Uniwersytet Jagielloński w Krakowie - Punkt LogowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Reprezentacja obiektu materialnego

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WZ.KLK-ROM Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Reprezentacja obiektu materialnego
Jednostka: Katedra Lingwistyki Komputerowej
Grupy: Przedmioty dla programu WZKS-0123-2SO
stacjonarne II stopnia, rok 2, sem. zimowy, obowiązkowy
Punkty ECTS i inne: 2.00 LUB 3.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/2021" (w trakcie)

Okres: 2020-10-01 - 2021-01-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin, 20 miejsc więcej informacji
Wykład, 30 godzin, 20 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Anna Folta-Rusin
Prowadzący grup: Anna Folta-Rusin
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzamin
Cele kształcenia:

- zna podstawowe typy reprezentacji obiektu materialnego funkcjonujące w ramach zachodniego kręgu kulturowego, a także wybrane formy reprezentacji tegoż pochodzące z innych kręgów kulturowych

- potrafi określić i przedstawić znaczenie obiektu symbolicznego

- rozróżnia techniki wytwarzania, rodzaje materialnych nośników oraz styl, w którym została wykonana dana reprezentacja

- potrafi dokonać naukowej analizy obiektu materialnego

- potrafi określić funkcję danej reprezentacji

w kulturze

- potrafi określić znaczenie, dokonać interpretacji

wskazanego obiektu fizycznego

Efekty kształcenia:

Wiedza:

- student zna podstawowe koncepcje i metody modelowania informacji symbolicznej oraz metody reprezentacji i przetwarzania wiedzy (K_W03_ŚH; P7S_WG_Ś2; P7S_WG_H3)

- zna zasady opisu i dokumentowania obiektu fizycznego należącego do dziedzictwa cywilizacyjnego (K_W12_H; P7S_WG_H3)


Umiejętności:

- potrafi dokonać analizy semantycznej dowolnego obiektu symbolicznego i zapisać wynik analizy w formie reprezentacji wiedzy (K_U03_H; P7S_UW_H2)

- potrafi dokonać prostej analizy semiotycznej przedmiotu, zachowania i wydarzenia (K_U09_H; P7S_UW_H2)

- potrafi opisać, udokumentować, i przedstawić

w Internecie wybrany obiekt dziedzictwa kulturowego (K_U13_H; P7S_UW_H2)

- potrafi weryfikować źródła informacji – szacować ich wiarygodność oraz jakość użytych argumentów (K_U16_ŚH, P7S_UW_Ś1; P7S_UW_H3; P7S_UW_H2)

- potrafi przygotować prezentację na zadany temat, w szczególności dotyczącą projektu informatycznego (K_U17_H; P7S_UW_H2)

- potrafi pracować samodzielnie lub w zespole (K_U22_ŚH; P7S_UO_III)


Kompetencje społeczne:

- jest gotów do krytycznej oceny posiadanej wiedzy i odczuwa potrzebę ustawicznego poszerzania wiedzy i umiejętności (K_K03_ŚH; P7S_KK_I)

Wymagania wstępne:

brak

Forma i warunki zaliczenia:

Wykład: egzamin ustny w sesji zimowej. Skala ocen zgodna z Regulaminem Studiów UJ. Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest pozytywna ocena z ćwiczeń.


Ćwiczenia: warunkami, które należy spełnić, żeby zaliczyć ćwiczenia są:

- aktywny udział w zajęciach,

- pozytywna ocena z kolokwiów pisemnych,

- pozytywna ocena ze sprawozdań, przygotowanych na podstawie badań terenowych.

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia uzyskanych przez studentów:

Wykład: egzamin ustny w sesji zimowej.

Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest pozytywna ocena z ćwiczeń.


Ćwiczenia: podstawą zaliczenia są wyniki kolokwiów pisemnych, ocena sprawozdań z przeprowadzonych badań terenowych. Przy ocenie końcowej ćwiczeń brany jest również pod uwagę czynny udział w dyskusjach oraz umiejętność prezentowania wyników obserwacji.


Zagadnienia do egzaminu zostaną podanej w trakcie zajęć. Skala ocen zgodna z Regulaminem Studiów UJ.

Metody dydaktyczne - słownik:

Metody eksponujące - film
Metody podające - objaśnienie lub wyjaśnienie
Metody podające - prezentacja multimedialna
Metody podające - wykład informacyjny
Metody praktyczne - ćwiczenia przedmiotowe
Metody praktyczne - metoda projektów
Metody praktyczne - seminarium
Metody problemowe - metody aktywizujące - dyskusja dydaktyczna
Metody problemowe - metody aktywizujące - seminarium
Metody problemowe - wykład konwersatoryjny
Metody problemowe - wykład problemowy

Metody dydaktyczne:

Metody podające:

- wykład informacyjny,

- wykład konwersatoryjny,

- pogadanka,

- praca z tekstem,

- opis, objaśnienie.


Metody problemowe:

- dyskusja problemowa,

- analiza przypadku.


Metody aktywizujące:

- metoda przypadków,

- burza mózgów.


Metody eksponujące:

- prezentacja multimedialna,

- film,

- prezentacja reprodukcji dzieł sztuki.

Bilans punktów ECTS:

Godziny kontaktowe (obejmuje również czas przeznaczony na badania terenowe):

- wykład: 30 godzin

- ćwiczenia: 30 godzin


Przygotowanie do ćwiczeń i egzaminu:

3 godziny


Sumaryczna liczba punktów ECTS:

63 godziny pracy studenta, co odpowiada 2 pkt ECTS

Pełny opis:

Tematy wykładów:

1. Pojęcia: reprezentacji, znaku, medium, techniki, stylu, punktu widzenia, interpretacji

2. Człowiek: obraz człowieka

3. Człowiek: obraz ciała

4. Reprezentacje obiektu ożywionego: zwierzę (ikona vs symbol)

5. Reprezentacje obiektu ożywionego: roślina i przyroda

6. Obiekt nieożywiony: przedmioty. Funkcja użytkowa i dekoracyjna

7-8. Architektura: budynek (skala makro). Styl architektoniczny i funkcja

9. Architektura: element architektoniczny (skala mikro)

10. Podstawy kompozycji

11. Kompozycja: scena zbiorowa i portret

12. Przestrzeń: krajobraz i pejzaż (skala makro)

13. Przestrzeń: pejzaż miejski, pejzaż wiejski (sceny rodzajowe)

14. Inne przestrzenie (M. Foucault) i czas

15. Brak reprezentacji (kwestie graniczne)

Wykłady są realizowane w formie prezentacji multimedialnej, której towarzyszy wykład informacyjny lub konwersatoryjny. Podczas wykładów prowadzący stosuje metody aktywizujące.

Tematy ćwiczeń:

1. Pojęcie ekfrazy. Reprezentacja słowna versus reprezentacja obrazowa

2. Obraz przedstawiający i abstrakcyjny. Reprezentacja mimetyczna i abstrakcyjna

3. Nośnik reprezentacji. Kwestia wpływu techniki, medium, miejsca prezentacji na kształt i znaczenie reprezentacji

4. Obraz człowieka: portret i autoportret. Pojęcie autokreacji.

5. Ubranie, strój, maska, motyw muzyczny jako forma reprezentacji. Pojęcia: roli społecznej, „odgrywania”, performatywności

6. Obraz ciała. Pojęcia: podobizny, odwzorowania i deformacji

7. Rzeźba – reprezentacje trójwymiarowe

8. Budynek i element architektoniczny – analiza

9. Reprezentacja reprezentacji (I): architektura w malarstwie

10. Fotografia – warunki tworzenia, powstawania reprezentacji

11. Obcy, inny obiekt – „skuteczne” kulturowe reprezentacje

12. Reprezentacja reprezentacji (II). Malarstwo w filmie i literaturze

13. Poezja konkretna versus opis w prozie (ikoniczność i obrazowanie) – analiza porównawcza

14. Obiekt w ruchu, obiekt ruchomy. Sposoby i metody tworzenia reprezentacji

15. Pojęcie interpretacji

Ćwiczenia częściowo są realizowane w formie prezentacji, częściowo zaś dyskusji, objaśniania, ustnej analizy przedstawianych reprodukcji artefaktów. Każde spotkanie poświęcone jest innemu aspektowi opisu lub pojęciu z dziedziny nauk humanistycznych m.in. historii sztuki i visual studies, literaturoznawstwa i językoznawstwa, filozofii, filmoznawstwa czy muzykologii.

Literatura:

Literatura podstawowa:

1. J. Białostocki, Sztuka cenniejsza niż złoto, Warszawa 2004 (i starsze wydania).

2. J. Białostocki, Symbole i obrazy w świecie sztuki, t. I, t. II, Warszawa 1982.

3. T. Broniewski, Architektura dla wszystkich, Wrocław 1980.

4. S. Ferrari, Sztuka XX wieku, Warszawa 2002.

5. Ilustrowany słownik terminów literackich. Historia, anegdota, etymologia,

red. Z. Kadłubek, B. Mytych-Forajter, A. Nawarecki, Gdańsk 2018.

6. W. Koch, Style w architekturze, Warszawa 1996.

7. Malarstwo nowoczesne. Od romantyzmu do awangardy XX wieku,

red. S. Zuffi, F. Castria, Warszawa 1999.

8. E. Panofsky, Ikonografia i ikonologia, przeł. K. Kamińska, [w:] Idem, Studia z historii sztuki, red. J. Białostocki, Warszawa 1971.

9. Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. K. Kubalska-Sulkiewicz, Warszawa 2017.

10. Sztuka świata [Historia del Arte], t. I-XII, wyd. Arkady, Warszawa 1989.

11. H. Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki. Problemy rozwoju stylu w sztuce nowożytnej, przeł. D. Hanulanka, Gdańsk 2017.

Literatura uzupełniająca (dodatkowa):

1. A. D’Alleva, Metody i teorie historii sztuki, przeł. E. i J. Jedlińscy, Kraków 2008.

2. R. Barthes, Światło obrazu. Uwagi o fotografii, przeł. J. Trznadel, Warszawa 2008

3. H. Belting, Antropologia obrazu. Szkice do nauki o obrazie, przeł. M. Bryl, Kraków 2007.

4. H. Belting, Faces. Historia twarzy, przeł. T. Zatorski, Gdańsk 2014.

5. G. Boehm, O obrazach i widzeniu. Antologia tekstów, D. Kołacka, Kraków 2014.

6. T. Bilczewski, Komparatystyka: egzystencja i interpretacja, [w:] Idem, Komparatystyka i interpretacja. Nowoczesne badania porównawcze wobec translatologii, Kraków 2010, s. 13-74.

7. A. C. Danto, Po końcu sztuki. Sztuka współczesna i zatarcie się granic tradycji, przeł. M. Salwa, Kraków 2013.

8. G. Didi-Huberman, Obrazy mimo wszystko, przeł. M. Kubiak Ho-Chi, Kraków 2012.

9. G. Didi-Huberman, Przed obrazem. Pytanie o cele historii sztuki,

przeł. B. Brzezicka, Gdańsk 2011.

10. U. Eco, Superman w literaturze masowej. Powieść popularna: między retoryką a ideologią, przeł. J. Ugniewska, Warszawa 1996.

11. U. Eco, Dzieło otwarte. Forma i nieokreśloność w poetykach współczesnych, przeł. L. Eustachiewicz, J. Gałuszka, A. Kreisberg, M. Olesiuk, K. Żaboklicki, Warszawa 2008.

12. E.H. Gombrich, Sztuka i złudzenie. O psychologii przedstawienia obrazowego, przeł. J. Zarański, Warszawa 1981.

13. A. Hejmej, Komparatystyka. Studia literackie – studia kulturowe, Kraków 2013.

14. J. Lalewicz, Przedstawienie i znaczenie. Próba analizy semiologicznej rysunku, Gdańsk 1995.

15. W. Kopaliński, Opowieści o rzeczach powszednich, Warszawa 1987.

16. W. J. T. Mitchell, Czego chcą obrazy?, przeł. Ł. Zaremba, Warszawa 2013.

17. N. Mirzoeff, Jak zobaczyć świat, przeł. Ł. Zaremba, Kraków 2006.

18. M. Poprzęcka, Inne obrazy. Oko, widzenie, sztuka. Od Albertiego do Duchampa, Gdańsk 2008.

19. M. Praz, Mnemosyne. Rzecz o powinowactwach literatury i sztuk plastycznych, przeł. W. Jekiel, Gdańsk 2006.

20. C. Ripa, Ikonologia, przeł. I. Kania, Kraków 2010.

21. A. Warburg, Narodziny Wenus i inne szkice renesansowe, przeł. R. Kasperowicz, Gdańsk 2010.

22. S. Wysłouch, Literatura i semiotyka, Warszawa 2001.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Jagielloński w Krakowie.