Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Warsztat badacza audiowizualności

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WZ.ISA-MO1-101.1/1 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Warsztat badacza audiowizualności
Jednostka: Instytut Sztuk Audiowizualnych
Grupy: Obowiązkowe w I semestrze I roku studiów stacjonarnych filmoznawstwa i wiedzy o nowych mediach
Punkty ECTS i inne: 3.00
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-01-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin, 60 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Waldemar Frąc
Prowadzący grup: Waldemar Frąc
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Cele kształcenia:

Zapoznanie ze specyfiką i metodologią badawczą dziedziny nauk humanistycznych, ze szczególnym uwzględnieniem dyscypliny nauk o sztuce (przede wszystkim w zakresie sztuk audiowizualnych).

Efekty kształcenia:

Wiedza


Student zna podstawy specyfiki prowadzenia badan naukowych w dziedzinie humanistyki.

Student zna najważniejsze formaty opisu bibliograficznego i filmograficznego.

Student posiada podstawową wiedzę na temat nauk humanistycznych (ze szczególnym uwzględnieniem wiedzy o filmie i innych formach sztuk audiowizualnych).


Umiejętności

Student wykorzystuje w praktyce badawczej prawidłowe formaty opisu bibliograficznego i filmograficznego.

Student praktycznie stosuje adekwatne konwencje epistemiczne, etyczne i estetyczne w procesach tworzenia i upowszechniania wiedzy naukowej.


Kompetencje społeczne

Student wykazuje gotowość do dalszego samodzielnego uaktualniania wiedzy i umiejętności.

Student akceptuje prawne uwarunkowania korzystania z informacji, unikając wszelkich ewentualności plagiatu.

Student ma świadomość wagi filmu i innych mediów audiowizualnych we współczesnym świecie, potrafi określić ich walory poznawcze, edukacyjne, rozrywkowe itp.


Wymagania wstępne:

Bez wymagań.

Forma i warunki zaliczenia:

Ocena końcowa obejmuje efekty pracy w ciągu całego semestru.

Studenci realizują oceniane zadania związane z tematyką zajęć:

-abstrakt tekstu, który ujmuje specyfikę nauk humanistycznych,

-recenzja pracy naukowej poświęconej refleksji nad współczesną kondycją uniwersytetu,

-autorski tekst, dotyczący filmu bądź dowolnego fenomenu audiowizualnego, zaopatrzony w atrybuty prac naukowych (przypisy, bibliografia), napisany w edytorze tekstu.

Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest aktywne uczestnictwo w zajęciach.

Egzamin ustny.


Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Zaangażowany udział w zajęciach (oceniany na podstawie zaznaczonych aktywności). Dodatkowo doceniony zostanie również udział we wszystkich zajęciach (stuprocentowa frekwencja).

W ciągu semestru ocenione zostaną trzy prace pisemne. Nieterminowe oddanie dowolnej z nich skutkuje obniżeniem oceny o pół stopnia.

Końcowy wynik oparty jest na średniej arytmetycznej wszystkich składowych ocen, uwzględniając zarazem poszczczególne aktywności oraz pełną obecność. Liczony wg wzoru: [O1+O2+O3+n(A)]/3 + 0,5(P).

Objaśnienie symboli wzoru:

O - poszczegolne oceny prac (w standardowej skali),

n(A) - liczba aktywności (każda liczona jako wartość 0,5),

P - pełna obecność na zajęciach (1 bądź 0).

Egzamin ustny (w przypadku przekroczenia dopuszczalnej liczby nieobecności lub zamiaru poprawy oceny wynikającej ze wzoru).



Metody dydaktyczne - słownik:

Metody eksponujące - film
Metody podające - anegdota
Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie
Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody podające - wykład informacyjny
Metody praktyczne - ćwiczenia przedmiotowe
Metody praktyczne - metoda przewodniego tekstu
Metody problemowe - klasyczna metoda problemowa
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny
Metody problemowe - wykład problemowy

Metody dydaktyczne:

Metody anagażujące, problemowe, aktywizujace; dyskujsja, mikrowykładay problemowe i konwersatoryjne.

Bilans punktów ECTS:

3 ECTS




Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

Bez praktyk.

Skrócony opis:

Zajęcia o charakterze teoretyczno-praktycznym. W trakcie kursu zostaną przedstawione podstawowe tezy refleksji nad statusem i charakterem humanistyki (szczególnie w zakresie nauk o sztukach audiowizualnych). W wymiarze praktycznym zostaną uświadomione i przećwiczone najważniejsze aktywności procesu badawczego oraz narzędzia wspomagające pracę badacza audiowizualności.

Pełny opis:

TEORIA i PRAKTYKA

Humanistyka i jej specyfika. Wyodrębnienie dziedziny nauk humanistycznych w perspektywie historyczno-przedmiotowej (Vico vs. Kartezjusz), przełom antypozytywistyczny (Dilthey, kantyści badeńscy: Windelband, Rickert). Wprowadzające zagadnienia we współczesną refleksję nad statusem humanistyki (kryzys?).

Namysł nad kondycją i obecnymi zagrożeniami dla uniwersytetu (Bloom).

Specyfika pracy naukowca/badacza (Heller). Warsztat pracy naukowej i metodologia badawcza w dziedzinie humanistyki.

Tworzenie znaczeń dzieła filmowego (Bordwell).

Wprowadzenie do teorii mediów (McLuhan), psychologia Internetu (Wallace).

[Problematyka uzupełniająca: media w perspektywie teorii wpływu Cialdiniego].

Abstrakt, recenzja naukowa - specyfika.

Popularne edytory tekstu (także w otwartym dostępie).

Przypisy bibliograficzne zgodne z polską normą (PN-ISO 690: 2002 Dokumentacja. Przypisy bibliograficzne).

Przypisy numeryczne i wewnątrztekstowe, nomenklatura polska i łacińska.

Bibliografia i filmografia.

Użyteczne dla badaczy filmu i mediów biblioteczne bazy danych (EBSCO).

Ewaluacja nauki (SciVal).

Etyka prowadzenia badań i pisania prac naukowych.

Literatura:

Literatura obowiążkowa:

Bloom A., Umysł zamknięty, tłum. T. Bieroń, Poznań: Zysk i S-ka 1997 [cz. III. Uniwersytet], s. 289-372.

Bordwell D., Tworzenie znaczenia, tłum. W. Godzic, (w:) Interpretacja dzieła filmowego, red. W. Godzic, Kraków: Wyd. UJ 1993, s. 13-18.

Eco U., Jak napisać pracę dyplomową? Poradnik dla humanistów, tłum. G. Jurkowlaniec, Warszawa: Wyd. UW 2007.

Heller M., Jak być uczonym?, Kraków: Znak 2017.

McLuhan M., Zrozumieć media. Przedłużenia człowieka, tłum. N. Szczucka, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne 2004, s. 37-67 oraz 397-428.

Stempowski J., O współczesnej formacji humanistycznej, (w:) tegoż, Eseje dla Kassandry, Gdańsk: Słowo/Obraz Terytoria 2005, s. 11-26.

Wallace P., Psychologia Internetu, tłum. T. Hornowski, Poznań: Dom Wydawniczy Rebis 2003, s. 21-22, 25-28, 234-248.

Literatura uzupełniająca:

Bochenski J.M., Współczesne metody myślenia, Poznań: W drodze, 1992.

Cialdini R., Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i ptaktyka, Sopot: Gdańskie Wydawnictwo psychologiczne 2018.

Topolski J., Jak się pisze i rozumie historię? Tajemnice narracji historycznej, Warszawa: Oficyna Wyd. Rytm 1998.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin, 60 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Waldemar Frąc
Prowadzący grup: Waldemar Frąc
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Cele kształcenia:

Zapoznanie ze specyfiką i metodologią badawczą dziedziny nauk humanistycznych, ze szczególnym uwzględnieniem dyscypliny nauk o sztuce (przede wszystkim w zakresie sztuk audiowizualnych).

Efekty kształcenia:

Wiedza


Student zna podstawy specyfiki prowadzenia badan naukowych w dziedzinie humanistyki.

Student zna najważniejsze formaty opisu bibliograficznego i filmograficznego.

Student posiada podstawową wiedzę na temat nauk humanistycznych (ze szczególnym uwzględnieniem wiedzy o filmie i innych formach sztuk audiowizualnych).


Umiejętności

Student wykorzystuje w praktyce badawczej prawidłowe formaty opisu bibliograficznego i filmograficznego.

Student praktycznie stosuje adekwatne konwencje epistemiczne, etyczne i estetyczne w procesach tworzenia i upowszechniania wiedzy naukowej.


Kompetencje społeczne

Student wykazuje gotowość do dalszego samodzielnego uaktualniania wiedzy i umiejętności.

Student akceptuje prawne uwarunkowania korzystania z informacji, unikając wszelkich ewentualności plagiatu.

Student ma świadomość wagi filmu i innych mediów audiowizualnych we współczesnym świecie, potrafi określić ich walory poznawcze, edukacyjne, rozrywkowe itp.


Wymagania wstępne:

Bez wymagań.

Forma i warunki zaliczenia:

Ocena końcowa obejmuje efekty pracy w ciągu całego semestru.

Studenci realizują oceniane zadania związane z tematyką zajęć:

-abstrakt tekstu, który ujmuje specyfikę nauk humanistycznych,

-recenzja pracy naukowej poświęconej refleksji nad współczesną kondycją uniwersytetu,

-autorski tekst, dotyczący filmu bądź dowolnego fenomenu audiowizualnego, zaopatrzony w atrybuty prac naukowych (przypisy, bibliografia), napisany w edytorze tekstu.

Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest aktywne uczestnictwo w zajęciach.

Egzamin ustny.


Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Zaangażowany udział w zajęciach (oceniany na podstawie zaznaczonych aktywności). Dodatkowo doceniony zostanie również udział we wszystkich zajęciach (stuprocentowa frekwencja).

W ciągu semestru ocenione zostaną trzy prace pisemne. Nieterminowe oddanie dowolnej z nich skutkuje obniżeniem oceny o pół stopnia.

Końcowy wynik oparty jest na średniej arytmetycznej wszystkich składowych ocen, uwzględniając zarazem poszczczególne aktywności oraz pełną obecność. Liczony wg wzoru: [O1+O2+O3+n(A)]/3 + 0,5(P).

Objaśnienie symboli wzoru:

O - poszczegolne oceny prac (w standardowej skali),

n(A) - liczba aktywności (każda liczona jako wartość 0,5),

P - pełna obecność na zajęciach (1 bądź 0).

Egzamin ustny (w przypadku przekroczenia dopuszczalnej liczby nieobecności lub zamiaru poprawy oceny wynikającej ze wzoru).



Metody dydaktyczne - słownik:

Metody eksponujące - film
Metody podające - anegdota
Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie
Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody podające - wykład informacyjny
Metody praktyczne - ćwiczenia przedmiotowe
Metody praktyczne - metoda przewodniego tekstu
Metody problemowe - klasyczna metoda problemowa
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny
Metody problemowe - wykład problemowy

Metody dydaktyczne:

Metody anagażujące, problemowe, aktywizujace; dyskujsja, mikrowykładay problemowe i konwersatoryjne.

Bilans punktów ECTS:

3 ECTS




Wymiar, zasady i forma odbywania praktyk:

Bez praktyk.

Skrócony opis:

Zajęcia o charakterze teoretyczno-praktycznym. W trakcie kursu zostaną przedstawione podstawowe tezy refleksji nad statusem i charakterem humanistyki (szczególnie w zakresie nauk o sztukach audiowizualnych). W wymiarze praktycznym zostaną uświadomione i przećwiczone najważniejsze aktywności procesu badawczego oraz narzędzia wspomagające pracę badacza audiowizualności.

Pełny opis:

TEORIA i PRAKTYKA

Humanistyka i jej specyfika. Wyodrębnienie dziedziny nauk humanistycznych w perspektywie historyczno-przedmiotowej (Vico vs. Kartezjusz), przełom antypozytywistyczny (Dilthey, kantyści badeńscy: Windelband, Rickert). Wprowadzające zagadnienia we współczesną refleksję nad statusem humanistyki (kryzys?).

Namysł nad kondycją i obecnymi zagrożeniami dla uniwersytetu (Bloom).

Specyfika pracy naukowca/badacza (Heller). Warsztat pracy naukowej i metodologia badawcza w dziedzinie humanistyki.

Tworzenie znaczeń dzieła filmowego (Bordwell).

Wprowadzenie do teorii mediów (McLuhan), psychologia Internetu (Wallace).

[Problematyka uzupełniająca: media w perspektywie teorii wpływu Cialdiniego].

Abstrakt, recenzja naukowa - specyfika.

Popularne edytory tekstu (także w otwartym dostępie).

Przypisy bibliograficzne zgodne z polską normą (PN-ISO 690: 2002 Dokumentacja. Przypisy bibliograficzne).

Przypisy numeryczne i wewnątrztekstowe, nomenklatura polska i łacińska.

Bibliografia i filmografia.

Użyteczne dla badaczy filmu i mediów biblioteczne bazy danych (EBSCO).

Ewaluacja nauki (SciVal).

Etyka prowadzenia badań i pisania prac naukowych.

Literatura:

Literatura obowiążkowa:

Bloom A., Umysł zamknięty, tłum. T. Bieroń, Poznań: Zysk i S-ka 1997 [cz. III. Uniwersytet], s. 289-372.

Bordwell D., Tworzenie znaczenia, tłum. W. Godzic, (w:) Interpretacja dzieła filmowego, red. W. Godzic, Kraków: Wyd. UJ 1993, s. 13-18.

Eco U., Jak napisać pracę dyplomową? Poradnik dla humanistów, tłum. G. Jurkowlaniec, Warszawa: Wyd. UW 2007.

Heller M., Jak być uczonym?, Kraków: Znak 2017.

McLuhan M., Zrozumieć media. Przedłużenia człowieka, tłum. N. Szczucka, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne 2004, s. 37-67 oraz 397-428.

Stempowski J., O współczesnej formacji humanistycznej, (w:) tegoż, Eseje dla Kassandry, Gdańsk: Słowo/Obraz Terytoria 2005, s. 11-26.

Wallace P., Psychologia Internetu, tłum. T. Hornowski, Poznań: Dom Wydawniczy Rebis 2003, s. 21-22, 25-28, 234-248.

Literatura uzupełniająca:

Bochenski J.M., Współczesne metody myślenia, Poznań: W drodze, 1992.

Cialdini R., Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i ptaktyka, Sopot: Gdańskie Wydawnictwo psychologiczne 2018.

Topolski J., Jak się pisze i rozumie historię? Tajemnice narracji historycznej, Warszawa: Oficyna Wyd. Rytm 1998.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.