Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Kultura symboliczna - wprowadzenie

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WZ.KLK-KS Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Kultura symboliczna - wprowadzenie
Jednostka: Katedra Lingwistyki Komputerowej
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 3.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (w trakcie)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Michalina Lubaszewska
Prowadzący grup: Michalina Lubaszewska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Cele kształcenia:

C1 Celem jest zapoznanie studentów z głównymi prądami kulturowymi i ideowymi poszczególnych epok kultury

europejskiej oraz przedstawienie teoretycznej refleksji na ich temat.

Efekty kształcenia:

Wiedza:

W1 Student zna i rozumie podstawowe terminy związane z teorią kultury: m.in. rozmaite definicje kultury, rozróżnienie na kulturę i cywilizację, definicję pojęcia mitu, kategorię długiego trwania EPI_K1_W24

W2 Student zna i rozumie różne metodologie pozwalające interpretować zjawiska kulturowe EPI_K1_W24

W3 Student zna i rozumie najważniejsze nurty myślowe i nurty w sztuce poszczególnych okresów kulturowych EPI_K1_W24


Umiejętności:

U1 Student potrafi kontekstowo interpretować zjawiska kultury dawnej i współczesnej EPI_K1_U23


Kompetencje społeczne:

K1 Student jest gotów, by prowadzić dyskusję merytoryczną z poszanowaniem cudzych poglądów

i cudzej argumentacji EPI_K1_K02

Wymagania wstępne:

brak

Forma i warunki zaliczenia:

Wykład: egzamin pisemny.

Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest pozytywna ocena z ćwiczeń.


Ćwiczenia: warunkiem zaliczenia ćwiczeń jest przygotowanie prezentacji oraz pozytywne zaliczenie końcowego kolokwium.


Zagadnienia do egzaminu zostaną podanej w trakcie zajęć. Skala ocen zgodna z Regulaminem Studiów UJ.

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Wykład: egzamin pisemny w formie testu.


Ćwiczenia: podstawą zaliczenia są wyniki kolokwiów pisemnych oraz przygotowanie prezentacji. Przy ocenie końcowej ćwiczeń brany jest również pod uwagę czynny udział w dyskusjach oraz umiejętność prezentowania wyników obserwacji.




Metody dydaktyczne - słownik:

Metody eksponujące - film
Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie
Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody podające - wykład informacyjny
Metody praktyczne - ćwiczenia przedmiotowe
Metody problemowe - metody aktywizujące - dyskusja dydaktyczna
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny
Metody problemowe - wykład problemowy

Metody dydaktyczne:

Metody podające:

- wykład informacyjny,

- wykład konwersatoryjny,

- pogadanka,

- praca z tekstem,

- opis, objaśnienie.


Metody problemowe:

- dyskusja problemowa,

- analiza przypadku.


Metody aktywizujące:

- metoda przypadków,

- burza mózgów.


Metody eksponujące:

- prezentacja multimedialna,

- film,

- prezentacja reprodukcji dzieł sztuki.

Bilans punktów ECTS:

Wykład:30 godzin

Ćwiczenia:30 godzin

Przygotowanie prezentacji multimedialnej:10 godzin

Przygotowanie do zajęć: 10 godzin

Łączny nakład pracy studenta: 80 godzin

Liczba godzin kontaktowych: 60 godzin

Liczba punktów ECTS: 3



Sylabus przedmiotu dla studentów rozpoczynających studia od roku akademickiego 19/20:

elektroniczne przetwarzanie informacji

Pełny opis:

Wykłady:

Przegląd definicji kultury. Rozróżnienie kultura-cywilizacja. Różne metodologie pozwalające interpretować zjawiska kulturowe

W1, W2

Kultura grecka: pojęcie i definicja mitu. Tragedia grecka.

Kultura średniowieczna: problem jednostki: rycerz i mieszczanin.

Kultura renesansu. Przemiana wojowników w dworzan.

Kultura baroku. Polski sarmatyzm. Problem megalomanii narodowej.

Kultura oświecenia. Encyklopedyści, Rewolucja francuska, J.-J. Rousseau: pojęcie autobiografii.

Kultura romantyzmu: sprzeciw wobec klasycyzmu, bohater

romantyczny.

Kultura pozytywizmu: formowanie się społeczeństwa obywatelskiego.

Kultura modernizmu: definicja modernizmu wg Baudelaire’a. Figura flâneura. Kultura XX wieku: kultura popularna, ponowoczesność, intertekstualność.

W2, W3

Ćwiczenia:

Omówienie tekstów teoretycznych odnoszących się do zagadnień omówionych na wykładzie. Dodatkowym elementem wprowadzonym w ramach ćwiczeń jest

odwoływanie się do rozmaitych intertekstualnych nawiązań do prądów myślowych lub

artefaktów omawianych okresów kulturowych. Prezentacja studencka. Dyskusja.

W2, U1, K1

Literatura:

Literatura podstawowa:

1. M. Augé, Nie-miejsca. Wprowadzenie do antropologii hipernowoczesności, przeł. R. Chymkowski, Warszawa 2010.

2. R. Barthes, Mitologie, przeł. A . Dziadek, Warszawa 2008.

3. Ch. Baudelaire, Rozmaitości estetyczne, przeł. J. Guze, Gdańsk 2000.

4. F. Braudel, Historia i trwanie, przeł. B. Geremek, Warszawa 1999.

5. H. Broch, Kilka uwag o kiczu i inne eseje, przeł. D. Borkowska i inni, Warszawa 1998.

6. J.S. Bystroń, Megalomania narodowa, Warszawa 1995.

7. E. Cassirer, Esej o człowieku, przeł. A. Staniewska, Warszawa 1977.

8. S. Czarnowski, Kultura, Warszawa 1958.

9. N. Elias, Przemiany obyczajów w cywilizacji zachodu, przeł. T. Zabłudowski, Warszawa 1980.

10. A. Guriewicz, Jednostka w dziejach Europy (Średniowiecze), przeł. Z. Dobrzyniewicz, Gdańsk-Warszawa 2002.

11. M. Janion, M. Żmigrodzka, Romantyzm i historia, Warszawa 1978.

12. J. Łotman, B. Uspieński, O semiotycznym mechanizmie kultury, przeł. J. Faryno, [w:] Semiotyka kultury, Warszawa 1977.

13. F. Nietzsche Narodziny Tragedii, przeł. G. Sowiński, Kraków 2011.

14. B. Obsulewicz-Niewińska, Nieobałamucona wrażliwość. Pisarze okresu pozytywizmu o filantropii i miłosierdziu, Lublin

2008.

15. J.Ortega y Gasset, Dehumanizacja sztuki i inne eseje, przeł. P. Niklewicz, Warszawa 1980.

16. W. Pater, Renesans , Rozważania o sztuce i poezji, przeł. T. Kopszak, Warszawa 1998.

17. J.J. Rousseau, Wyznania, przeł. T. Boy-Żeleński, Kraków 2003.

18. Słownik sarmatyzmu, red. A. Borowski, Kraków 2001

Literatura dodatkowa:

1.G. Duby, Czasy katedr. Sztuka i społeczeństwo 980-1420, przeł. K.Dolatowska, Warszawa 1997

2. W. Juszczak, Realność bogów, Kraków 2002

3.K. Kerényi, Eleusis, przeł. I. Kania, Kraków 2014

4. K. . Kerényi, Dionizos, Archetyp życia niezniszczalnego, przeł. I. Kania, Kraków 1997

5. W. Langauer, Eleusis, „Konteksty”nr 4:2005, s. 75-92.

6. J. Le Goff, Kultura średniowiecza, przeł. H. Szumańska-Grossowa, Warszawa 1994

7. J. Le Goff, Niezwykli bohaterowie i cudowne budowle średniowiecza, przeł. K. Marczewska, Warszawa 2011.

8. E. Panofsky, Studia z historii sztuki, przeł. I oprac. J. Białostocki, Warszawa 1971

9. J. de Romilly, Tragedia grecka, przeł. I. Sławińska, Warszawa 1994

10. O. Taplin, Tragedia grecka w działaniu, przeł. A. Wojtasik, Kraków 2004

11. Panofsky, Studia z historii sztuki, przeł. I oprac. J. Białostocki, Warszawa 1971

12.H. Wölfflin, Podstawowe pojęcia z historii sztuki, przeł. D. Hanulanka, Wrocław-Warszawa-Kraków 1962

13.K. Pomian, Zbieracze i osobliwości. Paryż-Wenecja XVI-XVIII wiek. Lublin 2001

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.