Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Zagadnienia cyberdyskursywności

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WZ.ISA-MF6-S128.1 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Zagadnienia cyberdyskursywności
Jednostka: Instytut Sztuk Audiowizualnych
Grupy: Fakultatywne na I roku studiów stac. II stopnia w I sem.-Filmoznawstwo i wiedza o nowych mediach
Obowiązkowe na II roku studiów stacjonarnych filmoznawstwa i wiedzy... (dwusemestralne)
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 3.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 60 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Eugeniusz Wilk
Prowadzący grup: Eugeniusz Wilk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Cele kształcenia:

W wyniku przeprowadzonych zajęć student powinien być w stanie:

- rozpoznawać w komunikacji medialnej przejawy praktyk dyskursywnych,

- wskazać na istotne czynniki kontekstualne tych praktyk,

- scharakteryzować cechy swoiste zróżnicowanych form cyberdyskursywności,

- objaśniać aspekty filozoficzne, lingwistyczne i antropologiczne analizy dyskursywnej


Efekty kształcenia:

A) Wiedza:

- student ma uporządkowaną wiedzę na temat najważniejszych aspektów funkcjonowania języka werbalnego w mediach elektronicznych oraz w komunikacji zapośredniczonej przez komputery

- ma ugruntowaną wiedzę na temat technologicznych uwarunkowań dyskursu medialnego

- zna i rozumie podstawowe metody analizy i interpretacji zdarzeń językowych obecnych w programach telewizyjnych

- zna i rozumie wybrane metody analizy działań językowych w internecie

B) Umiejętności:

.- potrafi przeprowadzić krytyczną analizę materiału werbalnego występującego w różnego rodzaju przekazach medialnych z uwzględnieniem kontekstu jaki stwarzają aktualne teorie humanistyczne (koncepcja telepiśmienności, koncepcja cyberdyskursywności)

- posiada praktyczną umiejętność konstruowania komunikatów językowych w przekazach audiowizualnych i internecie

C) Kompetencje personalne i społeczne:

- wykorzystuje nabyte umiejętności we wszelkich instytucjach medialnych


Forma i warunki zaliczenia:

- Egzamin

- Ocena przygotowanych projektów i prezentacji.

Metody dydaktyczne - słownik:

Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody praktyczne - metoda projektów
Metody programowane - z użyciem komputera

Metody dydaktyczne:

-Metody podające - prezentacja multimedialna

- Metody praktyczne - metoda projektów

- Metody programowane - z użyciem komputera

-


Bilans punktów ECTS:

3 pkt ECTS

Sylabus przedmiotu dla studentów rozpoczynających studia od roku akademickiego 19/20:

filmoznawstwo i wiedza o nowych mediach

Pełny opis:

Główne tematy zajęć:

Definiowanie kategorii dyskursu: dyskurs jako struktura werbalna, aspekty retoryczne, dyskurs jako działanie i interakcja społeczna.

Teoria dyskursu M.Foucaulta, propozycje E.Laclaua i Ch.Mouffe.

Podstawy krytycznej analizy dyskursu.

Charakterystyka i zasady krytycznej analizy dyskursu medialnego – koncepcja N.Fairclougha.

Analiza konwersacyjna.

Agonistyczny i retoryczny aspekt przekazów medialnych. Analizy przypadków

Pojęcia hipertekstu,

CMC (Computer-Mediated Communication), CMD (Computer-Mediated Discourse). CMD w relacji do dyskursu mówionego i dyskursu pisanego. Strukturalne właściwości CMD. Netspeak D.Crystala.

Praktyki dyskursywne z obszaru cyberdyskursywności w ujęciu M.Jacobsena – konsekwencje kulturowe.

Literatura:

1. David Howarth: Dyskurs, W-wa 2008.

2. Dyskurs jako struktura i proces, red. Teun van Dijk, W-wa 2001. Tu: T. van Dijk: Badania nad dyskursem

3. Ewa Szczęsna, Wprowadzenie do poetyki tekstu sieciowego, [w:] Tekst w sieci, t.1, red. D.Ulicka, Warszawa 2009.

4. Monika Górska-Olesińska: Słowo w sieci. Elektroniczne dyskursy, Tu: rozdz. 2: Podstawowe definicje CMC i elektronicznego dyskursu; rozdz. 4: Cyberdyskursywność

5. Gillian Rose: Interpretacja materiałów wizualnych. Krytyczna metodologia badań nad wizualnością, W-wa 2010; Tu: rozdz. 7 Analiza dyskursu I, rozdz. 8 Analiza dyskursu II.

6. Agnieszka Kampka, Multimodalna analiza dyskursu – ujęcie semiotyczne, [w:] Analiza dyskursu publicznego. Przegląd metod i perspektyw badawczych, red. M.Czyżewski [i inni], Wydawnictwo Akademickie SEDNO, Warszawa 2017

7. H. Grzmil-Tylutki, Francuska lingwistyczna teoria dyskursu, Kraków 2010.

8. Krytyczna analiza dyskursu. Interdyscyplinarne podejście do komunikacji

społecznej, red. A. Duszak, N. Fairclough, Kraków 2008.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/2021" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2020-10-01 - 2021-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 60 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Eugeniusz Wilk
Prowadzący grup: Eugeniusz Wilk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Cele kształcenia:

W wyniku przeprowadzonych zajęć student powinien być w stanie:

- rozpoznawać w komunikacji medialnej przejawy praktyk dyskursywnych,

- wskazać na istotne czynniki kontekstualne tych praktyk,

- scharakteryzować cechy swoiste zróżnicowanych form cyberdyskursywności,

- objaśniać aspekty filozoficzne, lingwistyczne i antropologiczne analizy dyskursywnej


Efekty kształcenia:

A) Wiedza:

- student ma uporządkowaną wiedzę na temat najważniejszych aspektów funkcjonowania języka werbalnego w mediach elektronicznych oraz w komunikacji zapośredniczonej przez komputery

- ma ugruntowaną wiedzę na temat technologicznych uwarunkowań dyskursu medialnego

- zna i rozumie podstawowe metody analizy i interpretacji zdarzeń językowych obecnych w programach telewizyjnych

- zna i rozumie wybrane metody analizy działań językowych w internecie

B) Umiejętności:

.- potrafi przeprowadzić krytyczną analizę materiału werbalnego występującego w różnego rodzaju przekazach medialnych z uwzględnieniem kontekstu jaki stwarzają aktualne teorie humanistyczne (koncepcja telepiśmienności, koncepcja cyberdyskursywności)

- posiada praktyczną umiejętność konstruowania komunikatów językowych w przekazach audiowizualnych i internecie

C) Kompetencje personalne i społeczne:

- wykorzystuje nabyte umiejętności we wszelkich instytucjach medialnych


Forma i warunki zaliczenia:

- Egzamin

- Ocena przygotowanych projektów i prezentacji.

Metody dydaktyczne - słownik:

Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody praktyczne - metoda projektów
Metody programowane - z użyciem komputera

Metody dydaktyczne:

-Metody podające - prezentacja multimedialna

- Metody praktyczne - metoda projektów

- Metody programowane - z użyciem komputera

-


Bilans punktów ECTS:

3 pkt ECTS

Sylabus przedmiotu dla studentów rozpoczynających studia od roku akademickiego 19/20:

filmoznawstwo i wiedza o nowych mediach

Pełny opis:

Główne tematy zajęć:

Definiowanie kategorii dyskursu: dyskurs jako struktura werbalna, aspekty retoryczne, dyskurs jako działanie i interakcja społeczna.

Teoria dyskursu M.Foucaulta, propozycje E.Laclaua i Ch.Mouffe.

Podstawy krytycznej analizy dyskursu.

Charakterystyka i zasady krytycznej analizy dyskursu medialnego – koncepcja N.Fairclougha.

Analiza konwersacyjna.

Agonistyczny i retoryczny aspekt przekazów medialnych. Analizy przypadków

Pojęcia hipertekstu,

CMC (Computer-Mediated Communication), CMD (Computer-Mediated Discourse). CMD w relacji do dyskursu mówionego i dyskursu pisanego. Strukturalne właściwości CMD. Netspeak D.Crystala.

Praktyki dyskursywne z obszaru cyberdyskursywności w ujęciu M.Jacobsena – konsekwencje kulturowe.

Literatura:

1. David Howarth: Dyskurs, W-wa 2008.

2. Dyskurs jako struktura i proces, red. Teun van Dijk, W-wa 2001. Tu: T. van Dijk: Badania nad dyskursem

3. Ewa Szczęsna, Wprowadzenie do poetyki tekstu sieciowego, [w:] Tekst w sieci, t.1, red. D.Ulicka, Warszawa 2009.

4. Monika Górska-Olesińska: Słowo w sieci. Elektroniczne dyskursy, Tu: rozdz. 2: Podstawowe definicje CMC i elektronicznego dyskursu; rozdz. 4: Cyberdyskursywność

5. Gillian Rose: Interpretacja materiałów wizualnych. Krytyczna metodologia badań nad wizualnością, W-wa 2010; Tu: rozdz. 7 Analiza dyskursu I, rozdz. 8 Analiza dyskursu II.

6. Agnieszka Kampka, Multimodalna analiza dyskursu – ujęcie semiotyczne, [w:] Analiza dyskursu publicznego. Przegląd metod i perspektyw badawczych, red. M.Czyżewski [i inni], Wydawnictwo Akademickie SEDNO, Warszawa 2017

7. H. Grzmil-Tylutki, Francuska lingwistyczna teoria dyskursu, Kraków 2010.

8. Krytyczna analiza dyskursu. Interdyscyplinarne podejście do komunikacji

społecznej, red. A. Duszak, N. Fairclough, Kraków 2008.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.