

G. King, New Hollywood, Version II: Blockbuster and Corporate Hollywood [w:] New Hollywood Cinema, New York 2002; Th. Elsaesser, The Blockbuster as Time Machine [w:] The Persistence of Cinema, New York 2012; J. Wyatt, The Formation of the Major Independent: Miaramax, New Line and the New Hollywood [w:] S. Neale, M. Smith, Contemporary Hollywood Cinema, London 1998; Michał Lesiak, Czas superbohaterów, „Ekrany” 2015, nr 3-4, s. 24-28.; Tomasz Żaglewski, Kinowe uniwersum superbohaterów. Analiza współczesnego filmu komiksowego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2017, s. 15-58.; Justin S. Schumaker, Super-Intertextuaility and 21st Century Individualized Social Advocacy in Spider-Man and Kick-Ass [w:] The 21st Century Superhero: Essays on Gender, Genre and Globalization in Film, red. Richard J. Gray II, Betty Kaklamanidou, Jefferson: McFarland & Company 2011, s. 129-143; R. Syska, Split screen – historia rozbitego świata, „EKRANy 5/2013”; R. Syska, Mozaikowy ekran, czyli cyfrowy split screen, „EKRANy” 1/2014; Jonathan Rosenbaum, A Handful of World: The Films of Peter Thompson - An Introduction and Interview; Marcin Adamczak, Globalne Hollywood, filmowa Europa i polskie kino po 1989 roku; Thomas Elsaesser, European Cinema - Face to Face with Hollywood, Amsterdam University Press, Amsterdam 2005, s. 82-104; Rafe McGregor, A New/Old Ontology of Film [w:] „Film-Philosophy” 17.1 (2013); Stephen Prince, True Lies: Perceptual Realism, Digital Images, and Film Theory [w:] “Film Quarterly”, Vol. 49, No. 3 (Spring, 1996), s. 27-37; Brian McKernar, Digital Cinema, The Revolution in Cinematography, Postproduction, and Distribution, New York 2005; D.N. Rodowick, The Virtual Life of Film, Cambridge 2007.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 60 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Rafał Syska
Prowadzący grup: (brak danych)
Strona przedmiotu: http://brak
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Dodatkowe strony WWW:

brak

Cele kształcenia:

Zapoznanie się z wybranymi zjawiskami filmu najnowszego

Efekty kształcenia:

Student ma pogłębioną wiedzę z zakresu genologii filmu.


Student rozpoznaje zjawiska zachodzące w obrębie współczesnego kina gatunków.


Student identyfikuje gatunki i podgatunki filmowe oraz relacje pomiędzy nimi.


Student potrafi dokonać analizy dzieła filmowego, wykorzystując pojęcia z zakresu genologii filmu.


Student potrafi krytycznie odnieść się do opisu gatunków filmowych w tekstach filmoznawczych i opracowaniach popularnonaukowych.


Student ma nawyk pogłębiania i aktualizowania wiedzy na temat kontekstów występowania gatunków filmowych.

Wymagania wstępne:

brak

Forma i warunki zaliczenia:

egzamin końcowy

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Ocena aktywności studentów podczas zajęć, a także sprawdzenie zaprezentowanego materiału dydaktycznego podczas egzaminu końcowego.

Metody dydaktyczne - słownik:

Metody eksponujące - film
Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody podające - wykład informacyjny
Metody praktyczne - pokaz
Metody problemowe - metody aktywizujące - dyskusja dydaktyczna
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny

Metody dydaktyczne:

Analiza materiałów audiowizualnych, omówienie i analiza tekstów.

Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

Ogólne dla całego kierunku

Skrócony opis:

Współczesne kino gatunków

Zajęcia mają na celu zapoznanie studentów z najnowszymi tendencjami w genologii filmu. W toku zajęć przedstawiona zostanie ewolucja klasycznych gatunków filmowych, wyodrębnianie się podgatunków, zjawisko występowania gatunków progresywnych oraz fenomen hybrydyzacji gatunków.

Pełny opis:

Kurs z kina współczesnego zostanie poświęcony wybranym zjawiskom rewolucji cyfrowej i postępującej korporatyzacji najnowszego kina. Dominującym wątkiem zajęć będzie analiza przyczyn i konsekwencji, pojawienia się technologii cyfrowych w przemyśle filmowym i dystrybucji treści audiowizualnych. Analiza tekstualna, charakterystyczna dla klasycznego filmoznawstwa, zostanie zastąpiona narzędziami przynależnymi do production studies i nowej ontologii kina zdigitalizowanego, odchodzącego od tradycyjnych form reprezentacji. Zagadnienie to zostanie poprzedzone opisem tendencji rozwijanych w latach 80. w kinie hollywoodzkim, gdzie – na gruncie kina jeszcze analogowego – zaczęły pojawiać się techniki i strategie rozwinięte w kolejnych dekadach kina cyfrowego. To właśnie na przykładzie powstających wówczas filmów zostaną opisane takie zjawiska jak: CGI (computer generated imagery), performing capture, digital split screen, DCP, eliminacja rzeczywistości profilmowej etc.

Drugim aspektem poruszonym na zajęciach będzie wspomniany już temat kina korporacyjnego, wiążącego film z procesem tworzenia konglomeratów medialnych, a w konsekwencji wypracowaniem organizacyjnej, gatunkowej, inscenizacyjnej i ekonomicznej podstawy pod dominację blockbustera. Przy opisie tego zjawiska pojawią się analizy nakierowany na narrację, produkcję i technologię, które pozwolą na aplikację w tok analizy takich fenomenów jak merchandising, antynomia narracja-spektakl, „nowe kino atrakcji”, product placement etc.

Jedną z konsekwencji rozwoju technik cyfrowych jest coraz silniej dostrzegalne zjawisko niekompletności filmu. W toku zajęć zostaną zanalizowane: a). szerokie spektra zjawisk paratekstualnych; b). potencjał alternatywności filmowego bytu (dodatki do płyt wizyjnych, strony internetowe, aplikacje, alternatywne wersje finałów, aktywność odbiorcza etc.); c). zniknięcie tzw. „kopii wzorcowej” filmu wyeliminowanej w procesie postępującej cyfryzacji kina; d). redefinicja zjawiska rzeczywistości profilmowej wraz z rozwojem technologii CGI; e). fenomen arcydzieła filmowego, będącego efektem skomplikowanych negocjacji ulokowanych na pograniczu badań ontologicznych, epistemologicznych i estetycznych.

Rewolucja cyfrowa prowadzi do analizy rozmaitych formatów anty-kina, filmów „nielegitymizowanych”, eksploatacyjnych, galeryjnych, użytkowych, tworzonych w przeszłości i współcześnie, których status i wartość nie jest oparta na kryterium artystycznej doniosłości lub komercyjnej atrakcyjności, ale warunkowana „innymi” celami stwarzanymi każdorazowo przed lub w trakcie powstania tych zapisów. Za przykład mogą posłużyć zarówno filmy pornograficzne, rejestracje eksperymentów medycznych, muzealne mappingi i artystyczne reinterpretacje zapisów CCTV. Rewolucja kina, to rewolucja formatów, dostosowywanych do codziennych praktyk odbiorczych. To również porzucenie tradycyjnych standardów narracyjnych na rzecz takich zjawisk jak cinematic VR.

Powrotem do bardziej tradycyjnie rozumianego filmu będą analizy poszczególnych rozwiązań estetycznych, stanowiących konsekwencję pojawienia się i rozwoju cyfrowych technik obrazowania. Za przykłady tych fenomenów posłużą split screen i SnorriCam, a także nowy sposób inscenizowania mastershotów i znaczące rozszerzenie możliwości audialnych przez uprzestrzennienie dźwięku.

Wreszcie, na zajęciach nie może zabraknąć tematyki wideoeseistycznej W tym segmencie zajęć zostaną zanalizowane najczęściej pojawiające się formaty wideoesejów – coraz popularniejszej na Zachodzie metodzie uprawiania pracy naukowo-badawczej, ulokowanej na pograniczu krytyki filmowej, kinofilii, akademickiego filmoznawstwa i działalności artystycznej. Oprócz przeprowadzenia analizy najważniejszych wideoesejów, zostaną też przedstawione narzędzia ich tworzenia, a efektem tej części seminarium powinien być zrealizowany przez wybranych studentów wideoesej.

Literatura:

G. King, New Hollywood, Version II: Blockbuster and Corporate Hollywood [w:] New Hollywood Cinema, New York 2002; Th. Elsaesser, The Blockbuster as Time Machine [w:] The Persistence of Cinema, New York 2012; J. Wyatt, The Formation of the Major Independent: Miaramax, New Line and the New Hollywood [w:] S. Neale, M. Smith, Contemporary Hollywood Cinema, London 1998; Michał Lesiak, Czas superbohaterów, „Ekrany” 2015, nr 3-4, s. 24-28.; Tomasz Żaglewski, Kinowe uniwersum superbohaterów. Analiza współczesnego filmu komiksowego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2017, s. 15-58.; Justin S. Schumaker, Super-Intertextuaility and 21st Century Individualized Social Advocacy in Spider-Man and Kick-Ass [w:] The 21st Century Superhero: Essays on Gender, Genre and Globalization in Film, red. Richard J. Gray II, Betty Kaklamanidou, Jefferson: McFarland & Company 2011, s. 129-143; R. Syska, Split screen – historia rozbitego świata, „EKRANy 5/2013”; R. Syska, Mozaikowy ekran, czyli cyfrowy split screen, „EKRANy” 1/2014; Jonathan Rosenbaum, A Handful of World: The Films of Peter Thompson - An Introduction and Interview; Marcin Adamczak, Globalne Hollywood, filmowa Europa i polskie kino po 1989 roku; Thomas Elsaesser, European Cinema - Face to Face with Hollywood, Amsterdam University Press, Amsterdam 2005, s. 82-104; Rafe McGregor, A New/Old Ontology of Film [w:] „Film-Philosophy” 17.1 (2013); Stephen Prince, True Lies: Perceptual Realism, Digital Images, and Film Theory [w:] “Film Quarterly”, Vol. 49, No. 3 (Spring, 1996), s. 27-37; Brian McKernar, Digital Cinema, The Revolution in Cinematography, Postproduction, and Distribution, New York 2005; D.N. Rodowick, The Virtual Life of Film, Cambridge 2007.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.